Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Ο Στηβ Γιανάκος επιλέγει 15 έργα του μέσα από τα οποία μάς φανερώνει τον εαυτό του

Μια ιδανική ανθολόγηση του συνόλου της καλλιτεχνικής πορείας του, που συνοδεύεται από λίγα λόγια του και καθαρά, που μας αποκαλύπτουν δικά του βιώματα και σταθερές απόψεις.
Είναι ένας καλλιτέχνης ατρόμητος, ως εάν ο ίδιος να μην έχει συνείδηση της αδιακρισίας των σκέψεων που μεταφέρει στον καμβά, ενώ έχει πραγματικά πλήρη και υπερανεπτυγμένη αντίληψη του τι καταρρακώνει.

O Στηβ Γιανάκος μας πιέζει τα τελευταία 50 σχεδόν χρόνια να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι κάθε σκληρή και παραμορφωτική ερμηνεία της πραγματικότητας είναι πολύ πιο δελεαστική από οποιαδήποτε άλλη ήπια και συγκαταβατική και για τον λόγο αυτό, σε τελική ανάλυση, είναι πολύ πιο ανακουφιστική και εποικοδομητική.

 

Ο Γιανάκος είναι Αμερικανός ελληνικής καταγωγής. Γεννήθηκε το 1938 στο Μπρούκλιν και είναι απόφοιτος του περίφημου Pratt Institute. Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη και ενώ εντάσσεται στο φάσμα της pop art, από την αρχή της καριέρας του ακολούθησε έναν δικό του δρόμο, που απέκλινε από το κύριο ρεύμα της και τη στενή της σχέση με την αγορά και τα μίντια. Είναι ένας καλλιτέχνης ατρόμητος, ως εάν ο ίδιος να μην έχει συνείδηση της αδιακρισίας των σκέψεων που μεταφέρει στον καμβά, ενώ έχει πραγματικά πλήρη και υπερανεπτυγμένη αντίληψη του τι καταρρακώνει. Επιπλέον, έχει και μια εντυπωσιακή ικανότητα στο ψιλό κοσκίνισμα του κόσμου που μας περιβάλλει, στην τερατώδη πλευρά του οποίου, συγχρόνως, δείχνει αξιοσημείωτη αντοχή. Η σεξουαλική επιθυμία, η ανενδοίαστη κλίση προς τα ναρκωτικά και το σύμπαν της βίας είναι μόνο μερικά από τα θέματα που επανεμφανίζονται τακτικά στις συνθέσεις του. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι κάθε έργο του αποτελεί ένα χαριτωμένο βάθρο από το οποίο εκτινάσσεται ένας πίδακας δυνάμεων. Και με τη χάρη που διαθέτει κάθε σιντριβάνι, αυτός ο πίδακας, καθώς υψώνεται, χωρίζεται σε δύο ροές ψυχικής ενέργειας, τις οποίες παράγουν δύο διαφορετικές γεννήτριες: η αθωότητα και η λαγνεία. Οι ενέργειες αυτές, ενώ εκπορεύονται ταυτόχρονα από τον καμβά, φαντάζουν σαν μη γίνονται αντιληπτές από τα πρόσωπα που εικονίζονται σε αυτόν. Ή, ακόμα χειρότερα, τα πρόσωπα ίσως αγνοούν εσκεμμένα αυτές τις δυνάμεις που τα επηρεάζουν. Ως εκ τούτου, ο θεατής καταλήγει κάθε φορά στο ότι ένα πέπλο τραγικής ειρωνείας περιβάλλει τα πρόσωπα της σύνθεσης, επειδή ο ίδιος γνωρίζει κάτι παραπάνω για το ανελέητο των περιστάσεων στις οποίες αυτά έχουν περιέλθει. Κυρίως, όμως, επειδή διαπιστώνει ότι δεν θα γλιτώσουν ποτέ από τις περιστάσεις που τα κρατούν δεσμώτες τους.

 

Η τωρινή έκθεσή του στην γκαλερί ΑΔ είναι «λιτή» όσον αφορά τον αριθμό των εκτιθέμενων έργων, αλλά σίγουρα είναι πάρα πολύ «μεστή» όσον αφορά το μήνυμά της, που αναφέρεται στο διαρκές θρίλερ του Εγώ που καταδιώκεται και κατατροπώνεται από το σκοτεινό τέρας της επιθυμίας.


Θα μπορούσε να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα ότι στα έργα του ο Στηβ Γιανάκος έχει μια σταθερή προτίμηση για τις «προμηθεϊκές» περσόνες. Μόνο που το μαρτύριο στο οποίο έχουν καταδικαστεί δεν το έχει επιβάλει κάποιος θεός, παρά πρόκειται για μια προσωπική επιλογή τους που στόχο έχει μια ακόμα πιο δυστυχισμένη, απολαυστική δυστυχία (μια δυστυχία που τυλίγει το όλον, όπως μια διπλή δόση επικάλυψης σοκολάτας τυλίγει μια γκοφρέτα – με αδιαμφισβήτητη αφθονία και κύριο στόχο την τέρψη. Γι' αυτό και κανείς δεν διαμαρτύρεται). Γενικότερα, ένα μήνυμα που κομίζουν τα έργα του Γιανάκου είναι ότι ο ίδιος, ως δημιουργός, πετάχτηκε μέχρι την άκρη του συναισθηματικού κόσμου των προσώπων που απεικονίζει και επέστρεψε από κει με άδεια χέρια, έχοντας διαπιστώσει ότι δεν υφίσταται κανένας αναβρασμός, παρά μόνο αυτή η «δυστυχισμένη απολαυστική δυστυχία», η οποία ήταν ήδη ορατή από την πρώτη στιγμή. Για τον λόγο αυτό, η διαβόητη «δυστυχία μέσα στον πολιτισμό» έχει σε κάθε περίπτωση μια κάπως γελοία όψη.

 

Ωστόσο, τα έργα του Στηβ Γιανάκου περιέχουν και κάτι το αινιγματικό για τον θεατή, όσο αινιγματικό μπορεί να γίνει ένα τεστ με ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών, του οποίου ο σκοπός είναι να ανιχνεύσει κατά πόσο κάποιος πιστεύει αληθινά τις πουριτανικές αντιλήψεις, τις οποίες, υπό κανονικές συνθήκες, θα διατεινόταν επίμονα ότι τις πιστεύει και τις υποστηρίζει. Η σωστή συμβουλή προς τον θεατή θα ήταν να απαντά όσο πιο κυνικά μπορεί στο «ερωτηματολόγιο» που του θέτει το έργο, γιατί μόνο έτσι θα πετύχει καλύτερη βαθμολογία στο «τεστ» και θα φανερωθεί η αποτυχία του πουριτανισμού όταν έρχεται αντιμέτωπος με την ανθρώπινη φύση. Αν αυτό δεν γίνει, τότε μια καταπακτή ανοίγει και ο θεατής πέφτει μέσα της για να τον ξεβράσει σε μια θέση ταύτισης με τις φιγούρες που εικονίζονται στο έργο.


Η τωρινή έκθεσή του στην γκαλερί ΑΔ είναι «λιτή» όσον αφορά τον αριθμό των εκτιθέμενων έργων, αλλά σίγουρα είναι πάρα πολύ «μεστή» όσον αφορά το μήνυμά της, που αναφέρεται στο διαρκές θρίλερ του Εγώ που καταδιώκεται και κατατροπώνεται από το σκοτεινό τέρας της επιθυμίας. Εστιάζει, επίσης, τις παράλογες περιπτύξεις της σεξουαλικότητας με τον εχθρό της, που είναι το άγχος. Πρόκειται για μια έκθεση που γεννήθηκε από ένα υλικό καλά ωριμασμένο, το οποίο μένει γυμνό, έχοντας βγάλει τον ζεστό χιτώνα της ειρωνείας, με αποτέλεσμα να μη θέτει πλέον πολλές ερωτήσεις, αλλά αντιθέτως, χωρίς παρακράτηση ενέργειας, να χαρίζει στιβαρές απαντήσεις.


Με αφορμή όλα αυτά ζητήσαμε από τον κ. Γιανάκο να επιλέξει μερικά έργα του από το σύνολο της καλλιτεχνικής του πορείας, τα οποία ο ίδιος αγαπά, επειδή κρίνει ότι αποκαλύπτουν κάτι σημαντικό για τον ίδιο.


Ιδού οι επιλογές και τα σχόλιά του:

 

Chubby Boy Sees Chubby Girl, 1981, ακρυλικό σε καμβά, 71x71 εκ.
Chubby Boy Sees Chubby Girl, 1981, ακρυλικό σε καμβά, 71x71 εκ.

Εξαρτάται από το πού βρίσκεσαι. Μερικές φορές το hot-dog είναι νοστιμότερο από την μπριζόλα.

 

 

Two Greek Boys Waiting on Tables, 1983, ακρυλικό σε καμβά, 75x75 εκ.
Two Greek Boys Waiting on Tables, 1983, ακρυλικό σε καμβά, 75x75 εκ.

Οι Έλληνες είναι κακομαθημένοι, όπως ακριβώς κι εγώ. Με βοηθούν να αυτοσυγκεντρώνομαι.

 

 

Bird Brain #1, 1984, ακρυλικό σε καμβά, 91x91 εκ.
Bird Brain #1, 1984, ακρυλικό σε καμβά, 91x91 εκ.

Συνήθως μου αρέσει κάτι που υπογράφεται από τη φράση: «Άγνωστος καλλιτέχνης».

 

 

Greek Shit Owner, 1984, ακρυλικό σε καμβά, 108x108 εκ.
Greek Shit Owner, 1984, ακρυλικό σε καμβά, 108x108 εκ.

Η επιτυχία και η διασημότητα με βοηθάει να αποπληρώνω λογαριασμούς.

 

 

How ya doin’, 1990, ακρυλικό σε καμβά, 102x127 εκ.
How ya doin’, 1990, ακρυλικό σε καμβά, 102x127 εκ.

Το γέλιο θα μπορούσε να θεωρηθεί μέτρο σύγκρισης για έναν επιτυχημένο πίνακα.

 

 

Χωρίς τίτλο, 1996, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 71x58 εκ.
Χωρίς τίτλο, 1996, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 71x58 εκ.

Αυτό είναι ένα καλό έργο... Γι' αυτό, προσοχή στους ηλίθιους επιμελητές.

 

 

How Else to Explain the Most Important Thing to Understand, 2000, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 85x83 εκ.
How Else to Explain the Most Important Thing to Understand, 2000, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 85x83 εκ.

Αδιάντροπα ερωτικά; Αναμφίβολα ναι. Πρέπει να είναι κανείς ξεχωριστό άτομο για να το εκτιμήσει.

 

 

Jewish Fairytale, 2001, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 44x40.5 εκ.
Jewish Fairytale, 2001, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 44x40.5 εκ.

Αλλάξτε τον τίτλο, γιατί δεν είναι δικός μου.

 

 

Ugly Girl with Big Tits, 2002, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 154x111 εκ.
Ugly Girl with Big Tits, 2002, μεικτή τεχνική σε χαρτί, 154x111 εκ.

Οι σέξι γυναίκες είναι δώρο Θεού. Πρέπει όμως να θυμάστε ότι έχω ζωγραφίσει και τα «Άσχημα Κορίτσια».

 

 

Dining Without Music Was Unforgivable, 2007, ακρυλικό σε καμβά, 75x58 εκ.
Dining Without Music Was Unforgivable, 2007, ακρυλικό σε καμβά, 75x58 εκ.

Αγαπώ αυτό το οποίο κάνω και αυτόν με τον οποίο το κάνω.

 

 

Oddly Enough She Enjoyed The Dreaming it Allowed Her to Do, 2009, ακρυλικό σε καμβά, 70x100 εκ.
Oddly Enough She Enjoyed The Dreaming it Allowed Her to Do, 2009, ακρυλικό σε καμβά, 70x100 εκ.

Η εμμονή μου με την αθωότητα και την παιδικότητα οφείλεται στον ίδιο ακριβώς λόγο για τον οποίο κάποιοι διαιωνίζουν το ανθρώπινο είδος.

 

 

It Went Without Saying, 2010, ακρυλικό σε καμβά, 100x80 εκ.
It Went Without Saying, 2010, ακρυλικό σε καμβά, 100x80 εκ.

Η δουλειά μου είναι να ζωγραφίζω και να σχεδιάζω ενδιαφέροντα θέματα. Ακριβώς όπως ο ηθοποιός ερμηνεύει διαφορετικούς ρόλους.

 

 

Mother and Child, 2012, ακρυλικό σε καμβά, 100x80 εκ.
Mother and Child, 2012, ακρυλικό σε καμβά, 100x80 εκ.

Το εάν είναι αθώα, βίαιη ή απενοχοποιημένη η εποχή μας εξαρτάται από την ταινία που παρακολουθείτε.

 

 

Neighbors, 2016, laser εκτύπωση σε χαρτί, 110x145 εκ. (πρωτότυπο + 2 a.p.)
Neighbors, 2016, laser εκτύπωση σε χαρτί, 110x145 εκ. (πρωτότυπο + 2 a.p.)

Σκεφτείτε ότι ο προπάππους μου ήταν χασάπης.

 

 

The Choice Was Clear, 2016, laser εκτύπωση σε χαρτί, 100x132 εκ. (πρωτότυπο + 2 a.p.)
The Choice Was Clear, 2016, laser εκτύπωση σε χαρτί, 100x132 εκ. (πρωτότυπο + 2 a.p.)

Υπάρχει ένα καρτούν με δύο ηλικιωμένες κυρίες οι οποίες απευθύνονται σε έναν σκυφτό νέο, καθώς μια νεαρή κοπέλα περνά από μπροστά του και του λένε: «Σφύριξε, βρε ηλίθιε!».

 

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιολογία και Γεωλογία στη Γαλλία και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Παλαιοντολογία. Το 1992, εγκατέλειψε την επιστήμη του για να ασχοληθεί κυρίως με μεταφράσεις και επιμέλειες λογοτεχνικών κειμένων, καθώς και με την αρθρογραφία συνεργαζόμενος ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος με διάφορα έντυπα, αποκλειστικά και μόνο ποικίλης ύλης.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ποιος φοβάται τον Στηβ Γιανάκο;
Ο Στηβ Γιανάκος, μάλλον αφανής πρωτοπόρος της ποπ αρτ, μιλά στη LIFO και την Μαρίνα Φωκίδη σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του σε ελληνικό μέσο.
Οι τέλειες εικόνες του Steve Giannakos
Ένας ποπ καλλιτέχνης που χρησιμοποίησε τη γλώσσα της εικονογράφησης για να κάνει υψηλή τέχνη

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 Christian Zervos στο Μουσείο Μπενάκη: Ένας μεγάλος Έλληνας στην σημαντικότερη έκθεση του 2020
Ο Κριστιάν Ζερβός μεσουράνησε στην ακμή του μοντερνισμού ως εκδότης, κριτικός τέχνης και συλλέκτης τέχνης. Ωστόσο, λίγοι στην Ελλάδα γνωρίζουν την τεράστια επίδραση που είχε στην εποχή του και στο Παρίσι αυτός ο σπουδαίος Έλληνας. Τον Δεκέμβριο στο Μουσείο Μπενάκη θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε μια μεγάλη έκθεση για τη ζωή και το έργο του.
13 καλοκαιρινές εικαστικές εκθέσεις που θα επισκεφθούμε στα νησιά
Τα μουσεία και οι γκαλερί των καλοκαιρινών προορισμών έχουν ετοιμάσει ενδιαφέρουσες προτάσεις για τις διακοπές
«Στο ίδιο ποτάμι δύο φορές»: η εικαστική εξέλιξη της Αθήνας σε μία συλλογική έκθεση
Περισσότεροι από τριάντα δημιουργοί κάθε ηλικίας και εθνικότητας συμμετέχουν στην έκθεση που άνοιξε στο Μουσείο Μπενάκη, σε συνεργασία με το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ και το New Museum της Νέας Υόρκης
Ο εγγονός του Πικάσο μιλά για την έκθεση «Πικάσο και Αρχαιότητα. Γραμμή και Πηλός»
Ο νόμιμος κληρονόμος του Πάμπλο Πικάσο, Μπερνάρ Ρουίζ Πικάσο, αποκαλύπτει τα μυστικά του έργου του παππού του με αφορμή τη νέα έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Athens Photo World 2019: οι καλύτεροι φωτορεπόρτερ εκθέτουν στην Αθήνα
Η φωτογραφική έκθεση που επικεντρώνεται στο έργο του Γιάννη Μπεχράκη και σημαντικών φωτοειδησεογράφων έρχεται για πρώτη φορά στους δημόσιους χώρους του κέντρου της Αθήνας.
O Thomas Bellinck και οι φωνές των κυνηγημένων
«Το άγριο κυνήγι» στο Fast Forward Festival 6: Ο Βέλγος καλλιτέχνης επιστρέφει στην Αθήνα με ένα έργο για το δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση του ατόμου.
Onassis AiR: Μια νέα πλατφόρμα για καλλιτέχνες
Στην Ύδρα ολοκληρώθηκε το προηγούμενο Σάββατο το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα του Onassis AiR (Artists in Residence), ενός νέου διεθνούς πρότζεκτ που εγκαινιάζεται φέτος από το Ίδρυμα Ωνάση.
Nick Cave στη LIFO: «Με συναρπάζει η παράξενη, οραματική τέχνη του Στέφανου Ρόκου»
Ο Έλληνας ζωγράφος και ο Αυστραλός μουσικός μιλούν αποκλειστικά στη LiFO για τη συνεργασία τους στο πρωτότυπο πρότζεκτ εικαστικής προσέγγισης του δίσκου «No more shall we part» που εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.
Το ινστιτούτο Γκαίτε γιορτάζει τα 100 χρόνια Bauhaus
Με αφορμή τα 100ά γενέθλια του Bauhaus, της σχολής που ίδρυσε ο αρχιτέκτονας Βάλτερ Γκρόπιους το 1919 και αποτέλεσε το πιο διάσημο κίνημα του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική και το ντιζάιν, το Ινστιτούτο Γκαίτε συνεχίζει το αφιέρωμα που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2018
Ο Δρομέας του Βαρώτσου συγχωνεύεται με τον Μεγαλέξανδρο των Σκοπίων
Μετά την εικονοκλαστική τους παρέμβαση στη «διαμάχη» Ζορμπά – Βαρώτσου, οπότε πρότειναν τη… συγχώνευση του «Δρομέα» με τον «Μεγαλέξανδρο» των Σκοπίων, οι Most Mechanics Αre Crooks μάς προσκαλούν σε έναν παράδοξο όσο και η μεταψηφιακή μας συνθήκη «χορό» στο Ινστιτούτο Γκαίτε.
Βόλτα σε γκαλερί και μουσεία του Κολωνακίου που παρουσιάζουν ενδιαφέρουσες εκθέσεις
Ο πυρήνας της εικαστικής κίνησης της Αθήνας βρίσκεται στο Κολωνάκι
Η Ηώ Αγγελή μάς δείχνει τα εκπληκτικά της έργα λίγο πριν τα εκθέσει
«Ο τίτλος της νέας μου αυτής έκθεσης είναι "Is it a trap?". Είναι σαν να αναρωτιέμαι: "Θα μπορούσαν να είναι παγίδα αυτά τα τοπία;". Είναι ένα χάσμα;»
«Ήρθα για να μείνω!»: Νεαροί καλλιτέχνες που επισκέφθηκαν την Αθήνα και δεν την εγκατέλειψαν ποτέ
Μια συλλογική έκθεση με ζωγραφική, εγκαταστάσεις και street art ξεκινά στην γκαλερί ALIBI του Ψυρρή
 24 διεθνείς καλλιτέχνες σε μια «Ανατομία Πολιτικής Μελαγχολίας»
Μια έκθεση στο Ωδείο Αθηνών εξετάζει τη διαρκώς αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών στην πολιτική και τους σύγχρονους πολιτικούς
Δήμος Σκουλάκης: Ο Μεγάλος Αντιφατικός
Μια αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στον σημαντικό εικαστικό της γενιάς του ’70 συγκεντρώνει στο Μουσείο Μπενάκη χαρακτηριστικά έργα από 50 χρόνια δημιουργίας
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar
Ανώνυμος/η 12.10.2017 | 16:04
Πολύ ωραία τα έργα του, αισθητικά κομψοτεχνήματα. Λάτρεψα και τα μικρά κειμενάκια που τα συνοδεύουν και τα οποία δείχνουν το χιούμορ και τον τρομερό αυτοσαρκασμό του καλλιτέχνη. Δεν τον ήξερα, από εσάς τον έμαθα.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή