Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήθελε να ενταχθεί η Ρωσία στο ΝΑΤΟ, αλλά δεν επιθυμούσε να περάσει τη συνήθη διαδικασία και περιμένει στην ουρά «με πολλές χώρες που δεν έχουν σημασία», σύμφωνα με πρώην γενικό γραμματέα της διατλαντικής συμμαχίας.
Ο Τζορτζ Ρόμπερτσον, πρώην υπουργός Άμυνας της Βρετανίας που διετέλεσε επικεφαλής του ΝΑΤΟ από το 1999 έως το 2003, δήλωσε ότι ο Πούτιν κατέστησε σαφές στην πρώτη τους συνάντηση ότι ήθελε η Ρωσία να είναι κομμάτι της δυτικής Ευρώπης. «Ήθελαν να είναι μέρος αυτής της ασφαλούς, σταθερής, εύπορης Δύσης, εκτός της οποίας ήταν η Ρωσία εκείνη την εποχή», δήλωσε.
Στη συνέχεια, περιέγραψε συνάντηση που είχε στις αρχές με τον Πούτιν, ο οποίος έγινε πρόεδρος της Ρωσίας το 2000. Ο Πούτιν του είπε «Πότε θα μας καλέσετε να ενταχθούμε στο ΝΑΤΟ;” και ο Ρόμπερτσον του απάντησε «Δεν καλούμε χώρες να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, κάνουν αίτηση». Τότε ο Ρώσος πρόεδρος του απάντησε, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο Ρόμπερτσον: «Λοιπόν, δεν θα σταθούμε στην ουρά με πολλές χώρες που δεν έχουν σημασία».
Αυτή η περιγραφή συνάδει με τα όσα είχε πει ο Βλαντιμίρ Πούτιν σε συνέντευξη στο BBC, λίγο προτού ορκιστεί για πρώτη φορά πρόεδρος της Ρωσίας, σημειώνει ο Guardian. Τότε είχε δηλώσει πως δεν αποκλείει την ένταξη στο ΝΑΤΟ «αν και όταν οι απόψεις της Ρωσίας ληφθούν υπόψη ως εκείνες ενός ίσου εταίρου».
Σε εκείνη τη συνέντευξη ο Πούτιν είχε πει ότι του ήταν δύσκολο να δει το ΝΑΤΟ ως εχθρό. «Η Ρωσία είναι κομμάτι της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Και δεν μπορώ να φανταστώ τη χώρα μου σε απομόνωση από την Ευρώπη και αυτό που συχνά αποκαλούμε πολιτισμένο κόσμο», είχε αναφέρει.
Τα όσα περιέγραψε ο Ρόμπερτσον στο podcast One Decision αναδεικνύουν το πώς έχει εξελιχθεί ο τρόπος σκέψης του Πούτιν τα χρόνια που είναι στην εξουσία, σχολιάζει ο Guardian.
Μετά την «Πορτοκαλί Επανάσταση», με τις διαμαρτυρίες στην Ουκρανία το 2004, ο Πούτιν άρχισε να γίνεται ολοένα πιο καχύποπτος με τη Δύση, την οποία κατηγορούσε για χρηματοδότηση φιλοδημοκρατικών ΜΚΟ. Τον εξόργισε περαιτέρω η συνεχιζόμενη επέκταση του ΝΑΤΟ στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη: Ρουμανία, Βουλγαρία, Σλοβακία, Σλοβενία, Λετονία, Εσθονία και Λιθουανία επέλεξαν να ενταχθούν στη Συμμαχία το 2004. Η Κροατία και η Αλβανία ακολούθησαν το 2009. Η Γεωργία και η Ουκρανία έλαβαν υποσχέσεις για ένταξη το 2008, αλλά παρέμειναν εκτός.
Η αποστολή στο Αφγανιστάν
Στις ίδιες δηλώσεις, ο Τζορτζ Ρόμπερτσον περιέγραψε το πώς έγινε ο πρώτος- και μοναδικός- γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ που εφάρμοσε τη ρήτρα συλλογικής άμυνας της Συμμαχίας, γνωστή και ως Άρθρο 5, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.
Η ενεργοποίηση του Άρθρου 5 ήταν «ένα στοίχημα», δήλωσε και σημείωσε ότι κάποιοι σύμμαχοι ανησυχούσαν πως προχωρώντας σε αυτή την κίνηση για να υποστηρίξουν τις ΗΠΑ θα έδιναν στον Τζορτζ Μπους «άδεια» για εισβολή στο Ιράκ.
Ο Ρόμπερτσον αναφέρθηκε και στην αποστολή στο Αφγανιστάν, τη διοίκηση της οποίας ανέλαβε το ΝΑΤΟ το 2003. Δήλωσε ότι κάλεσε τον τότε Αμερικανό υπουργό άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ να κρατήσει τις αμερικανικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν μαζί με νατοϊκές, μετά τη στρατιωτική ήττα των Ταλιμπάν.
Μάλιστα, ανέφερε ότι προειδοποίησε τον Ράμσφελντ πως θα καταδικάσει ως απαράδεκτη την όποια αμερικανική αποχώρηση. «Εκνευρίστηκε λίγο σε εκείνο το σημείο και του είπα “Όχι, δεν πρόκειται να πείτε ότι εσείς μαγειρέψατε και εμείς θα πλύνουμε τα πιάτα. Ήρθαμε μαζί και θα μείνουμε μαζί”», δήλωσε.
Παράλληλα, επέκρινε τη χαοτική αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν πριν από δύο μήνες, αλλά υποστήριξε ότι η 20ετής αποστολή των δυτικών δυνάμεων στη χώρα έκανε τη διαφορά, παρά την επάνοδο των Ταλιμπάν.
«Αφήσαμε μια κληρονομιά εκεί, που αυτοί οι θεολογικοί τραμπούκοι δεν θα μπορέσουν να ξηλώσουν εύκολα. Και πιστεύω ότι το Αφγανιστάν στο μέλλον θα είναι ένα πολύ διαφορετικό μέρος», υποστήριξε.
