Το Diet Prada είναι ένας από τους πιο έξυπνους και ευρηματικούς λογαριασμούς στο instagram-ικό σύμπαν. Σπανίως ασχολείται με θέματα έξω από τη μόδα και το σύγχρονο lifestyle, ωστόσο πολύ συχνά φροντίζει να ρίχνει μερικά εξαίσια καρφιά για τον σεξισμό, τις ανάρμοστες συμπεριφορές, τα λοξά ενός χώρου που συνήθως αποθεώνεται χωρίς έλεος και κρίση. Σε αυτόν τον λογαριασμό, από τον οποίο κανείς δεν θα είχε την απαίτηση να ενημερωθεί για τις φάσεις του πολέμου Ισραήλ – Χαμάς ανέβηκε ίσως το πιο κριτικό σχόλιο για το τι πραγματικά συμβαίνει στη Λωρίδα της Γάζας αυτή τη στιγμή και για το τι πραγματικά σημαίνει να είσαι άνθρωπος που βιώνει πόλεμο.
Λιτά, δωρικά, χωρίς συναισθηματισμούς, ο λογαριασμός «έπιασε» όσα συνήθως είναι αδύνατο να καταγραφούν και να μεταδοθούν σε μια περιοχή και μία συγκυρία που μόνος παρόντας μοιάζει να είναι ο θάνατος και όσοι παλεύουν να γλυτώσουν από αυτό.
Το σχόλιο ξεκινά με τη λακωνική εισαγωγή «Πράγματα που συμβαίνουν τώρα στη Γάζα και δεν μπορούμε να τα δούμε
Σκόνη
Κάθε φορά που πέφτει μία βόμβα, ένα κτήριο καταρρέει, τα συντρίμμια διασκορπίζονται και ακόμα περισσότερη σκόνη εισέρχεται στον αέρα.
Όλοι αναπνέουν μέσα στη σκόνη. Χωρίς μάσκες, χωρίς συσκεύες αναπνευστικής υποστήριξης. Με το νερό να είναι τόσο λιγοστό, οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεπλύνουν το λαιμό τους, τα μάτια και τη μύτη τους από τα σωματίδια της σκόνης. Φανταστείτε την ταλαιπωρία. Τον πόνο στη μύτη τους, την ανάγκη να σκουπίζουν τα μάτια τους...Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να καταγραφεί. Αλλά είναι κάτι που νιώθουν οι άνθρωποι εκεί.
Θόρυβος
Δεν υπάρχει διάλειμμα από τους ήχους αυτής της γενοκτονίας.
Ένας διαρκής καταιγισμός από πυραύλους, εκρήξεις, ασθενοφόρα, ανθρώπους που ουρλιάζουν για βοήθεια, οικογένειες που θρηνούν πάνω από τα νεκρά σώματα των αγαπημένων τους, φωνές απελπισίας, παιδιά που κλαίνε. Χωρίς διαλείμματα. Μόνιμος αδυσώπητος θόρυβος.
Αποσύνθεση
Υπάρχουν κορμιά παγιδευμένα κάτω από τα συντρίμμια, στα οποία δεν υπάρχει πρόσβαση.
Πιθανολογείται ότι υπάρχουν πάνω από 1000 αγνοούμενοι νεκροί. Θα χρειαστούν μηχανήματα για να σηκώσουν τμήματα αυτών των κτηρίων και κάτω από αυτά θα βρουν νεκρούς. Κάποια από αυτά τα σώματα θα κείτονται εκεί νεκρά για εβδομάδες μέχρι τη στιγμή που θα γίνει εφικτό να τα βγάλουν από εκεί. Η μυρωδιά της νεκρής σάρκας κατακλύζει τον αέρα της Γάζας. Σε κάποια σημεία της περιγράφεται ως αφόρητη.
Ούρα και κόπρανα
Με το νερό κομμένο εδώ και ημέρες στη Γάζα, οι τουαλέτες πλέον δεν λειτουργούν.
Μόνο το 10% των WC στη Γάζα είναι πλέον λειτουργικό. Αυτό το ποσοστό όλο και συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα. Ο κόσμος είτε αναγκάζεται να περιμένει για ώρες σε ατέλειωτες ουρές για να επισκεφθεί την τουαλέτα είτε αναγκάζεται να κάνει την ανάγκη του όπου βρει. Κι άλλες δυσάρεστες οσμές πλημμυρίζουν τον αέρα της περιοχής. Χαρτί τουαλέτας και προϊόντα γυναικείας υγιεινής είναι εξαιρετικά δύσκολο να εισέλθουν στην περιοχή. Ο κόσμος κάνει υπομονή όσο περισσότερο αντέχει, μέχρι να μπορέσει να ανακουφιστεί. Σε συνδυασμό με την αφυδάτωση όλο αυτό με ακρίβεια οδηγεί στην επιμόλυνση και τις επιδημίες.
Απόβλητα
Σκουπίδια, ρούχα ποτισμένα με αίμα, υπολείμματα τροφής: τα απορρίμματα συσσωρεύονται σε τεράστιους σωρούς χωρίς κανέναν να τα μαζέψει, χωρίς να τηρείται ο παραμικρός κανόνας υγιεινής.
Μύγες
Η αποσύνθεση φέρνει μύγες. Αδιαχείριστα σμήνη μυγών. Οι μύγες τσιμπούν ζωντανούς και νεκρούς εξίσου. Προσγειώνονται στα σκουπίδια, στο φαγητό, στο λιγοστό νερό στην περιοχή. Οι μύγες – απλώς δεν μπορείς να τις αποφύγεις.
Αϋπνία
Οι άνθρωποι στη Γάζα αναφέρουν ότι κοιμούνται το πολύ 3 με 4 ώρες κάθε μέρα.
Με τον μόνιμο θόρυβο, την απελπισία, τον φόβο, την τραυματική εμπειρία που βιώνουν, υποφέρουν από αϋπνία που οδηγεί στην εξουθένωση. Η έλλειψη ύπνου οδηγεί σε μειωμένα ανακλαστικά και σοβαρή αδυναμία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Πείνα
Η έλλειψη φαγητού φτάνει πια σε κρίσιμο σημείο. Γονείς μένουν νηστικοί για να ταΐσουν τα παιδιά τους. Κόσμος στέκεται στην ουρά για ώρες για να εξασφαλίσει το φαγητό της ημέρας. Βρώμικο και ακατάλληλο φαγητό ξετρυπώνεται μέσα από κατεστραμμένα σπίτια.
Να στέκεις αβοήθητος
Κανείς στη Γάζα δε νιώθει ασφαλής. Το συντριπτικό συναίσθημα των ανθρώπων στην περιοχή είναι το ότι περιμένουν να έρθει η σειρά τους. Παιδιά γράφουν το όνομά τους στα χέρια τους, ώστε να μπορεί κάποιος να τα αναγνωρίσει, αν χρειαστεί. Ναι, αναγνωρίστηκαν παιδιά έτσι, που σε διαφορετική περίπτωση θα έμεναν στα αζήτητα.
ΠΗΓΗ: Diet Prada
