Έρευνα του Psychological Review συνδυάζει τις μαθηματικές εξισώσεις με τις αναμνήσεις, τις οποίες σύντομα οι επιστήμονες φιλοδοξούν να προβλέπουν, ακόμα και σε ατομικό επίπεδο.
Όλοι θυμόμαστε το πρώτο μας φιλί, πόσο μάλλον τον θάνατο της γιαγιάς μας. Οι πιθανότητες ανάμνησης σε αυτές τις περιπτώσεις εξαρτώνται σίγουρα από εμάς τους ίδιους και γι'αυτό τον λόγο τέτοιου είδους συναισθηματικές αναμνήσεις βρίσκονται στον πυρήνα της προσωπικής μας ζωής. Ορισμένες σπάνιες αναμνήσεις είναι τόσο έντονες και έτσι ξεχωρίζουν από τις πιο πεζές, καθημερινές εμπειρίες, όπως η διαφωνία με κάποιον ή ένα κομπλιμέντο που μπορεί να δεχτούμε.
Όπως προκύπτει και από πρόσφατη μελέτη του Psychological Review, η μνήμη είναι πιο ακριβής για θέματα που προκαλούν μια συναισθηματική αντίδραση. Μία πρώτη πιθανή απάντηση-ερμηνεία που μπορεί να δοθεί γι'αυτό είναι ότι οι άνθρωποι γενικά δίνουν περισσότερη προσοχή για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα, θέτοντας προτεραιότητα σε αυτά και παράλληλα παραμερίζοντας τα υπόλοιπα. Με βάση αυτήν τη θεωρία, η προσοχή που δίνεται στην αρχική κωδικοποίηση των πληροφοριών βοηθά τους ανθρώπους στη μετέπειτα ανάκτησή τους.
Ο μηχανισμός που αφορά την καλή απόδοση της συναισθηματικής μνήμης δεν είναι τόσο ξεχωριστός όσο θεωρούνταν στο παρελθόν - τόσο οι έντονα συναισθηματικές εμπειρίες όσο και οι ουδέτερες υφίστανται μια σχετικά παρόμοια επεξεργασία.
Παράλληλα, έχει επίσης αποδειχθεί ότι είναι ευκολότερο να ανακαλέσουμε μια ανάμνηση που έχει μέτρια συναισθηματική ένταση για εμάς, εάν ακολουθείται από μια μακρά περίοδο γαλήνης ή αντιθέτως από μια περίοδο με υψηλό προσωπικό ενδιαφέρον.
Τα μαθηματικά της μνήμης
Σύμφωνα με τη θεωρία ανάκλησης της μνήμης, καθεμία από τις εμπειρίες μας συνδέεται με την πνευματική διαύγεια που έχουμε εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή – με άλλα λόγια, την πνευματική μας αντίληψη. Άλλωστε, η πνευματική μας κατάσταση μεταβάλλεται ανάλογα με τις μεταγενέστερες εμπειρίες που βιώνουμε και μπορούν να χρησιμοποιηθούν αργότερα για την ανάκληση παρελθοντικών εμπειριών.
Μέσα από τη χρήση εξισώσεων, οι οποίες περάστηκαν σε ένα υπολογιστικό πρόγραμμα, επιβεβαιώθηκε από τους μελετητές του Psychological Review ότι η σχέση ανάμεσα σε μια εμπειρία και την πνευματική μας αντίληψη είναι ισχυρότερη, όταν αυτή η εμπειρία είναι συναισθηματικού χαρακτήρα. Εκτός αυτού, οι εξισώσεις αυτές επισφράγισαν και την αντίθετη άποψη, ότι δηλαδή δεν είναι αναγκαίο οι καταστάσεις να είναι συναισθηματικού χαρακτήρα για να ενισχύσουν την ανάκληση της μνήμης.
Ο μηχανισμός που αφορά την καλή απόδοση της συναισθηματικής μνήμης δεν είναι τόσο ξεχωριστός όσο θεωρούνταν στο παρελθόν – τόσο οι έντονα συναισθηματικές εμπειρίες όσο και οι ουδέτερες υφίστανται μια σχετικά παρόμοια επεξεργασία.
Έτσι, λοιπόν, μέσα από τη χρήση μαθηματικών εξισώσεων για τη μελέτη των επιπτώσεων του συναισθήματος, ίσως δοθεί μια μέρα στους επιστήμονες η δυνατότητα να προβλέπουν τις εμπειρίες που μπορεί κανείς να ανασύρει από τη μνήμη του. Απώτερος στόχος, όμως, των επιστημόνων είναι να προσπαθήσουν ακόμη και να εφαρμόσουν αυτήν την μέθοδο σε ατομικό επίπεδο.
Πηγή: The Conversation
