«Πώς σχηματίζονται τα αστέρια;», «Ο ήλιος θα σβήσει ποτέ;». Αυτά είναι μόνο δύο από τα ερωτήματα που μου τριβελίζουν το μυαλό, περπατώντας προς το Πλανητάριο.
Δεν ξέρω τι ακριβώς θα παρακολουθήσω, αλλά και μόνο ο τίτλος «Ταξίδι στο Γαλαξία» με κάνει να φαντάζομαι αστέρια, πλανήτες, λάμψεις και χρώματα, ενώ εγώ, μικροσκοπική, κάθομαι σε μια γωνιά και κοιτώ την απεραντοσύνη του σύμπαντος.
Κάθε φορά που βρίσκομαι στο Πλανητάριο «τα χάνω». Δεν ξέρω αν σου έχει τύχει. Αυτός ο λευκός θόλος, που ξέρεις ότι θα γεμίσει γνωστές και άγνωστες εικόνες, είναι τουλάχιστον συναρπαστικός, ενώ νέες γνώσεις για το απέραντο σύμπαν σε αιχμαλωτίζουν. Κάθομαι και ακούω τον διευθυντή του Πλανηταρίου, Μάνο Κιτσώνα, να δίνει μια πρώτη γεύση για το τι θα παρακολουθήσουμε.
Μιλά για τον Γαλαξία, την αχανή αστρική «πολιτεία» με δισεκατομμύρια άστρα και πλανήτες, αλλά και τεράστιες ποσότητες αερίων και σκόνης, μέσα στις οποίες γεννιούνται νέα άστρα», με απλά και κατανοητά λόγια, σαν να περιγράφει μια συνταγή, τη συνταγή του διαστήματος.
Όπως εξηγεί, το Ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται περίπου 26.000 έτη φωτός μακριά από το γαλαξιακό κέντρο, ενώ ο Εγγύτατος του Κενταύρου, το πλησιέστερο στην Γη άστρο μετά τον Ήλιο, βρίσκεται «μόλις» 4 έτη φωτός μακριά, μία αμελητέα απόσταση για αστρονομικές κλίμακες, αλλά στ’ αλήθεια αδιανόητη για το ανθρώπινο μέτρο. Πραγματικά, εάν αυτός ήταν ο προορισμός του Voyager 1, ταξιδεύοντας με ταχύτητα 17 km/s, θα έφτανε εκεί μετά από 70.000 χρόνια!
Ακόμη πιο ασύλληπτες, όμως, από τις αποστάσεις ανάμεσα στα άστρα, είναι οι αποστάσεις ανάμεσα στους γαλαξίες.
Αρκεί μόνο να πούμε ότι, εάν ταξιδεύαμε με την ταχύτητα του φωτός, δηλαδή με 300.000 km/s, θα χρειαζόμασταν 2,5 εκατ. χρόνια για να φτάσουμε μέχρι τον γαλαξία της Ανδρομέδας, τον πλησιέστερο σε μας γιγάντιο γαλαξία. Και υπάρχουν περίπου 2 τρισ. γαλαξίες στο παρατηρήσιμο Σύμπαν.
Ένα ταξίδι στον Γαλαξία
Τα φώτα χαμηλώνουν, ενώ βυθίζομαι στον κάθισμά μου και ο έναστρος ουρανός, αρχίζει και σχηματίζεται στον θόλο.
Το ταξίδι στον Γαλαξία ξεκινά…
Σαν να βρίσκομαι σε διαστημόπλοιο πλησιάζω τον Ήλιο, κοιτώ τους πλανήτες από ψηλά, ενώ παρακολουθώ εκρήξεις σουπερνόβα να γίνονται μπροστά στα μάτια μου.
Κάποιες φορές πιο αργά, άλλες στιγμές με ιλιγγιώδη ταχύτητα, οι εικόνες αλλάζουν συνεχώς, ξετυλίγοντας όλα αυτά που συμβαίνουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια και θα συνεχίζουν να γίνονται.
Η τόσο γνώριμη φωνή του αφηγητή, Θανάση Κουρλαμπά, εξηγεί γνωστές και άγνωστες έννοιες, την ώρα που ένα αστέρι γεννιέται ή ένα χρωματιστό νεφέλωμα παιχνιδίζει πάνω από το κεφάλι μου.
Μέσα σε 40 λεπτά -αναμφισβήτητα επιθυμούσα παραπάνω- ξεναγήθηκα στον Γαλαξία, θυμήθηκα στοιχειώδεις πληροφορίες, όπως το πώς γεννιέται ένα άστρο, αλλά και έμαθα νέες, όπως τι είναι οι πάλσαρ.
Κατανοητή και περιεκτική αυτή η παράσταση του Πλανηταρίου επιτρέπει στους θεατές (άνω των 10 ετών) την καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού των αστέρων και των γαλαξιών, δηλαδή την κατανομή της ύλης στο διάστημα, αλλά και της συμπεριφοράς της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης.
Τι λέτε είστε έτοιμοι για ένα Ταξίδι στον Γαλαξία και ίσως την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε τον νυχτερινό ουρανό, να μην αναρωτηθείτε τί μπορεί να υπάρχει σε τρισεκατομμύρια κόσμους που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από όλα αυτά τα αστέρια…
«Ταξίδι στον Γαλαξία», οι προβολές ξεκινούν στις 19:15, από Τετάρτη έως και Κυριακή.
