Ένας τεράστιος ρινόκερος, από τον οποίο πιθανότατα προέρχεται ο μύθος του μονόκερου, επιβίωσε περίπου μέχρι και πριν 39.000 χρόνια, πολύ περισσότερο από όσο οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι πρόσφατα.
Γνωστό ως «μονόκερος της Σιβηρίας», το ζώο είχε ένα μακρύ κέρας στη μύτη του και έζησε στα λιβάδια της Ευρασίας. Σύμφωνα με νέα στοιχεία, το βαρύ αυτό θηρίο, μπορεί τελικά να πέθανε εξαιτίας των διατροφικών συνηθειών του.
Το BBC αναφέρει πως οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι μαθαίνοντας περισσότερα για τη εξάλειψη αυτού του ζώου ίσως μπορέσουν να βοηθήσουν να σωθούν οι εναπομείναντες ρινόκεροι στον κόσμο.
Οι ρινόκεροι βρίσκονται σε κίνδυνο να εξαφανιστούν για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Είναι πολύ επιλεκτικοί σε ό,τι αφορά το περιβάλλον τους, δήλωσε ο καθηγητής Άντριαν Λίστερ από το μουσείο φυσικής ιστορίας του Λονδίνου.
«Οποιαδήποτε αλλαγή στο περιβάλλον τους, τους θέτει σε κίνδυνο», δήλωσε στο BBC News. «Και φυσικά, όπως έχουμε μάθει από τα απολιθώματα, όταν ένα είδος εξαλείφεται, αυτό είναι, εξαλείφεται για πάντα».
Ζυγίζοντας περίπου τέσσερις τόνους, με ένα ασυνήθιστο κέρας στο κεφάλι του, ο «μονόκερος της Σιβηρίας», μοιράστηκε την γη με τους σύγχρονους ανθρώπους, περίπου 39.000 χρόνια πριν.
Οι αρχικές εκτιμήσεις ήθελαν τον Elasmotherium sibericum, όπως είναι το επιστημονικό όνομά του, να έχει εξαφανιστεί ανάμεσα σε 200.000 και 100.000 χρόνια πριν.
Η χρονολόγηση με ραδιοάνθρακα ωστόσο, έδειξε πως ο γίγαντας της Εποχής των Παγετώνων, επιβίωσε στην Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία μέχρι και πριν από 39.000 χρόνια.
Παράλληλα απομόνωσαν γενετικό υλικό από έναν αρχαίο ρινόκερο για πρώτη φορά, δείχνοντας πως διαχωρίστηκε από τη σύγχρονη ομάδα ρινόκερων περίπου 40 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Η εξάλειψη του «μονόκερου της Σιβηρίας», αποτελεί το τέλος για μια ολόκληρη ομάδα ρινόκερων.
Μελετήθηκαν ακόμα τα δόντια των ζώων και επιβεβαιώθηκε πως βοσκούσαν σκληρά, ξηρά χόρτα. Ο καθηγητής Λίστερ περιέγραψε το είδος σαν ένα «προϊστορικό χλοοκοπτικό».
Ωστόσο, όσο η θερμοκρασία στη γη ανέβαινε και ο πλανήτης έβγαινε από την Εποχή των Παγετώνων, περίπου πριν 40.000 χρόνια, τα λιβάδια άρχισαν να μειώνονται.
Εκατοντάδες μεγάλα θηλαστικα εξαφανίστηκαν μετά την ύστερη Εποχή των Παγετώνων, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, της απώλειας βλάστησης αλλά και του κυνηγιού από τον άνθρωπο.
Σήμερα επιβιώνουν μόνο πέντε ήδη ρινόκερου, ελάχιστοι από τους οποίους εκτός εθνικών πάρκων εξαιτίας της συνεχιζόμενης λαθροθηρίας αλλά και της απώλειας οικοτόπων.
Μελετώντας τους απολιθωμένους ρινόκερους, οι επιστήμονες μπορούν να μάθουν περισσότερα για την μοίρα πολλών προϊστορικών ειδών ρινόκερου που βρέθηκαν κάποτε στον πλανήτη και πώς προσαρμόστηκαν στην κλιματική αλλαγή και στην πίεση από τον άνθρωπο.
Οι μύθοι για τον μονόκερο, ή για το τέρας με το ένα κέρατο, συντηρούνται εδώ και χιλιετίες.
Πολλοί υποστηρίζουν πως το κέρας του ρινόκερου είναι η βάση των μύθων για τους μονόκερους, παρότι άλλα ζώα, όπως o θαλάσσιος μονόκερος, είναι πιο πιθανοί διεκδικητές.
Με πληροφορίες από ΒΒC
σχόλια