Ένας Βρετανός αρχαιολόγος επιχειρεί να ρίξει νέο φως στο πανάρχαιο, μυστηριώδες μνημείο του Στόουνχεντζ.
Ως τώρα ήταν γνωστό πως η αρχιτεκτονική και ο προσανατολισμός του μεγαλιθικού μνημείου 4.000-4.500 χιλιάδων ετών, εξασφάλιζε μια αστρονομική ευθυγράμμιση από την επίπεδη κοιλάδα της νοτιοδυτικής Αγγλίας προς τον ουρανό. Ο κεντρικός άξονας των μεγαλίθων ήταν και παραμένει ευθυγραμμισμένος με το σημείο ανατολής του Ηλίου στα μέσα του Καλοκαιριού, και το σημείο δύσης στο μέσο του Χειμώνα.
Οι ειδικοί θεωρούσαν πως το μνημείο εξυπηρετούσε μόνο τελετουργικούς σκοπούς, χωρίς να αποτελεί ακριβές εργαλείο καταγραφής των ημερών, των μηνών και των εποχών. Ωστόσο, μια νέα μελέτη του καθηγητή αρχαιολογίας του πανεπιστημίου Bournemouth Τίμοθι Ντάρβιλ, προτείνει πως το Στόουνχεντζ θα μπορούσε να λειτουργεί ως ένα ακριβέστατο ηλιακό ημερολόγιο.
Το Στόουνχεντζ είναι κατασκευασμένο από δύο τύπους πέτρας: μεγαλύτερες πέτρες τύπου sarsen και μικρότερους μονολίθους από κυανόλιθο της Ουαλίας. Οι πρώτοι κυανόλιθοι πιστεύεται πως τοποθετήθηκαν στο σημείο πριν από 5.000 χρόνια, πολύ πριν εγερθούν οι εμβληματικοί μεγάλιθοι.
Ένα δαχτυλίδι 30 κάθετων ογκόλιθων υποστήριζε 30 οριζόντια υπέρθυρα για τις ημέρες κάθε μήνα. Ξεχωριστές πέτρες στον κύκλο χώριζαν τους μήνες σε «εβδομάδες» δέκα ημερών. Δώδεκα τέτοιοι μήνες θα περιελάμβαναν αθροιστικά 360 ημέρες αλλά μία συστάδα τρίλιθων, από μεγάλους, κάθετους λίθους και έναν οριζόντιο, είχαν τοποθετηθεί σαν πέταλο αλόγου στο κέντρο, «προσθέτοντας» τις έξτρα πέντε ημέρες ενός πλήρους ηλιακού έτους, υποστηρίζει ο Ντάρβιλ.
Τέσσερις μικρότερες πέτρες στο εξωτερικό του δαχτυλιδιού, βοηθούσαν στον υπολογισμό των δίσεκτων ετών, με μία έξτρα ημέρα κάθε τετραετία, λέει ο Ντάρβιλ.
«Η ανακάλυψη πως το ηλιακό ημερολόγιο έχει ενσωματωθεί στην αρχιτεκτονική του Στόουνχεντζ, ανοίγει μία εντελώς νέα ανάλυση του μνημείου, ως τόπου διαβίωσης», σημειώνει ο αρχαιολόγος σε δελτίο τύπου. «Ένα μέρος που ο χρόνος των τελετών και των γιορτών ήταν συνδεδεμένος στο «υφαντό» του σύμπαντος και των ουρανίων κινήσεων».
Άλλοι ειδικοί πάντως δεν φαίνεται να πείθονται από τον Ντάρβιλ. «Τα νούμερα δεν βγαίνουν, κάποιοι λίθοι δεν ελήφθησαν υπόψη γιατί προφανώς δεν βρήκαν θέση στους υπολογισμούς», λέει ο καθηγητής του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Μάικ Πάρκερ Πίρσον, επικεφαλής του ερευνητικού πρότζεκτ "The Stones of Stonehenge research project".
Μόλις 17 από τους 30 όρθιους λίθους βρίσκονται στην αρχική τους θέση και 22 οριζόντιες πέτρες λείπουν. Αν και το ηλιακό ημερολόγιο είναι παρωχημένο στις μέρες, στην αρχαία Αίγυπτο και σε πολιτισμούς της ανατολικής Μεσογείου χρησιμοποιείτο ευρέως. Έίναι πιθανό οι αρχιτέκτονες του Στόουνχεντζ να είχαν επηρεαστεί από αυτούς τους ανθρώπους, λέει ο Ντάρβιλ.
Η θεωρία μαζί με τα ευρήματα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Antiquity αυτή την εβδομάδα.
Με πληροφορίες από CNN
