Νέα έρευνα υποστηρίζει πως ο άργυρος που βρίσκεται σε αντιμικροβιακά πλαστικά, που χρησιμοποιούνται συχνά σε συσκευασίες τροφίμων και ποτών, θα μπορούσε να διαρρεύσει από τη συσκευασία και να εισέλθει στο περιεχόμενό, ειδικά σε γλυκά και ζαχαρούχα τρόφιμα.
Η αντιμικροβιακή πλαστική συσκευασία εμποδίζει την ανάπτυξη των μικροβίων στο περιεχόμενό της. Χρησιμοποιείται ώστε να παραταθεί η διάρκεια ζωής των τροφίμων και να είναι περισσότερο ασφαλή, ενώ τα πολυμερή από τα οποία αποτελείται περιέχουν νανοσωματίδια αργύρου. Χάρη σε αυτά τα υλικά καθυστερούν τόσο η αλλοίωση των τροφίμων όσο και η ανάπτυξη μεταδοτικών ασθενειών.
Η νέα έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό ACS Applied Materials & Interfaces. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως ένα μέρος από τα ενσωματωμένα στα πολυμερή νανοσωματίδια «χάνουν» χημικές ουσίες, διαλυμένους οργανικούς άνθρακες και φορτισμένα σωματίδια σε τρόφιμα που έχουν ως βάση το νερό. Ωστόσο δεν έχει μελετηθεί αρκετά για το πώς η αντιμικροβιακή συσκευασία επηρεάζει πραγματικά τα τρόφιμα και τα ποτά. Οι ενώσεις ζάχαρης, ένα κοινό συστατικό τροφίμων και ποτών, μετατρέπουν ιόντα αργύρου σε δυνητικά επιβλαβείς ουσίες, ειδικά για ανθρώπους.
Το γεγονός αυτός ώθησε τον Timothy V. Duncan, από το Κέντρο για την Ασφάλεια Τροφίμων και την Εφαρμοσμένη Διατροφή του FDA, να εξετάσει, μαζί με συναδέλφους του, να εξετάσει το πώς οι σύνθετες χημικές ενώσεις στα τρόφιμα και στα ποτά, επηρεάζουν τον σχηματισμό αυτών των δυνητικά επιβλαβών νανοσωματιδίων αργύρου. Οι ερευνητές εξέτασαν τόσο την άμεση έκθεση σε άργυρο όσο και την αποθήκευση τροφίμων σε αντιμικροβιακή συσκευασία που περιέχει σωματίδια αργύρου.
Τι ανακάλυψαν οι ερευνητές
Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως στα ζαχαρούχα υγρά που περιέχουν άμυλο, κιτρικό και λίπη παρουσιάζεται η μεγαλύτερη συγκέντρωση νανοσωματιδίων αργύρου ενώ τα όξινα υγρά σχηματίζουν αρχικά συσσωματώματα αργύρου τα οποία όμως διαλύονται από το υγρό.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν ένα ακόμη πείραμα όπου αποθήκευσαν νερό και κάποια ζαχαρούχα υγρά σε μικρά πακέτα πολυμερούς πολυαιθυλενίου με σωματίδια αργύρου. Τήρησαν τις ίδιες ρυθμίσεις θερμοκρασίας για 15 ημέρες. Αν και ο άργυρος διέρρευσε από τα πολυμερή, μόνο τα ζαχαρούχα διαλύματα έδειξαν μεγαλύτερη διαρροή και συσσώρευση νανοσωματιδίων αργύρου.
Έτσι, συμπέραναν ότι η έκθεση σε νανοσωματίδια αργύρου αποτελεί αυξημένο κίνδυνο κυρίως στα ζαχαρούχα τρόφιμα και στα ποτά που συσκευάζονται σε αντιμικροβιακά υλικά κάτω από τυπικές συνθήκες μακροχρόνιας αποθήκευσης.
Με πληροφορίες από sciencetimes.com
