— Λοιπόν, με το ελληνικό «Survivor All Star» καταρρίπτεται εκείνο το δόγμα των New York Times για τα reality show, ανά την υφήλιο;
Τι έλεγε αυτό το δόγμα ακριβώς;
— Ότι τα reality shows στερεοτυπικά είναι φθηνές και εύκολες παραγωγές και ότι κάθε φορά που κάποιος επιλέγει να δει «Survivor», βλέπει κάτι που κοστίζει 1 εκ. δολάρια λιγότερα από οποιοδήποτε άλλο τηλεοπτικό πρόγραμμα.
Ναι, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν, γιατί με τη φετινή παραγωγή του ελληνικού «Survivor All Star», τα κόστη έχουν εκτιναχθεί.
— Μια τάξη μεγέθους;
Σύμφωνα με τα όσα συζητιούνται, φέτος κάθε επεισόδιο του αμφιλεγόμενου reality show θα κοστίζει περίπου / ή και πάνω από 100.000 ευρώ. Συνεπώς, μόνο τα πρώτα 60 επεισόδια του νέου κύκλου θα στοιχίσουν στην παραγωγή 6.000.000 ευρώ. Δεδομένου ότι αυτές οι παραγωγές διαρκούν πλέον κάτι παραπάνω από το μισό της τηλεοπτικής σεζόν φτάνουμε τα 14.000.000 ευρώ.
— Ισχύουν τα όσα ακούγονται για απλησίαστους μισθούς πλέον των παικτών και όχι για τα καθιερωμένα ημερομίσθια που δίνονταν σε τέτοιες παραγωγές;
Δεδομένου ότι έχουν επιλεχθεί προσεκτικά παίκτες που είχαν λάβει συμμετοχή στους προηγούμενους κύκλους του reality επιβίωσης και βοηθούσαν σημαντικά στα νούμερα τηλεθέασης είτε λόγω των αθλητικών επιδόσεων τους είτε λόγω του χαρακτήρα, της συμπεριφοράς και της αλληλεπίδρασης με τους συμπαίκτες τους, ναι, ισχύουν. Ωστόσο, η πληροφορία για τον μισθό των 5.000 ευρώ την εβδομάδα σε κάθε παίκτη / παίκτρια που καταφέρνει να παραμείνει στο παιχνίδι, όσο κι αν επιβεβαιώνεται, αλλάζει εκ βάθρων τα δεδομένα των φθηνών reality παραγωγών στην εγχώρια τηλεοπτική αγορά.
— Πώς προκύπτουν αυτά τα εξωπραγματικά ποσά;
Ως επί το πλείστον από τους χορηγούς που αποφασίζουν να διαφημιστούν σε μία τέτοιου είδους παραγωγή που σημειώνει υψηλές τηλεθεάσεις.
— Και πάλι, όμως, συμφέρει έναν χορηγό ένα τέτοιο ποντάρισμα;
Για να γίνει κατανοητό και να μιλάμε με απτά παραδείγματα: κατά την προηγούμενη τηλεοπτική σεζόν κυριολεκτικά εκτοξεύθηκε στα search terms (κοινώς στην αναζήτηση στο Google και στα social media) συγκεκριμένο brand που με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο το έφεραν πάνω τους οι παίκτες. Αυτό με μαρκετίστικους όρους σημαίνει ότι ο τηλεθεατής / καταναλωτής που παρακολουθούσε το «Survivor» σε κάποια φάση της προβολής του reality και αναζήτησε τα προϊόντα του συγκεκριμένου brand και σε επόμενο στάδιο προχώρησε σε αγορά αυτών των προϊόντων, που είναι και το βασικό ζητούμενο των χορηγών που επενδύουν στην προβολή τους μέσα από τέτοιου είδους τηλεοπτικές παραγωγές.
— Άρα, ό,τι τηλεθέαση και να σημειώσει ο νέος κύκλος του Survivor ισχύει αυτό;
Όχι ακριβώς. Γι’ αυτό υπάρχουν οι ρήτρες τηλεθέασης – κάπως αυστηρότερες και ενδιαφέρουσες αναφορικά με το «τι» διασφαλίζουν στην περίπτωση αυτού του all star reality επιβίωσης.
Το ζητούμενο τόσο του καναλιού όσο και του Τούρκου παραγωγού –του γνωστού Ατζούν Ιλιτζαλί– είναι τα τηλεοπτικά προϊόντα να σημειώνουν τηλεθέαση για να υπάρχει απρόσκοπτη συνεργασία με τους χορηγούς. Προϊόντα χαμηλής ή μέτριας τηλεθέασης βάζουν μέσα και το κανάλι και την παραγωγή.
— Προφανώς κάτι τέτοιο έχει προβλεφθεί από την παραγωγή;
Ναι, γι’ αυτό και υπάρχουν και οι σχετικές ρήτρες τηλεθέασης που αφορούν και τα κόστη των επεισοδίων και την επιβράβευση των παικτών. Όπως έχει γίνει γνωστό, το ποσό των 100.000 ευρώ ανά επεισόδιο που αναφέρεται παραπάνω ισχύει για τηλεθέαση έως 20%. Για κάθε ποσοστιαία μονάδα παραπάνω στην τηλεθέαση κάθε επεισοδίου, το κόστος παραγωγής ανεβαίνει μερικές χιλιάδες ευρώ (από 5 έως 10.000, ανάλογα με τις επιδόσεις στους πίνακες τηλεθέασης). Αν πάλι σημειωθεί τηλεθέαση μεγαλύτερη του 40%, αναμένεται και εκτίναξη του κόστους ανά επεισόδιο. Οπότε, αυτό ίσως αλλάξει και τη γενικότερη εκτίμηση συνολικού κόστους του φετινού κύκλου του Survivor…
— Δηλαδή;
Υπάρχει μία εκτίμηση για πάνω από 200.000 ευρώ ανά επεισόδιο.
— Και πάλι, όμως, δεν είναι προκλητικά αυτά τα ποσά για ένα reality και μάλιστα σε καιρούς δύσκολους οικονομικά;
Καλώς ή κακώς, η τηλεόραση και όχι μόνο στην Ελλάδα λειτουργεί βάσει του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης και μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο επιχειρηματίες και τηλεοπτικοί σταθμοί αποφασίζουν για το αν μία τηλεοπτική συνθήκη είναι βιώσιμη ή όχι. Τώρα, αν συζητάμε για το αν αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να επενδυθούν σε καλές σειρές, ταινίες ή παράγωγα μυθοπλασίας που θα εξασφάλιζαν αξιοπρεπείς δουλειές σε ηθοποιούς και ποιοτικά προγράμματα για το τηλεοπτικό κοινό, αυτή είναι μια κουβέντα που δεν αφορά το χρηματιστήριο που λέγεται τηλεόραση. Ο παραγωγός αποφασίζει που θα επενδύσει τα χρήματά του και –είτε μας αρέσει είτε όχι– η συζήτηση τελειώνει εκεί. Και φυσικά είναι μια συζήτηση που δεν εξαιρεί το τηλεοπτικό κοινό, τουλάχιστον, τη μερίδα του που επιλέγει να παρακολουθήσει τέτοια προγράμματα.
— Μήπως κρίνουμε αυστηρά αυτά τα τηλεοπτικά προϊόντα;
Καθόλου. Αν η τηλεθέαση εξυπηρετείται αποκλειστικά από τα αγωνίσματα και τις επιδόσεις των παικτών σε αυτά, δεν θα υπήρχαν διαφωνίες. Ωστόσο –και όλοι το γνωρίζουν αυτό–, ένας σοβαρός παράγοντας που έλκει το τηλεοπτικό κοινό στην παρακολούθηση είναι οι έριδες, οι ίντριγκες, η εστίαση της παραγωγής στα σκοτεινά σημεία του χαρακτήρα των παικτών και εκεί υπάρχει πρόβλημα. Ειδικά, όταν χτίζονται προφίλ του εγχώριου, έτσι κι αλλιώς φθηνού celebrity system, που στη συνέχεια διεκδικούν –και συνήθως απολαμβάνουν– μόνιμη παρουσία στη δημόσια σφαίρα.
— Αλήθεια, στο εξωτερικό πόσο στοιχίζει ένα επεισόδιο του συγκεκριμένου brand;
Α, το 2019 στο CBS ένα επεισόδιο του «Survivor», διάρκειας μικρότερης των 60 λεπτών, στοίχιζε στην παραγωγή περί τα 200.000 δολάρια. Λογικά από τότε θα έχουν υπάρξει διαφοροποιήσεις στα ποσά. Αλλά και πάλι η σύγκριση αδικεί. Για το ελληνικό πεδίο είναι ακριβή αυτή η version του παιχνιδιού, όχι γενικά για την ξένη τηλεόραση, αν γίνεται αντιληπτό αυτό που λέμε.
