Έκκληση στους λουόμενους να μην βγάζουν τις μέδουσες στη στεριά απευθύνει η Μη Κυβερνητική Οργάνωση, «Ελληνικό Παρατηρητήριο Βιοποικιλότητας».

 

Σε ανάρτησή του, το Ελληνικό Παρατηρητήριο Βιοποικιλότητας αναφέρει πως δεν έχει κανένα απολύτως νόημα αυτό που κάνουν μερικοί λουόμενοι, παραθέτοντας τους πέντε λόγους που δεν πρέπει να βγάζουν τις μέδουσες από τη θάλασσα.

 

Οι πέντε λόγοι:

 

1. Οι μέδουσες Cotylorhiza tuberculata, δημιουργούν καταφύγιο για νεαρά ψάρια ανάμεσα στα πλοκάμια τους και στην καμπάνα τους.

 

2. Σε έξαρση μεδουσών όπως της Pelagia noctiluca, πέρα του ανήθικου θέματος να σκοτώνονται χωρίς λόγω χιλιάδες μέδουσες, δεν υπάρχει κανένα απολύτως νόημα.

 

«Ακόμα και 1.000 να βγάζατε σε μια παραλία υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια άλλες μέδουσες σε πολύ κοντινή απόσταση, που ακόμη και ένα σκάφος να περνούσε με τον κυματισμό θα μπορούσε κάποιες να τις φέρει στην παραλία προς τους λουόμενους» εξηγεί το Ελληνικό Παρατηρητήριο Βιοποικιλότητας.

 

3. Όταν πάτε να βγάλετε τις μέδουσες, τα κνιδοκύτταρα μπορούν να σπάσουν και να παραμείνουν στην θάλασσα.

 

Τα κνιδοκύτταρα, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, είναι τα περιμετρικά διαφανή πλοκάμια τα οποία περιέχουν τις νηματοκύστες. Αυτά τα πλοκάμια σπάνε πολύ εύκολα και είναι αδύνατον κάποιος να δει τι τον τσίμπησε.

 

Έκκληση στους λουόμενους: «Σταματήστε να βγάζετε τις μέδουσες στην στεριά» - Ποιοι οι κίνδυνοι
ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ / Ελληνικό Παρατηρητήριο Βιοποικιλότητας

 

4. Στην άμμο που κάποιοι τις θάβουν, έτσι και κάποιος τις πατήσει εκτός από το ότι θα δημιουργήσει οίδημα στο πόδι, αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να μην μπορούν καν να φορέσουν παπούτσι ή παντόφλα για εβδομάδες, και ευαίσθητα άτομα να καταλήξουν στο νοσοκομείο.

 

5. Ο σημαντικός ρόλος τους στο οικοσύστημα.

 

Όσο και να μην μας αρέσουν οι μέδουσες ή να βρίσκουμε εκνευριστικό το τσίμπημα τους, οι μέδουσες παίζουν και αυτές ένα μεγάλο ρόλο στο οικοσύστημα, και αυτό είναι η τροφική αλυσίδα αναφέρει το Ελληνικό Παρατηρητήριο Βιοποικιλότητας.

 

Όπως εξηγεί, οι μέδουσες τρέφονται με ζωοπλαγκτόν (χιλιάδες μικροσκοπικά διαφορετικά πλαγκτονικά είδη - συμπεριλαμβανομένου και διάφορα είδη μεδουσών), το ζωοπλαγκτόν τρέφεται με φυτοπλαγκτόν. Αλλά παραμένουν γλυκός μεζές για τις θαλάσσιες χελώνες (όπου μπορούν να φάνε εκατοντάδες) και κάποια είδη ψαριών (π.χ. Ρέγγα, τόνος, κ.α.).

 

Αφαιρώντας ή και μειώνοντας ένα είδος φέρνεις σε κίνδυνο και άλλα είδη που εξαρτώνται από αυτό το είδος.

 

«Αυτό σημαίνει πως και μικρά ψάρια που βρίσκουν προστασία στα πλοκάμια των Μεδουσών επειδή έχουν ανοσία στην τοξίνη των μεδουσών προστατεύονται από άλλους θηρευτές μέχρι να μεγαλώσουν ή κάποια είδη και σχεδόν σε όλη τους την ζωή ζουν γύρω από τις μέδουσες».

 

«Κάποια είδη ψαριών αλλά και θαλάσσιων χελωνών η διατροφής τους είναι σημαντικό μέρος της ζωής των Μεδουσών. π.χ. η διατροφή της Ρέγγας μπορεί να αποτελεί και το 20% σε μέδουσες. Και αυτό είναι ένα μεγάλο σημαντικό ποσοστό διότι σε συγκεκριμένα μέρη η επιβίωση της Ρέγγας μπορεί να εξαρτάται μόνο αν έχει Μέδουσες σε εκείνη την περιοχή αν δεν υπάρχει κάποιο άλλο είδος από αυτά που τρώνε. Στην Μεσόγειο συναντάμε Ρέγγα μόνο κοντά στο Γιβραλτάρ», σύμφωνα με τη ΜΚΟ.



«Η μείωση μεδουσών όμως μπορεί να προκαλέσει ένα ακόμη πρόβλημα. Και αυτό είναι η αύξηση του πλαγκτόν» καταλήγει.