Η Καθημερινή, επικαλούμενη πληροφορίες απ' την προανακριτική απολογία δημοσίευσε την περιγραφή. Μεταξύ των άλλων αναφέρεται:
«Ο Κώστας (σ.σ.: ο Κων. Σγούρος) έπιασε από τον σβέρκο τον Παναγιώτη (σ.σ.: τον δεύτερο κατηγορούμενο Παναγιώτη Μ.) και τον έβαλε ανάμεσα σε αυτόν και τον άλλο φίλο του, για να πάνε με τα πόδια εκεί που υποτίθεται ότι ήταν το αυτοκίνητο. Εγώ, μόλις είδα αυτή τη σκηνή φοβήθηκα για τον φίλο μου και για μένα και βγήκα από το αυτοκίνητο ακολουθώντας τους γρήγορα. Ο Παναγιώτης με άκουσε που τους ακολουθούσα, γύρισε, με είδε και τους ξέφυγε γρήγορα προς την άκρη του δρόμου και τότε εγώ πυροβόλησα. Ήμασταν φοβισμένοι και τρέμαμε, ενώ ο Παναγιώτης έκανε εμετό. Από την τρομάρα μας δεν πλησιάζαμε προς το σημείο τους».
Σχετικά με όσα προηγήθηκαν της δολοφονίας και το ραντεβού θυμάτων - δραστών για την αγοραπωλησία αναβολικών ο 18χρονος κατηγορούμενος ως δράστης του φονικού είπε:
«Τις βραδινές ώρες της 18ης Αυγούστου βρισκόμουν μαζί με τον Παναγιώτη Μ. (σ.σ.: ο 18χρονος συγκατηγορούμενός του) στο σπίτι του στον Κάμπο. Τον πήρε τηλέφωνο ο Κωνσταντίνος Σγούρος και έκλεισαν ραντεβού για να συναντηθούν και να του έφερνε αναβολικά. Το ραντεβού κανονίστηκε να γίνει στο πάρκο του Αλμυρού και λίγη ώρα μετά ξεκινήσαμε να πάμε με το αγροτικό αυτοκίνητο του πατέρα του Παναγιώτη. Επειδή ο Σγούρος ζήτησε από τον Παναγιώτη να συναντηθούν εκτός Καλαμάτας και επειδή ο Παναγιώτης φοβήθηκε, πήρε μαζί του και την καραμπίνα». Κατέθεσε επίσης ότι ο 26χρονος Σγούρος σε μεταξύ τους συζητήσεις είχε επικαλεστεί ότι είχε στην κατοχή του δύο πιστόλια, ένα τύπου Glock και ένα περίστροφο Smith & Wesson.
Σε άλλο σημείο της κατάθεσης - ομολογίας του, ο νεαρός κατηγορούμενος υποστηρίζει ότι μετά τη συνάντηση που είχαν δράστες και θύματα στο πάρκο του Αλμυρού (δεν ολοκληρώθηκε η αγοραπωλησία των αναβολικών) εκείνος και ο συνομήλικος φίλος του αποχώρησαν κατευθυνόμενοι προς το χωριό Κάμπος. Ωστόσο, όπως ισχυρίζεται, μόλις έφτασαν στη διασταύρωση για τα Σωτηριάνικα τηλεφώνησε ο 26χρονος Κωνσταντίνος Σγούρος στον Παναγιώτη Μ. λέγοντάς του ότι θέλει να δει κάποιο αυτοκίνητο για το οποίο πιθανότατα είχαν νωρίτερα μιλήσει μεταξύ τους. «Ο Παναγιώτης αγχώθηκε γιατί είχε πει ψέματα και δεν υπήρχε αυτοκίνητο και τους έκλεισε ραντεβού για να συναντηθούμε στη γέφυρα Κοσκάραγα (...) επειδή ήμασταν πολύ φοβισμένοι ο Παναγιώτης μου είπε ότι αν χρειαστεί θα πυροβολήσουμε, όμως φοβόταν να πυροβολήσει και μου είπε αν χρειαστεί να το κάνω εγώ».
Ανατριχιαστική είναι και η περιγραφή για το τι ακολούθησε μετά τους πυροβολισμούς:
«Σύραμε το ένα πτώμα για να το πάμε πιο πάνω και να το πετάξουμε, αλλά επειδή δεν μας άρεσε το σημείο γυρίσαμε πίσω και βάλαμε τα δύο πτώματα στην καρότσα του αγροτικού. Ψάχναμε να βρούμε ένα σημείο προς τη Μάνη για να τους πετάξουμε, όπως κι έγινε. Πήγαμε στο σπίτι μου στη Φιλοθέη και παρκάραμε απ' έξω. Εκεί, με το λάστιχο της βρύσης πλύναμε την καρότσα και πετάξαμε κάποια πράγματα δικά τους και δικά μας ρούχα που είχαν λερωθεί σε κάδο σκουπιδιών και την άλλη μέρα πετάξαμε τα τσαντάκια τους σε άλλο κάδο εκεί δίπλα».
