Η Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία ανακοίνωσε την απώλεια του ομότιμου καθηγητή της Βυζαντινής Τέχνης και Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου της Pennsylvania των Η.Π.Α., Robert G. Ousterhout , ενός από τους επιφανέστερους βυζαντινολόγους της εποχής μας.
Οι δεσμοί του Ousterhout με την Ελλάδα και την ελληνική βυζαντινολογική κοινότητα υπήρξαν στενοί. Ήταν συχνός επισκέπτης της χώρας μας, συμμετέχοντας σε συνέδρια και δίνοντας διαλέξεις, και διατηρούσε προσωπική φιλία με πολλούς Έλληνες επιστήμονες. Από το 1985 ως το 1992 συνεργάστηκε με τον Χαράλαμπο Μπακιρτζή και την τότε 12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟ σε έρευνες πεδίου στη Θράκη, καρπός των οποίων ήταν μία σειρά δημοσιευμάτων και η μονογραφία The Byzantine Monuments of the Evros/Meriç River Valley (2007).
Ο Bob –για τους φίλους του– Ousterhout γεννήθηκε το 1950. Σπούδασε ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Oregon και στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών στη Βιέννη, και κατόπιν προχώρησε σε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Cincinnati. Το 1981 υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Illinois (Urbana-Champaign). Η ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία άρχισε το ίδιο έτος στο Πανεπιστήμιο του Oregon και συνεχίστηκε στο Illinois (1983-2006). Το 2007 εξελέγη καθηγητής της Βυζαντινής Τέχνης και Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania, απ’ όπου αφυπηρέτησε το 2017.
Διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Pennsylvania και συνεργάστηκε στενά, επί σειρά ετών, με το βυζαντινολογικό κέντρο του Dumbarton Oaks στην Ουάσινγκτον. Δίδαξε σε πολλά ξένα πανεπιστήμια ως επισκέπτης καθηγητής και απέσπασε πλήθος διακρίσεων για το έργο του. Υπήρξε επίσης μέλος πολλών αμερικανικών και ξένων ιδρυμάτων και επιστημονικών εταιρειών, με συμμετοχή στα διοικητικά όργανά τους.
Τα ενδιαφέροντα του Ousterhout επικεντρώνονταν στην αρχιτεκτονική, τη μνημειακή τέχνη και τις πόλεις της μέσης και ύστερης βυζαντινής περιόδου, με έμφαση στην Κωνσταντινούπολη, τη Θράκη, την Καππαδοκία και τα Ιεροσόλυμα. Διενήργησε έρευνες πεδίου στην Θράκη, την Ίμβρο και την Καππαδοκία, ενώ συνδιηύθυνε το έργο αποκατάστασης του καθολικού της μονής του Παντοκράτορος στην Κωνσταντινούπολη από το 1996 ως το 2005, οπότε οι τουρκικές αρχές διέκοψαν τη συμμετοχή του.
Τα τελευταία χρόνια διοργάνωνε το ετήσιο θερινό σχολείο «Cappadocia in Context» του Πανεπιστημίου Koç, όπου εκπαιδεύονταν εντατικά φοιτητές και φοιτήτριες από όλο τον κόσμο.
Ο Robert Ousterhout αφήνει εκτενέστατο συγγραφικό έργο, που περιλαμβάνει δεκάδες άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικά έργα και μία σειρά μονογραφιών που άσκησαν μεγάλη επίδραση στη μελέτη της βυζαντινής αρχιτεκτονικής: The Architecture of the Kariye Camii in Istanbul (1988), Master Builders of Byzantium (1999), A Byzantine Settlement in Cappadocia (2005), Visualizing Community: Art, Material Culture, and Settlement in Byzantine Cappadocia (2017), Eastern Medieval Architecture: The Building Traditions of Byzantium and Neighboring Lands (2019). Επιμελήθηκε επίσης, μόνος ή με συνεργάτες, σημαντικά συλλογικά έργα, όπως τον τόμο Approaches to Architecture and Its Decoration: Festschrift for Slobodan Ćurčić (2012). Στο Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας είχε συνεργαστεί με τρία άρθρα: «Some Notes on the Construction of Christos Ho Pantepoptes (Eski Imaret Camii) in Istanbul» (τ. ΙΣΤ ́, 1991-1992), «Binbirkilise revisited: The 1887 photographs of John Henry Haynes» (τ. ΛΔ ́, 2013), «Byzantine mural painting in its architectural setting» (τ. ΜΑ', 2021).
Διάλεξη του Robert G. Ousterhout για την Αγιά Σοφιά
