Μια άγνωστη σε πολλούς πλευρά της Βιρτζίνια Γουλφ ανακάλυψε η Σόφι Όλιβερ, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Η διάσημη μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος ήταν και ποιήτρια, όπως ανακάλυψε η λέκτορας που βρήκε τα ποιήματά της στο Κέντρο Χάρι Ράνσομ, μια βιβλιοθήκη αρχειακών εγγράφων στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν.
Ψάχνοντας στα εκεί αρχεία της Γουλφ, καθώς περιεργαζόταν έναν φάκελο με επιστολές που είχε γράψει η συγγραφέας στην ανιψιά της, Αντζέλικα, βρήκε δύο διπλωμένα φύλλα χαρτιού στα οποία ήταν γραμμένα δύο ποιήματα.
Το χαρτί ήταν διαφορετικό από εκείνο που είχε χρησιμοποιηθεί για να γραφτούν οι επιστολές και τα ποιήματα ήταν γραμμένα με μολύβι. «Προφανώς πρόκειται για δύο ποιήματα που γράφτηκαν γρήγορα», λέει η Όλιβερ.
Μετά την ανακάλυψή τους, η Όλιβερ μελέτησε την υπάρχουσα έρευνα για τη Γουλφ και ρώτησε ειδικούς για τη συγγραφέα, αλλά δεν βρήκε καμία άλλη αναφορά σε αυτά τα ποιήματα. Η ίδια πιστεύει ότι παραβλέφθηκαν από άλλους ερευνητές «επειδή συνήθως δεν ψάχνουν στον φάκελο με τις επιστολές προς την ανιψιά της, που όλες έχουν δημοσιευτεί – ή τουλάχιστον οι πιο ενδιαφέρουσες από αυτές».
Η Όλιβερ εκτιμά ότι τα ποιήματα γράφτηκαν μετά τον Μάρτιο του 1927. Αποκαλύπτουν μια διαφορετική πλευρά της Γουλφ. Το πρώτο, με τίτλο «Hiccoughs» («Λόξιγκας»), είναι αφιερωμένο στον ανιψιό της, Κουέντιν Κλόντιαν Στίβεν Μπελ, που γεννήθηκε το 1910, ήταν γιος της αδελφής της, Βανέσα Μπελ, και στη συνέχεια γνωστός ιστορικός τέχνης και συγγραφέας. Το ποίημα που βρέθηκε είναι αστείο και γεμάτο λογοπαίγνια που παίζουν με τους ήχους και τη γλώσσα και μιλά για τον λόξιγκα και τον βήχα του μικρού παιδιού. ( "Poor Quentin / went in / to a cough? Or should we call it a cup? / Hiccough? Hiccup?")
Το άλλο ποίημα που βρέθηκε, με τίτλο «Angelica», αναφέρεται στο όνομα της ανιψιάς της, Αντζέλικα Γκάρνετ, κόρης της Βανέσα Μπελ και του εραστή της Ντάνκαν Γκραντ, η οποία γεννήθηκε το 1918 και έγινε μετέπειτα συγγραφέας και ζωγράφος. Την Αντζέλικα τη μεγάλωσε μαζί με τα άλλα δυο αδέλφια της ο σύζυγος της Βανέσα, διανοούμενος και κριτικός τέχνης Κλάιβ Μπελ, τον οποίο είχε παντρευτεί το 1907.
Το ποίημα μιλά για το όνομα της νεαρής ανιψιάς της, για τα ξανθά μαλλιά της αλλά και για τον «Dadie», παρατσούκλι ενός φίλου της Γουλφ, του ποιητή και μελετητή του Σαίξπηρ, Τζορτζ Ράιλανς. Σύμφωνα με την Όλιβερ, η Βιρτζίνια Γουλφ ήθελε να πειράξει την ανιψιά της σαν θεία, γράφοντας για έναν πλατωνικό έρωτα με τον στενό τους φίλο.
«Αυτά τα ποιήματα δείχνουν τη ζωντάνια της Γουλφ», λέει η Όλιβερ. «Ότι ήταν λίγο αστεία και της άρεσε να παίζει και να κάνει πλάκα με τα παιδιά για να συνδεθεί μαζί τους». Η Βιρτζίνια Γουλφ δεν είχε δικά της παιδιά. «Αυτό ήταν ένα "ευαίσθητο θέμα" για εκείνη», συνεχίζει η Όλιβερ. Ωστόσο, αυτά τα ποιήματα αποκαλύπτουν κάτι συγκινητικό για τη σχέση που είχε με την οικογένειά της.
Όσο για την Όλιβερ, αυτή η «δουλειά ντετέκτιβ» –η εύρεση των επιστολών, η αποκωδικοποίηση της γραφής της Γουλφ, η χρονολόγηση των ποιημάτων, η κατανόηση του ποιος ήταν ο Dadie– ήταν μια παρέκκλιση από την αρχική της εργασία, αλλά δεν παραπονιέται γι' αυτό, αφού θεωρεί ότι αυτού του είδους η δουλειά «είναι πολύ εθιστική και είναι μία από τις χαρές της αρχειακής έρευνας», όπως υποστηρίζει.
Το ποίημα της Βιρτζίνια Γουλφ «Αντζέλικα»
The name was lazy & lovely
But the name was not the whole of her,
There was the body & the soul of her.
Angelica Angelica.
The Angel name
But oh the shame
Drink she took to,
Dadie too,
Fellow Dadie,
Oh how shady
To sport with Dadie,
And the tangled yellow hair!
Με πληροφορίες από National Public Radio
