Άγνωστα γραπτά του Κάφκα, κρυμμένα για δεκαετίες, ίσως δουν σύντομα το φως της δημοσιότητας μετά από μια μακρά δικαστική διαμάχη. 

 

Περιφερειακό δικαστήριο της Ζυρίχης έκανε δεκτές ετυμηγορίες ισραηλινών δικαστηρίων για την υπόθεση, σύμφωνα με τις οποίες τα σφραγισμένα κιβώτια που βρίσκονται στην ελβετική πόλη και τα περιεχόμενά τους μπορούν να ταχυδρομηθούν στην εθνική βιβλιοθήκη του Ισραήλ. 

 

Εκτιμάται πως τα χειρόγραφα μπορούν να ρίξουν φως σε μια από τις πιο σκοτεινές φιγούρες της λογοτεχνίας, τον γερμανόφωνο Εβραίο από την Πράγα η πνευματική κληρονομιά του οποίου διεκδικείται τόσο από την Γερμανία όσο και από το Ισραήλ. 

 

Ειδικοί υποθέτουν πως ανάμεσα στα γραπτά μπορεί να περιλαμβάνονται τα φινάλε για σπουδαίες δουλειές του Κάφκα, πολλές από τις οποίες εκδόθηκαν ανολοκλήρωτες μετά τον θάνατό του. 

 

 

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ αφαίρεσε από μια ισραηλινή οικογένεια τη συλλογή από χειρόγραφα του Κάφκα, που βρίσκονταν σε κρύπτες τραπεζών και σε ένα διαμέρισμα στο Τελ Αβίβ. 

 

 

Ωστόσο, με την ελβετική απόφαση θα ολοκληρωθεί η συλλογή σχεδόν όλων των γνωστών έργων του Κάφκα. 

 

Το όνομα του Κάφκα ταυτίστηκε με τις σκοτεινές και δυσνόητες νομικές και γραφειοκρατικές διαδικασίες και στο έργο του πρωταγωνιστούν καθημερινοί άνθρωποι που συνθλίβονται από μυστηριώδη γεγονότα. 

 

Στη «Δίκη», ένας ταμίας μιας τράπεζας, μετέχει σε μια δίκη χωρίς να έχει κατηγορηθεί για κάτι. 

 

Σύμφωνα με τον Μπέντζαμιν Μπάλιντ συγγραφέα του βιβλίου Kafka's Last Trial ο παραλογισμός της παρούσας νομικής διαδικασίας έγκειται στο ότι η υπόθεση εξελίχθηκε γύρω από ένα κληροδότημα για το οποίο κανείς δεν ήξερε τι περιέχει. 

 

Ο Κάφκα κληροδότησε τα γραπτά του στον Μαξ Μπροντ, τον επιστήθιο φίλο του και εκδότη του, λίγο πριν τον θάνατό του το 1924 στην ηλικία των 40 ετών από φυματίωση.

 

Ο συγγραφέας ζήτησε να καούν τα γραπτά χωρίς να διαβαστούν αλλά ο Μπροντ αγνόησε την επιθυμία του και δημοσίευσε την πλειονότητα από όσα είχε στην κατοχή του. 

 

Ανάμεσα σε αυτά ήταν Η Δίκη, Ο Πύργος και Ο Αγνοούμενος (Αμερική). 

 

Ο Μπροντ, που δεν δημοσίευσε όλα τα γραπτά του Κάφκα, κληροδότησε τα χειρόγραφα στην γραμματέα του Έστερ Χόφε με την επιθυμία να μεταβιβαστούν σε ένα ακαδημαϊκό ίδρυμα. 

 

Ωστόσο η Χόφε κράτησε μερικά χειρόγραφα και πούλησε κάποια άλλα. 

 

Το αυθεντικό χειρόγραφο της δίκης βγήκε σε πλειστηριασμό από τον οίκο δημοπρασιών Sotheby's στο Λονδίνο και κατέληξε στο Γερμανικό Λογοτεχνικό Αρχείο έναντι 1 εκατομμυρίου λιρών. 

 

Η Χόφε πέθανε το 2008 σε ηλικία 101 ετών, αφήνοντας τα χειρόγραφα στις δύο κόρες της.

 

Επιβιώσασα του ολοκαυτώματος, τόσο εκείνη όσο και οι κόρες της, έβλεπε τον Μπροντ ως μία πατρική φιγούρα και το αρχείο του ως την κληρονομιά της οικογένειας. 

 

Και οι δύο κόρες της Χόφε έχουν πεθάνει και πλέον, οι δύο εγγονές της συνεχίζουν τον αγώνα για το υπόλοιπο της συλλογής. 

 

Ο δικηγόρος των δύο γυναικών υποστηρίζει πως οι πελάτισσες τους κληρονόμησαν νομίμως τα χειρόγραφα και χαρακτήρισε την κρατική κατάσχεση της περιουσίας τους ως «απεχθή» και ως «ληστεία πρώτου βαθμού».

 

 

Η εθνική βιβλιοθήκη του Ισραήλ διεκδικεί τα χειρόγραφα του Κάφκα ως πολιτιστικά αγαθά που ανήκουν στους Εβραίους. 

 

«Χαιρετούμε την κρίση του δικαστηρίου της Ελβετίας που ταυτίζεται με τις αποφάσεις των ισραηλινών δικαστηρίων στο παρελθόν», δήλωσε ο Ντέιβιντ Μπλούμπεργκ πρόεδρος της βιβλιοθήκης που αποτελεί έναν μη κερδοσκοπικό και μη κυβερνητικό οργανισμό. 

 

Με πληροφορίες από Guardian