Μια μαρμάρινη πλατφόρμα, περίτεχνα συντριβάνια νερού, αναδιπλούμενες γέφυρες. Έτσι κάπως ήταν η αίθουσα που ο αυτοκράτορας Αδριανός έπαιρνε το πρόγευμά του, μόνος ή με τους καλεσμένους του, και όπως φαντάζονται οι αρχαιολόγοι ένα πρόγευμα μαζί του θα ήταν ένα «σχεδόν θεατρικό θέαμα».
Όλα αυτά συνέβαιναν στην περίφημη Βίλα Αντριάνα, στην έπαυλή του στο σημερινό Τίβολι, που ήταν το καλοκαιρινό ανάκτορο του φιλέλληνα αυτοκράτορα και μνημείο Παγκόσμιας κληρονομιάς της Ουνέσκο.
Η βίλα που εκτείνεται σε περιοχή 200 στρεμμάτων θεωρείται μέχρι και σήμερα το πιο λαμπρό Ρωμαϊκό ανάκτορο όλων των εποχών, ανάλογο με το μεταγενέστερο Παλάτι των Βερσαλιών. Χτίστηκε περίπου το 210 μ.Χ. και τελικά έγινε μόνιμη κατοικία για τον Αδριανό που δεν ήθελε να μένει στην αυτοκρατορική έδρα, στον λόφο Παλατίνο, στη Ρώμη.
Η αίθουσα πρωινού, που αποτελεί ένα μόνο μέρος των ανασκαφών που διαρκούν δεκαετίες, αυτήν τη φορά δείχνει ότι ο Αδριανός ήθελε να τρώει με στιλ, όπως αποκαλύπτουν οι Ισπανοί αρχαιολόγοι, που μαζί με τους Ιταλούς συναδέλφους τους ανασκάπτουν πόντο-πόντο την έκταση.
Η αίθουσα του πρωινού είναι ένα από τα τριάντα κτίρια που έχουν βρεθεί μέσα στην έκταση, την ιδανική πόλη του Αυτοκράτορα που εμπνεύστηκε από την ελληνική, ρωμαϊκή και αιγυπτιακή αρχιτεκτονική για να χτίσει στη βίλα του ομοιώματα μνημείων που τον είχαν εντυπωσιάσει, όπως ένα αντίγραφο του Ναού της Αφροδίτης στην Κόρινθο, θέατρα, βιβλιοθήκες, κήποιυς, λουτρά, τεχνητές πισίνες, γκαλερί και ένα «παλάτι» που αποτελείται από πολλά δωμάτια με θέα σε μια μεγάλη κεντρική αυλή.
Στην αίθουσα του πρωινού οι επισκέπτες μπορούσαν να ξαπλώσουν σε κομψούς καναπέδες σε σχήμα U και να απολαύσουν ακριβά φαγητά και ποτά. Εκεί μπορούσαν να γευματίσουν σε ένα αποκλειστικό, πολυτελές περιβάλλον με τους ήχους του νερού και θέα στους περιποιημένους κήπους. Το φως πλημμύριζε την ημικυκλική αίθουσα μέσα από μεγάλα παράθυρα, ενώ η εξέδρα του φαγητού συνδεόταν με τέσσερις γειτονικές κρεβατοκάμαρες και τουαλέτες στολισμένες με πολύτιμους λίθους.
Σε όλο τον ρωμαϊκό κόσμο δεν υπήρχε κάτι παρόμοιο, λέει ο ερευνητής αρχαιολόγος Rafael Hidalgo Prieto. «Ο αυτοκράτορας ήθελε να δείξει πράγματα που θα καθήλωναν τον επισκέπτη, κάτι που δεν είχε δει οπουδήποτε αλλού στον κόσμο και που θα υπήρχε μόνο στη Βίλα Αντριάνα». Ο Αδριανός είχε δημιουργήσει εκτός από τεχνητές λίμνες και μια τεχνητή πλωτή οδό που αντιπροσώπευε τον ποταμό Νείλο και μια βρύση προς τιμήν του νεαρού εραστή του Αντίνοου, ο οποίος πνίγηκε στην Αίγυπτο το 130 μ.Χ.
Εκτός από την αίθουσα πρωινού υπήρχε και ένας άλλος εξωτερικός χώρος συμποσίων, που διέθετε ένα σιντριβάνι σε σχήμα κροκόδειλου, μεταξύ άλλων επιβλητικών χαρακτηριστικών.
Οι ειδικοί έχουν καταλήξει ότι ο Αδριανός δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιδέα του μεγαλείου που του χρησίμευε για να ενισχύει το καθεστώς του ως θεϊκού αυτοκράτορα της Ρώμης στα μάτια των υπηκόων του. Και η βίλα ήταν μια «μηχανή» που αντιπροσώπευε τον αυτοκράτορα ως θεότητα.
