ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κρήτης- Όρνιθες

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κρήτης- Όρνιθες Facebook Twitter
2

Έχουν περάσει είκοσι χρόνια από την πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης Γιάννης Κακλέας ανέβασε τους Όρνιθες του Αριστοφάνη και τώρα επανέρχεται απολύτως κατασταλαγμένος ως προς τον τρόπο παρουσίασης τους.  Έργο γραμμένο το 414 π.Χ., σε μια εποχή μεγάλης παρακμής για την Αθήνα και τη δημοκρατία, με τον Πελοποννησιακό Πόλεμο να έχει οδηγήσει τους Αθηναίους στην πενία και την πείνα, ο ποιητής βάζει δύο ηλικιωμένους, τον Πεισθέταιρο και τον Ευελπίδη, να εγκαταλείπουν την πόλη προς αναζήτηση ενός άλλου, ιδανικού τόπου. Πείθουν όλα τα πουλιά που ζουν μεταξύ γης και ουρανού, δηλαδή στην ελεύθερη ζώνη μεταξύ των ανθρώπων και των θεών, και να κτίσουν μια πολιτεία που θα ονομάσουν Νεφελοκοκκυγία. Ξεκινούν με το κτίσιμο του τείχους της, που θα εμποδίζει την τσίκνα από τις θυσίες των ανθρώπων να φτάνει στους θεούς. Οι τελευταίοι όντως αισθάνονται την αλλαγή αυτή κι αρχίζουν να πεινούν. Καταφθάνει τότε ο «αντιεξουσιαστής» Προμηθέας για να συμβουλεύσει τον Πεισθέταιρο πώς να τους αρπάξει την εξουσία. Ακολουθούν ο Ποσειδώνας, ο Ηρακλής και ο Τριβαλλός, οι οποίοι ξεκινούν διαπραγματεύσεις για συμβιβασμό. Το έργο έχει αίσιο τέλος με τον γάμο του Πεισθέταιρου με τη ουράνια θεά Βασιλεία. Ο Κακλέας, στην καινούργια του εκδοχή, αποπειράται την ενηλικίωση της σχέσης του ελληνικού θεάτρου με τον προ-προπάππο της κωμωδίας, προτείνοντας μια φουτουριστική παράσταση. Ξεκινάει από μια μουντή και ασπρόμαυρη πραγματικότητα τυραννίας με δόσεις επιστημονικής φαντασίας και σαφείς αναφορές στον φιλμικό κόσμο του Ταρκόφσκι αλλά και στην ταινία Φάρεναϊτ 451 του Τριφό, για να καταλήξει σ’ έναν κόσμο φαντασμαγορικό και ουτοπικό, όπου ζουν άνθρωποι-πουλιά. Επίσης, χρησιμοποιεί την εξαίσια μουσική του Μάνου Χατζιδάκι από τη θρυλική παράσταση του 1959 του Θεάτρου Τέχνης, που στιγμάτισε το σύγχρονο ανέβασμα του έργου κι αργότερα χορογραφήθηκε από τον Μορίς Μπεζάρ στην Όπερα των Βρυξελλών. Ερμηνεύουν οι Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Κώστας Μπερικόπουλος, Γιώργος Χρυσοστόμου, Βαγγέλης Χατζηνικολάου, Σωκράτης Πατσίκας, Αγορίτσα Οικονόμου, Σταύρος Σιόλας, Μάρα Βλαχάκη, Προκόπης Αγαθοκλέους.

2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Οι Αθηναίοι / Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: «H νέα μου ζωή άρχισε στο ΚΑΤ»

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Άρης Μπαλής

Θέατρο / Άρης Μπαλής: «Το ζήτημα είναι πώς βλέπεις το προνόμιό σου και πώς το μαζεύεις»

Ο ηθοποιός μιλάει για την πρόκληση που συνιστά το να υποδύεται έναν διάσημο συνθέτη μέσα στο περιβάλλον της δεκαετίας του ’50, στο πλαίσιο της σχέσης του με μια καταξιωμένη συνθέτρια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Θέατρο / «Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Μια σειρά από συμβάντα που μοιάζουν καθημερινά και την ίδια στιγμή τόσο εξωπραγματικά συγκροτούν το αριστουργηματικό έργο του Τσέχοφ που κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23 Ιανουαρίου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Γιατί ο «Οιδίποδας» κάνει απανωτά sold-out;

The Review / Γιατί ο «Οιδίποδας» κάνει απανωτά sold-out;

Μετά τον θρίαμβο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, ο Ρόμπερτ Άικ σκηνοθετεί με Έλληνες ηθοποιούς τη σύγχρονη διασκευή της τραγωδίας του Σοφοκλή στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση – και ο θρίαμβος συνεχίζεται, με παράταση των παραστάσεων ως τις αρχές Φεβρουαρίου. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τη Στεφανία Γουλιώτη για το έργο και την παράσταση, τον σκηνοθέτη και το ρίσκο που συνιστούν πάντα οι διασκευές αρχαίου δράματος.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν ο Αγγελάκας συναντά τον Μικρό Πρίγκιπα

Θέατρο / Γιάννης Αγγελάκας: «Έχουμε τσαλαπατήσει το παιδί μέσα μας»

Το σύμπαν του «Μικρού Πρίγκιπα» και του δημιουργού του, Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερί, ζωντανεύει στη σκηνή της Στέγης από τον Έλληνα τραγουδοποιό με στόχο να υπενθυμίσει την αξία της χαμένης μας παιδικότητας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιώργος Κοτσιφάκης

Χορός / Γιώργος Κοτσιφάκης: «Θέλω και στη ζωή να κάνω όσα συμβαίνουν στη σκηνή»

Του είπαν «δεν θα γίνει χορευτής με τίποτα» – σήμερα θεωρείται από τους καλύτερους χορευτές της Ευρώπης. Ξεκίνησε την καριέρα του συμμετέχοντας στο «2» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, και σήμερα κάνει διεθνή περιοδεία με το «My fierce ignorant step».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

2 σχόλια
Για ένα είμαι βέβαιος: ο Μάνος Χατζιδάκις ποτέ δεν θα επέτρεπε η μουσική του να χρησιμοποιείται για παραστάσεις του έργου άλλες από εκείνη που είχε σκηνοθετήσει ο Κουν. Και δεν τιμά καθόλου τους κληρονόμους του το ότι την εμπορεύονται παντοιοτρόπως...Με εκπλήσσει και η οίηση με την οποία ο κ. Κακλέας αποκολλά το αριστούργημα του Χατζιδάκι από τα αριστουργήματα του Κουν και του Τσαρούχη για να το "κολλήσει" στην παράστασή του! Αριστούργημα κι αυτή; Μπα, δεν νομίζω...