Ο φανταστικός κόσμος του M. Hulot

Ο φανταστικός κόσμος του M. Hulot Facebook Twitter
0

Με ένα πολύ δυνατό line up και πιο ροκ από ποτέ, το φετινό Ejekt Festival ετοιμάζεται να υποδεχτεί στις 13 Ιουλίου τους Bad Religion, τους Faith No More, τους UNKLE, τους Zebra Tracks και τους Obojeni στο Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας, στο Ελληνικό. Κι ενώ οι Bad Religion ετοιμάζουν τις αποσκευές τους για την Αθήνα, ο Brett Gurevitz  μίλησε για την επιτυχία και την τριακονταετή ιστορία τους σε μια συνέντευξη που μας παραχώρησε το stopthatsound.blogspot.com.

Δεν πίστευα στ' αυτιά μου που στο τελευταίο επεισόδιο του «Beverly Hills 90210» έπαιξε το «New America». Θέλω να σας ρωτήσω γι' αυτό εδώ και 10 χρόνια.

Δεν είχαμε ιδέα. Ήμασταν στην Ευρώπη και μας το είπε κάποιος γνωστός μας που το είδε στην τηλεόραση. Γελάσαμε. Τίποτα περισσότερο.

Τι σας εντυπωσιάζει περισσότερο μετά από τριάντα χρόνια καριέρας;

Ότι παίζουμε σε κοινό που είναι κυρίως νεαρό σε ηλικία και ότι ακόμα ενδιαφέρουμε τους νέους ανθρώπους. Μας κάνει να νιώθουμε ότι είμαστε επίκαιροι.

Γιατί νομίζεις ότι τα καταφέρνετε;

Επειδή γράφουμε και παίζουμε ακόμα τη μουσική που μας αρέσει, ανεξάρτητα από την εκάστοτε μόδα. Το συγκρότημα ξεκίνησε από χόμπι, δεν το είδαμε ποτέ ως δουλειά ή καριέρα και, βέβαια, δεν είχαμε ποτέ στόχο να υπάρχουμε για 30 χρόνια. Απλά έγινε.

Υπάρχει κάποια συνταγή για την επιτυχία;

Δεν ξέρω. Αυτό που βλέπω είναι ότι πολλές μπάντες δεν τα κατάφεραν γιατί δεν το έκαναν για τους σωστούς λόγους. Αν σκοπός σου είναι να βγάλεις λεφτά από τη μουσική σου, τότε καλύτερα να το παρατήσεις το επάγγελμα.

Τι θεωρείς σημαντικό επίτευγμα για τους Bad Religion;

Θεωρώ σημαντικό το να ακούω από κάποιον ότι τα τραγούδια μας έπαιξαν ρόλο στη ζωή του.

Έχετε περάσει από μεγάλες αλλά και ανεξάρτητες εταιρείες. Ποια είναι η βασική διαφορά;

Σε μια indie εταιρεία όπως η Epitaph ή η Subpop υπάρχει κοινό που αγοράζει πάνω κάτω ό,τι κυκλοφορεί η εταιρεία γιατί του αρέσει το «γούστο» της. Σε μια πολυεθνική αυτό δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχει κοινό «γούστο». Αλλά υπάρχουν μεγάλα budgets. Για όσο στα προσφέρουν, βέβαια.

Ποια είναι η κύρια διαφορά στη δισκογραφία σήμερα, σε σχέση με 20 χρόνια πριν;

Πρώτον, δεν πουλάνε πια τα CD, αλλά υποθέτω πως μπορείς να επιβιώσεις με συναυλίες και merchandise. Και δεύτερον, σήμερα μπορεί μια μπάντα που δεν είναι σε μεγάλη δισκογραφική να πουλήσει σχετικά εύκολα 40.000-50.000 δίσκους στις ΗΠΑ, γιατί με το Μyspace και άλλες παρόμοιες οδούς μπορεί να δημιουργήσει δικό της fanbase, κάτι που δεν μπορούσε να γίνει πριν 20 χρόνια. Σήμερα κάποιος μπορεί να ακουστεί από το Μyspace και να βγάλει λεφτά χωρίς καν να κάνει περιοδείες. Από την άλλη, βέβαια, υπάρχουν εκατομμύρια συγκροτήματα και είναι πιο δύσκολο να προβληθεί κάποιο από αυτά.

Ποια κομμάτια θα παίξετε στην περιοδεία;

Έχουμε 15 δίσκους, οπότε δεν μπορούμε να τα παίξουμε όλα. Αλλά πιστεύω καμιά 40ριά κομμάτια θα τα ακούσετε.

Υπάρχουν κομμάτια που δεν παίζετε;

Δεν νομίζω ότι υπάρχουν κομμάτια που δεν παίζουμε, αλλά σίγουρα υπάρχουν αρκετά που δεν μπορούμε να τα παίξουμε είτε γιατί δεν τα θυμόμαστε ολόκληρα είτε γιατί δεν μπορεί να τα τραγουδήσει ο Gregg είτε γιατί δεν τα ξέρει ο Brian.

Υπάρχουν τραγούδια που δεν σας αρέσουν, αλλά αρέσουν στο κοινό;

Το «Come join us» δεν αρέσει στον Greg, αλλά το λατρεύει το κοινό και του Greg του αρέσει να βλέπει το κοινό να αντιδρά στο κομμάτι.

Πώς νιώσατε ως support μπάντα σε εκείνη την περιοδεία των Blink182;

Να σου πω κάτι; Ήταν η πρώτη μας περιοδεία ως support μπάντα από την εποχή που παίζαμε με τους Pearl Jam. Περάσαμε καλά, είναι καλή μπάντα και ωραίοι τύποι. Εγώ θα ήθελα να είμαστε support μπάντα και για τους Greenday ή τους Offspring, αλλά δεν ήθελαν αυτοί. Κάποτε πήραμε τηλέφωνο τον Billie Joe και του το πρότεινα, αλλά δεν ήθελαν. Όντας, όμως, στη θέση της support μπάντας, θυμήθηκα μια συναυλία των Ramones που είχαμε ανοίξει το 1989 στο San Pedro. Περίμενα με αγωνία να τους δω, αλλά ήταν λίγο χάλια και στο live και γενικότερα. Τους κλέψαμε όλες τις πίτσες όμως, οπότε...

Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας στις περιοδείες;

Ό,τι κάνουν οι μπάντες, πάνω κάτω. Ο Greg διαφέρει, επειδή ψάχνει συνεχώς για παλιά βιβλιοπωλεία.

Πώς νιώθετε που θα παίξετε στην Αθήνα για το Ejekt Festival;

Ανυπομονούμε. Θα έρθουμε λίγο νωρίτερα στην Αθήνα και θέλουμε να πάμε στα μουσεία και στους διάφορους αρχαιολογικούς χώρους. Έχετε πολύ σημαντικό πολιτισμό.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Queer Ranch Festival: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Μουσική / Queer Ranch Festival στη Λέσβο: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Τέσσερις θηλυκότητες έβαλαν το ταλέντο και τις επαφές τους και έφτιαξαν ένα φεστιβάλ στην Ερεσό της Λέσβου που συγκεντρώνει άτομα από όλο τον πλανήτη και τα εισιτήριά του γίνονται sold out μέσα σε μισή ώρα.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μουσική / O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μετά από μια άνιση σεζόν, ο Βρετανός DJ δεν μας άφησε να πάρουμε ανάσα παίζοντας ένα minimal techno set που αντλούσε από όλα τα είδη ηλεκτρονικής μουσικής και δεν θύμιζε τίποτα απ' όσα έχεις ακούσει ως τώρα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ
HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μουσική / HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μισή άνθρωπος και μισή άλογο, η 26χρονη Γερμανίδα DJ και παραγωγός φέρνει στην ηλεκτρονική μουσική κάτι σχεδόν ξεχασμένο: την καθαρή διασκέδαση, το χάος και την ελευθερία τού να μην παίρνεις τον εαυτό σου υπερβολικά στα σοβαρά.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το σουξέ»

Lifo Videos / Σταμάτης Κραουνάκης: «Στα 70 μου, δεν έχω όρεξη για καβγάδες»

Σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες της «Λυσιστράτης», ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράζεται αναμνήσεις από τη διαδρομή του, σχόλια για ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής και πρακτικές επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT