Η αλήθεια είναι ότι όταν μπήκε για τα καλά στον χάρτη της κεντρικής πολιτικής σκηνής της Βρετανίας, η Τερέζα Μέι, ήταν ένα πρόσωπο στο οποίο όχι μόνο δεν πίστευαν πολλοί, αλλά επιχειρήθηκε τόσο η σύγκριση με τη Μάργκαρετ Θάτσερ, όσο και η σεξιστική χλεύη, καθώς η σημερινή πρωθυπουργός της Βρετανίας δεν είχε αποκτήσει παιδιά...
Θεσμικά, αλλά και μέσω των media τα δύο πρώτα προβληματικά σημεία ξεπεράστηκαν, ωστόσο η είσοδος της Μέι στην πολιτική ζωή της Βρετανίας ταυτίστηκε με το σκληρό πόκερ του Brexit: από τις πρώτες μέρες που ανέλαβε το τιμόνι ήταν προφανές ότι τις εξελίξεις οδηγούσαν ο Νάιτζελ Φάρατζ και ο Μπόρις Τζόνσον και εκείνη απλώς ακολουθούσε τον ανεμοστρόβιλο, προσπαθώντας να χειριστεί μια κατάσταση άνευ προηγουμένου.
Σήμερα, με τη χώρα να πληρώνει τα επίχειρα της παλινωδίας του Brexit, πρώην και νυν συνεργάτες της βρετανίδας πρωθυπουργού, δεν κρύβουν πια την απογοήτευσή τους, δεν στρογγυλεύουν τα λόγια και τους χαρακτηρισμούς τους προς αυτήν -ειδικά όσοι την πίστεψαν εξ αρχής- κάνοντας λόγο για τη χειρότερη πρωθυπουργό στην αγγλική ιστορία...
«Κατά βάθος δεν πιστεύω πια ότι είναι καλή σε αυτό που ανέλαβε να κάνει. Θεωρώ ότι είναι καταστροφικά ισχυρογνώμων και τελικά αποδείχθηκε μία από τις χειρότερες πρωθυπουργούς στην ιστορία μας. Ειλικρινά λυπάμαι που το λέω αυτό, αλλά έτσι είναι και δεν θα έπρεπε να είναι καθόλου έτσι», λέει χωρίς κανένα δισταγμό η Anna Soubry, μέλος του Βρετανικού Κοινοβουλίου, δημοσιογράφος και μάλιστα μία από τις γυναίκες εκείνες που υποστήριξαν σθεναρά τη Μέι από την αρχή.
Περίπου την ίδια άποψη, ωστόσο, εκφρασμένη με μεγαλύτερη μετριοπάθεια, έχει και ο Matthew Parris, επίσης μέλος του Κοινοβουλίου, πολιτικός αναλυτής και αρθρογράφος.
«Τη συνάντησα. Δείπνησα μαζί της. Συζήτησα για πολιτική μαζί της. Αλλά ακόμη και τώρα δεν πιστεύω ότι ξέρω ποια πραγματικά είναι η Τερέζα Μέι ή τι ακριβώς πρεσβεύει», εξηγεί.
Όπως εξηγούν βρετανοί δημοσιογράφοι, από ένα σημείο και μετά δεν ήταν το Brexit που έκανε κακό στην εικόνα -και την ουσία της Μέι-, αλλά το γεγονός ότι εγκλωβίστηκε στην ιδέα του δημοψηφίσματος, η οποία τελικά «κατάπιε» την όποια καλοπροαίρετη πολιτική πρόθεσή της. Ήταν μία κίνηση που τυπικά, και εν συνεχεία θεσμικά, την απογύμνωσε από κάθε σοβαρή πολιτική αρμοδιότητα.
Όπως τονίζουν, πολύ σύντομα αποδείχθηκε ένας πολύ κακός συνομιλητής, σα να μην μπορούσε να αρθρώσει πολιτικό λόγο, χωρίς τη βοήθεια συνεργατών και συμβούλων επικοινωνίας, των οποίων, ωστόσο, η υποστήριξη αποδείχθηκε φτωχή.
Πλέον και με τις εξελίξεις πουη αφορούν το Brexit να την ξεπερνούν η γενικότερη εικόνα της Μέι είναι αυτή ενός βαριδιού που πρέπει άμεσα να ολοκληρώσει την παρουσία του στην πολιτική ζωή της χώρας...
