Ο Νίκος Πατρελάκης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO Facebook Twitter
Η μουσική μού έχει χαρίσει πολλές ώρες προσωπικής διασκέδασης, περνάω πάρα πολύ καλά, ηρεμώ. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, υπάρχει μια ψυχαναγκαστική σχέση με τη μουσική. Φωτο: Andreas S. (Smile) / LiFO

Ο Νίκος Πατρελάκης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO

0

Γεννήθηκα στα Ιλίσια. Ξεκίνησα να σπουδάζω κλασική κιθάρα όταν ήμουν 8 και σταμάτησα στα 16 μου. Έγραφα μουσική από πιτσιρικάς. Μετά μπήκα στο πανεπιστήμιο, στο Μαθηματικό, το οποίο σταμάτησα επειδή βαριόμουν. Παραήταν θεωρητικό και δεν είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Αν δεν είχα ασχοληθεί με την παραγωγή της μουσικής, θα ήθελα να ήμουν σκηνοθέτης. Και η σκηνοθεσία είναι σαν να γράφεις ένα τραγούδι: μια ιστορία περιγραφική, κοινή, προσωπική...

• Παρ' όλο που ξεκίνησα με μπάντες, δεν κατάφερα να έχω σταθερές προδιαγραφές για να πραγματοποιήσω αυτό που είχα στο μυαλό μου. Για πολλά χρόνια έγραφα μόνος μου. Τελείως. Η μοναχικότητα μου έχει μείνει και δεν ισχύει μόνο για τη μουσική. Κάνω πολύ καλή παρέα με την πάρτη μου, επειδή αγαπάω πάρα πολλά πράγματα.

• Η μουσική μού έχει χαρίσει πολλές ώρες προσωπικής διασκέδασης, περνάω πάρα πολύ καλά, ηρεμώ. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, υπάρχει μια ψυχαναγκαστική σχέση με τη μουσική. Πιστεύω ότι εάν αυτό που κάνεις το κάνεις με αγάπη, το ίδιο το πράγμα σε ζεσταίνει, κάνει έναν κύκλο αναγκαστικά. Η αγάπη διαχέεται και στα πράγματα και στις καταστάσεις, στο ενδιαφέρον με το οποίο αντιμετωπίζεις τη ζωή σου.

Οι φίλοι μου έχουν επηρεάσει πάρα πολύ τη δημιουργική μου πορεία. Θέλω να πιστεύω ότι η μουσική μου δίνει σε κάποιον τρίτο το καθαρό μου συναίσθημα. Και το καθαρό μου συναίσθημα διαμορφώνεται πάρα πολύ από τους φίλους μου. Η ζωή μου ορίζεται κατά πολύ απ' αυτούς. Είμαι εδώ εξαιτίας των φίλων μου, κάνω αυτά που κάνω εξαιτίας τους.

• Μου τη σπάει να γράφω για κάτι που δεν υπάρχει λόγος. Γράφω για τα ταξίδια μου σε μια βάση πιο ελλειπτική, γράφω για εικόνα, για τους έρωτές μου. Όταν είσαι ερωτευμένος, έχεις μια τρελή διάθεση να πεις σε δεύτερο πρόσωπο διάφορα πράγματα τα οποία έχεις μια εφηβική ανάγκη να εξωτερικεύσεις, έχεις θύελλα στον εγκέφαλο. Δεν γίνεται αλλιώς, ο έρωτας είναι η κινητήρια δύναμη.

• Ο Φρόιντ το είπε λίγο πιο μηχανικά: «Πιστεύω ότι η αγάπη κινεί τον κόσμο». Η αγάπη κι η έλλειψή της, όχι το σεξ και η έλλειψή του. Το σεξ είναι μια ανάγκη που είναι βασική, αλλά η αγάπη είναι που δείχνει την αντίληψή μας. Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι οι άνθρωποι που ξέρουν ν' αγαπούν. Το σεξ είναι μηχανικό μέρος, είναι φυσιολογία. Το να φας ένα ωραίο δείπνο ή να κάνεις σεξ περιέχουν μέσα αντίληψη, αλλά το να ξέρεις να αγαπάς είναι μόνο αντίληψη. Δεν έχει ένστικτο. Είναι μόνο σκέψη και συναίσθημα, που το ένα παράγει το άλλο.

Ο Νίκος Πατρελάκης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO Facebook Twitter
Με ενοχλεί η αγένεια. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι η ευγένεια είναι συνήθεια, πρέπει να μάθεις να κάνεις τώρα αυτά που θα έκανες αν ήσουν καλός άνθρωπος. Φωτο: Andreas S. (Smile) / LiFO

• Οι φίλοι μου έχουν επηρεάσει πάρα πολύ τη δημιουργική μου πορεία. Θέλω να πιστεύω ότι η μουσική μου δίνει σε κάποιον τρίτο το καθαρό μου συναίσθημα. Και το καθαρό μου συναίσθημα διαμορφώνεται πάρα πολύ από τους φίλους μου. Η ζωή μου ορίζεται κατά πολύ απ' αυτούς. Είμαι εδώ εξαιτίας των φίλων μου, κάνω αυτά που κάνω εξαιτίας τους. Η αγάπη που νιώθω για τους φίλους μου συντηρεί την καθημερινότητά μου και ο μεγάλος μου φόβος είναι η απώλειά τους. Θεωρώ ότι, αν μου λείψουν για κάποιο λόγο, θα χάσω το έρεισμα.

• Ήμουν πάντα πολύ μαχητικός και για τους ανθρώπους γύρω μου και για τον εαυτό μου, για να μπορώ να ενσωματώνομαι. Ίσως να κατάφερα να το πετύχω με λίγο καλύτερη ποιότητα και λίγο καλύτερες ιδέες, αλλά δεν κατάφερα να βγάλω χρήματα και να γίνω mainstream. Ίσως και να μη με πολυενδιέφερε. Προτίμησα να χειραφετηθώ οικονομικά με κάποιον άλλο τρόπο, ο οποίος θα μου κοστίσει λιγότερο συναισθηματικά στο τέλος της ημέρας. Παρ' όλα αυτά, κάποιοι με αντιμετωπίζουν σαν ποπ, με την κακή έννοια της ποπ. Οι πιο πολλοί είναι άνθρωποι που δεν με έχουν καν ακούσει.

• Οι ηλίθιοι γύρω σου τείνουν να σε ενσωματώσουν. Η πρώτη αντίδραση είναι να σε πολεμήσουν και μετά να σε κάνουν κι εσένα ηλίθιο, ώστε να κινδυνεύουν λιγότερο.

• Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα από αυτά που έχω κάνει και τα έχω ευχαριστηθεί όσο γινόταν. Απ' την άλλη, δεν θα έκανα τίποτα ίδιο, ούτε μια στιγμή ξανά. Σκέφτομαι τι θα έκανα τώρα αν ήμουν 25 χρονών κι αμέσως λέω, Παναγιά μου, δεν θα ήθελα να ήμουν 25 χρονών! Δεν μπορείς να σβήσεις πράγματα χωρίς να αλλοιώσεις το τελικό αποτέλεσμα. Και τους κακούς φίλους και τις κακοτοπιές και τους εργοδότες και όλες τις περιπέτειες και τις αποτυχίες. Ευτυχώς, σε μια κρίσιμη ηλικία που είχα επιθετικότητα, ό,τι κακό ήταν να κάνω το έκανα στον εαυτό μου.

Ο Νίκος Πατρελάκης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO Facebook Twitter
Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα από αυτά που έχω κάνει και τα έχω ευχαριστηθεί όσο γινόταν. Απ' την άλλη, δεν θα έκανα τίποτα ίδιο, ούτε μια στιγμή ξανά. Φωτο: Andreas S. (Smile) / LiFO

• Τον Paul McCartney τον συνάντησα στο στούντιο του ενορχηστρωτή του Andrew Lloyd Weber, σε μια έπαυλη στο νότιο Λονδίνο, στην εξοχή, κάτι σαν το Gosford Park, με λιβάδια και ποταμάκια. Ήταν μια σπουδαία εμπειρία. Την εποχή που γράψαμε το «Voice» ήταν 60 χρονών, ο πιο πλούσιος, ο πιο διάσημος μουσικός στον πλανήτη, με μια ιστορία τεράστια. Ήρθε στο στούντιο στις 10 η ώρα το πρωί και έμεινε μέχρι τις 9 το βράδυ κι όταν του είπα «τελειώσαμε», μου απάντησε, «είσαι σίγουρος, μήπως θέλεις να δοκιμάσουμε κάτι άλλο;».

Μετά από 11 ώρες δουλειάς! Στον τελευταίο μου δίσκο κάλεσα μια πολύ γνωστή και καλή Ελληνίδα τραγουδίστρια, η οποία είχε συμφωνήσει να κάνει φωνητικά σε ένα τραγούδι. Δώσαμε ραντεβού στο στούντιο, περιμέναμε, και δεν εμφανίστηκε ποτέ. Δεν με πήρε ούτε καν τηλέφωνο να μου εξηγήσει.

Οι φίλοι μου έχουν επηρεάσει πάρα πολύ τη δημιουργική μου πορεία. Θέλω να πιστεύω ότι η μουσική μου δίνει σε κάποιον τρίτο το καθαρό μου συναίσθημα.

  

• Η Μαλβίνα είχε απαγγείλει ένα απόσπασμα από τον Μικρό Πρίγκιπα του Εξιπερί στο «Time». Σκεφτόμασταν να κάνουμε και κάτι άλλο μαζί. Να ηχογραφήσουμε το «La Vie En Rose» της Edith Piaf, αλλά δεν το προλάβαμε. Ήταν ένα συγκλονιστικό πρόσωπο η Μαλβίνα, ήταν η ίδια η ζωή. Με αγάπες, έρωτες, μίση, απίστευτα κείμενα, ταξίδια, ανθρώπους, με ζωή, με άρωμα. Ένα λαμπερό μυαλό και μια μεγαλειώδης προσωπικότητα στην εξέλιξή της.

• Η νέα γενιά δεν έχει διάθεση να ανοιχτεί, ούτε λεκτικά ούτε συναισθηματικά. Φταίει η αποστασιοποίηση, παίρνει τη λάμψη και το μυστήριο από την εποχή. Συναντάς ένα νέο παιδί που έχει απόλυτη ελευθεριότητα για το σεξ, αλλά το ίδιο το σεξ δεν το ενδιαφέρει καθόλου. Όλα τα νέα παιδιά είναι αμφισεξουαλικά, αλλά η αμφισεξουαλικότητά τους δεν ορίζεται από τη σεξουαλική πρακτική.

Στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία σεξουαλική επαφή, δεν είναι ούτε ομοφυλόφιλοι ούτε ετεροφυλόφιλοι, είναι περίεργο. Μιλάς με έναν άνθρωπο και όσο και να τον γουστάρεις, δεν γίνεται τίποτα. Σεξ δεν γίνεται γιατί δεν τίθεται ζήτημα, όχι γιατί δεν θέλεις, αλλά είναι λίγο βαρετό, εξαντλείται στη θεωρία. Στην ουσία δεν είναι ασέξουαλ, κι όμως καταλήγουν να είναι.

Ο Νίκος Πατρελάκης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO Facebook Twitter
Για πολλά χρόνια έγραφα μόνος μου. Τελείως. Η μοναχικότητα μου έχει μείνει και δεν ισχύει μόνο για τη μουσική. Κάνω πολύ καλή παρέα με την πάρτη μου, επειδή αγαπάω πάρα πολλά πράγματα. Φωτο: Andreas S. (Smile) / LiFO

• Με ενοχλεί η αγένεια. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι η ευγένεια είναι συνήθεια, πρέπει να μάθεις να κάνεις τώρα αυτά που θα έκανες αν ήσουν καλός άνθρωπος. Η επανάληψη αυτή θα σε κάνει τελικά καλό. Ουσιαστικά αυτός ο κώδικας είναι ο μόνος που μας συντηρεί σαν κοινωνία. Πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ότι κι οι άλλοι άνθρωποι γύρω μας είναι ίδιοι με μας.

Άνθρωποι με επιδιώξεις, όνειρα, με επιτυχίες, με ευαισθησίες, με προβλήματα. Κάποια στιγμή που είχα ένα σοβαρό πρόβλημα είχα ανέβει στον Υμηττό και κοίταζα την Αθήνα: χιλιάδες διαμερίσματα. Άκουγα μερικά εκατομμύρια σκέψεις και προβλήματα, το ίδιο ή ακόμα πιο σοβαρά απ' το δικό μου, κι εκεί συνειδητοποίησα ότι δεν είμαι ο μόνος που τραβάω ζόρι...

Οι Αθηναίοι
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της LiFO.
M. HULOT
Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Οι Αθηναίοι / Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Έγινε δημοσιογράφος επειδή της το πρότεινε ο πατέρας της. Περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση, πέρασε από όλα όπως πέρασε και από το ελληνικό τραγούδι. Δεν πιστεύει στην αυτοαναφορική τηλεόραση ούτε στις «πεσιματικές» συνεντεύξεις. Η Ναταλία Γερμανού αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Βότσης (1938-2026): «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Για τις Αρχές ήταν «τρομοκράτης» και «αρχηγός» της 17Ν, ενώ για την Αριστερά «προβοκάτορας». Δηλώνει αντιστασιακός εκ φύσεως και πιστεύει ότι η «Ελευθεροτυπία» της δικής του εποχής δεν μπορεί να ξαναβγεί. Ο θρυλικός δημοσιογράφος που απεβίωσε σήμερα αφηγήθηκε την πολυτάραχη ζωή του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Akylas

Οι Αθηναίοι / Akylas: «Τραγουδώ για τα άτομα που δεν χωράνε σε νόρμες»

Ο νεαρός μουσικός από τις Σέρρες πέρασε πολλές απογοητεύσεις μέχρι να καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να κερδίσει την αγάπη του κόσμου. Από τις κουζίνες, την πίστα του κρουαζιερόπλοιου και τη μουσική στον δρόμο μέχρι την Αυστρία και τώρα στη Eurovision, η πορεία ήταν μεγάλη και δύσκολη. Ο Akylas αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Γιάννης Παλαβός

Οι Αθηναίοι / Γιάννης Παλαβός: «Τα βιβλιοπωλεία είναι γεμάτα μέτρια ή κακά βιβλία»

Μεγάλωσε σ’ ένα γυναικείο περιβάλλον και βρήκε καταφύγιο στην παιδική βιβλιοθήκη του χωριού του. Δεν ένιωσε ποτέ πραγματικά Αθηναίος και τον ενοχλεί ο διάχυτος εγωισμός των social media. Aκόμη και σήμερα αρκετοί πιστεύουν πως το «Παλαβός» είναι ψευδώνυμο. Ο βραβευμένος συγγραφέας αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική άγνοια στην Ελλάδα φαίνεται από την επιτυχία της ταινίας του Σμαραγδή»

Οι Αθηναίοι / Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική μας άγνοια φαίνεται από την επιτυχία του "Καποδίστρια"»

Μεγαλωμένος στη φτώχεια, με αρβανίτικη καταγωγή, στα υπόγεια των τυπογραφείων και στα βραδινά σχολεία, έμαθε από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Από τα δημοτικά αρχεία της Ερμούπολης έως το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο έγκριτος ιστορικός και βιογράφος του Καποδίστρια αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Οι Αθηναίοι / Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: «H νέα μου ζωή άρχισε στο ΚΑΤ»

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Λουκία: Γεννήθηκε στη Σάμο, μένει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Λουκία: «Δεν σου φτιάχνουν όνομα τα κοινωνικά και οι κοσμικότητες»

Ξεκίνησε στο Λονδίνο έχοντας στο μυαλό της θέατρο, ρούχα και interior και έγινε η πρώτη Ελληνίδα που μπήκε στα Harrods. Φτιάχνει ρούχα παρατηρώντας το βλέμμα ενός ανθρώπου. Η Λουκία αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πάολα Λάκαχ: «Η ζωή είναι ένα κύμα που το καβαλάς και σε πάει»

Εικαστικά / Πάολα Λάκαχ: «Η ζωή είναι ένα κύμα που το καβαλάς και σε πάει»

Αρχιτέκτων και γλύπτρια. Με συριακές ρίζες και παιδικά χρόνια στην Αίγυπτο, πιστεύει ότι «η πορεία μας πρέπει να είναι προς το φωτεινό κομμάτι της ζωής». Από τις πρώτες καλλιτέχνιδες που πειραματίστηκαν με ανακυκλώσιμα υλικά ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, αναζητά το παιχνίδι, την έρευνα και την πολλαπλή χρήση ενός αντικειμένου, μεταφέροντας την ίδια φόρμα από το ελάχιστο στο μεγαλειώδες. Η Πάολα Λάκαχ αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Οι Αθηναίοι / Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Κάνοντας σκέιτ, φωτογράφιζε cool και ενδιαφέροντες ανθρώπους. Όταν κατάλαβε ότι έτσι πιάνει το ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και μετατρέπει το στιγμιότυπο σε έργο τέχνης, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ο Bill Georgoussis αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Ody Icons Περφόρμερ, μουσικός, δραματουργός, συνθέτης 

Οι Αθηναίοι / Ody Icons: «Δεν γίνεται να μη διεκδικήσεις τον χώρο που σου αναλογεί»

Περφόρμερ, μουσικός. Μεγάλωσε σε περιβάλλον που αγαπούσε την Ανατολή, ήταν λαϊκό και καθόλου εστέτ, κι αυτό επηρέασε τη μουσική του. Γι' αυτό δεν καταλαβαίνει τι εννοούν στην Ελλάδα όταν τον ρωτούν «γιατί τόσο τουμπερλέκι;». Ο Ody Icons αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Γιώργος Χατζηνάσιος

Μουσική / Γιώργος Χατζηνάσιος: «Ότι τι; Είναι ηλίθιοι όσοι ακούνε ελαφρολαϊκά;»

Έγινε συνθέτης για να μπορέσει να παντρευτεί τη γυναίκα του. Πιστεύει πως όποιος λέξη «ελαφρός» είναι απαίσια. Πρόλαβε την εποχή που τους τραγουδιστές τούς καταλάβαινες από τον ήχο της φωνής τους - τώρα δεν τους ξεχωρίζει. Ο Γιώργος Χατζηνάσιος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Κορμί κι αλάτι, Μπέσσυ μου!

Οι Αθηναίοι / Κορμί κι αλάτι, Μπέσσυ μου!

Η καριέρα της μετράει πάνω από μισό αιώνα. Αν και έχει να βγάλει δίσκο από το 1983, τα τραγούδια που ηχογράφησε μέσα σε μια δεκαετία έχουν απήχηση σήμερα σε 17χρονα παιδιά, κι αυτό την κάνει να νιώθει έφηβη. Η Μπέσσυ Αργυράκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αγγελική Αντωνοπούλου

Οι Αθηναίοι / Αγγελική Αντωνοπούλου: «Τι να σου πει η τέχνη με μια τέτοια καθημερινότητα»

Είναι ιδιοκτήτρια μιας σημαντικής γκαλερί της πόλης. Πιστεύει πως πλέον δεν υπάρχουν πολλοί γκαλερίστες ή συλλέκτες που να παθιάζονται με την τέχνη. Είναι σίγουρη, όμως, πως το να ανακαλύπτεις την ομορφιά στην τέχνη είναι ό,τι πιο αισιόδοξο. Η Αγγελική Αντωνοπούλου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Εμμανουήλ Καραλής: Πολλοί είναι δίπλα σου στα μετάλλια, στο χειροκρότημα και στη λάμψη, αλλά μετά οι προβολείς σβήνουν

Οι Αθηναίοι / Manolo: «Πολλοί είναι δίπλα σου στα μετάλλια, αλλά μετά οι προβολείς σβήνουν»

Έχει μάθει να περνά τον πήχη, να ξεπερνά τους φόβους και να καταρρίπτει στερεότυπα. Θεωρεί ότι η ζωή του αθλητή μοιάζει πολύ με τη ζωή του μοναχού. Ο πρωταθλητής στο άλμα επί κοντώ αφηγείται τη ζωή του και μιλά για τα παιδικά του χρόνια, τις όμορφες και δύσκολες στιγμές, την ψυχική του υγεία, τον έρωτα, την πίστη και την αγάπη που τον κρατούν όρθιο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ