H Chiharu Shiota εκπροσώπησε αυτή τη χρονιά την Ιαπωνία στην Μπιενάλε της Βενετίας. Το έργο της ήταν ένα παλιό σάπιο σκαρί στη μέση του χώρου και γύρω από αυτό ένας τεράστιος ιστός από κόκκινες κλωστές, που η καθεμιά κατέληγε σε ένα κλειδί. Οι καλλιτεχνικές παραστάσεις και οι εγκαταστάσεις της είναι συνδεδεμένες με το παρελθόν και το παρόν, αυτά που ζουν και αυτά που πεθαίνουν και τις αναμνήσεις των ανθρώπων καθώς συνδέονται με τα αντικείμενα. Σε αυτά προσθέτει κόκκινο και μαύρο, δυο βασικά χρώματα που χρησιμοποιεί.
Η Chiharu Shiota γεννήθηκε στην Οσάκα το 1972 και ανήκει σε μια γενιά καλλιτεχνών που έχουν κερδίσει τα τελευταία χρόνια τη διεθνή προσοχή. 
Η τέχνη της στηρίζεται στην ευφάνταστη σύνδεση ανάμεσα στην παράδοση και την προσαρμογή σε έναν υπερσύγχρονο κόσμο. Επηρεάστηκε από την μαρίνα Αμπράμοβιτς και άρχισε να αναζητά καλλιτεχνικές λύσεις που αφορούν το σώμα και την εγκατάσταση. Η ίδια το 1998 σε μια περφόρμανς στη Γαλλία χρησιμοποίησε το ίδιο της το σώμα, μένοντας επί 4 ημέρες γυμνή ενώ είχε νηστέψει σε ένα κοίλο που περιβαλλόταν από λάσπη και φύλλα, συμβολισμό για την επιστροφή στη ζωή και τη φύση και έκφραση μιας παρόρμησης να επιστρέψει στον τόπο από τον οποίο προερχόταν.
Η Σιότα έχει επηρεαστεί πολύ από το Μπούτο και τη φιλοσοφία του και η κατανόηση του είναι κομβικής σημασίας και για την κατανόηση του έργου της. Το σώμα εμφανίζεται «ως ένα φαινόμενο που συνδέεται με τις μικροσκοπικές δομές της ζωής. Ασχολείται με τη διάλυση των ορίων μεταξύ του κοινού και του καλλιτεχνικού αντικειμένου. Είναι ο ιστός των νημάτων που κάνει ορατή μια αισθητική εμπειρία που δεν περιορίζεται σε μια και μόνη αίσθηση αλλά μπορεί να γίνει αισθητός ως μια φυσική εμπειρία.
MIA EΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ
σχόλια