Γιατί η ποπ μουσική γίνεται ολοένα και πιο θλιβερή αλλά και πιο χορευτική

Γιατί η ποπ μουσική γίνεται ολοένα και πιο θλιβερή αλλά και πιο χορευτική Facebook Twitter
0

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Ιρβάιν στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, η ποπ μουσική διαγράφει πορεία συναισθηματικά καθοδική τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, αναφέρει δημοσίευμα του Associated Press.

Η κυρίαρχη πολιτισμικά ποπ μουσική έχει γίνει πολύ πιο θλιβερή - και αυτό φαίνεται από το Lemonade της Beyonce, το CTRL της SZA, το Pop 2 mixtape της Charli XCX, στο οποίο περιλαμβάνεται ένα τραγούδι με τίτλο "Tears", την προτίμηση της Σελίνα Γκόμεζ να τραγουδά για χωρισμούς και το ennui του "The Weekend" την αίσθηση ανίας και δυσαρέσκειας - ένα είδος τραγουδιών που εστιάζουν στη μοναξιά και την κοινωνική απομόνωση.

Η Ναταλία Λ. Κομάροβα, η οποία εκπόνησε τη μελέτη εξήγησε στο AP ότι η "ευτυχία" είναι σε πτώση, η "ζωντάνια" είναι σε πτώση, η "θλίψη" είναι σε ανοδική πορεία, αλλά ταυτόχρονα τα τραγούδια γίνονται ολοένα και πιο "χορευτικά" και πιο κατάλληλα για πάρτι. "Το κοινό φαίνεται να προτιμά πιο χαρούμενα τραγούδια, παρ' όλο που όλο και περισσότερα τραγούδια δυστυχίας κυκλοφορούν κάθε χρόνο", είπε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η ποπ μουσική δεν έχει αποκτήσει πιο upbeat και tempo - wise στοιχεία.

Ενώ, όμως, έχει γίνει ένας καθρέφτης της δυστοπίας που ζούμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η ποπ μουσική ταυτόχρονα είναι πιο χορευτική τόσο λόγω της διείσδυσης της ηλεκτρονικής μουσικής και του αργού θανάτου τού ήχου της κιθάρας στο επίκεντρο της μουσικής (η οποία, όπως προκύπτει από την έρευνα άρχισε να περιορίζεται από τις αρχές της δεκαετίας του 2000).

Υπάρχει επίσης μία άλλη εξήγηση, αναφέρει η κ. Κομάροβα: "Οι άνθρωποι φαίνεται να θέλουν να ξεχάσουν τα πάντα και να χορέψουν".

Ένα άλλο στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα είναι ότι η ποπ μουσική γίνεται ολοένα και λιγότερο "ανδρική". Δηλαδή είναι λιγότεροι οι άνδρες καλλιτέχνες, στους οποίους οφείλονται οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ποπ και, αντίστοιχα, η κυριαρχία των ανδρών στη μουσική έχει περιοριστεί, σύμφωνα με τη μελέτη.

Ωστόσο, οι γυναίκες της ποπ μουσικής εξακολουθούν να αγωνίζονται για να κερδίσουν τον σεβασμό, την αμοιβή και την ασφάλεια που απολαμβάνουν οι άνδρες συνάδελφοί τους. Αυτό έγινε ακόμα πιο έκδηλο, όταν ο πρόεδρος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών Ηχογράφησης των ΗΠΑ, Νιλ Πόρτναου στην τελετή απονομής των Grammys πέρυσι είπε ότι πάνω από το 90% των υποψηφίων για βραβεία ήταν άνδρες και ότι οι γυναίκες πρέπει να "ανεβάσουν ταχύτητα".

Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τι γυρεύει μια Γιαπωνέζα ποδοσφαιρίστρια στην Αθήνα;

Living / Τι γυρεύει μια Γιαπωνέζα ποδοσφαιρίστρια στην Αθήνα;

Η Νανάκο Κομπαγιάσι μεγάλωσε σε μια επαρχία της Ιαπωνίας, έπαιξε ποδόσφαιρο στο πιο υψηλό επίπεδο, τα παράτησε, αφοσιώθηκε στη δουλειά της, αλλά αποφάσισε να επιστρέψει, στην Ευρώπη αυτήν τη φορά. Και η ζωή την έβγαλε στο Περιστέρι.
ΑΚΗΣ ΚΑΤΣΟΥΔΑΣ
Το HR του 2026: Όπου το AI και ο άνθρωπος συνεργάζονται

Living / Το HR του 2026: Όπου το AI και ο άνθρωπος συνεργάζονται

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πια εργαλείο. Το 2026, στο HR γίνεται στρατηγικός παίκτης. Όχι για να αντικαταστήσει τον άνθρωπο, αλλά για να αλλάξει ριζικά το πώς οι οργανισμοί παίρνουν αποφάσεις γι’ αυτόν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ
Αντιμετωπίζοντας τους εφιάλτες μας

Living / Αντιμετωπίζοντας τους εφιάλτες μας

Ένα νέο βιβλίο καταγράφει την εξέλιξη της επιστήμης των ονείρων τον τελευταίο αιώνα, διαβεβαιώνοντάς μας ότι παρότι οι εφιάλτες μάς επηρεάζουν σε συναισθηματικό επίπεδο, δεν χρειάζεται να υποφέρουμε από αυτούς για πάντα.
THE LIFO TEAM
Ακαδημία «Λέοντες»: Ένα βράδυ στον Πειραιά με σπαθιά και βυζαντινές πανοπλίες

Living / Ένα βράδυ στον Πειραιά με σπαθιά και βυζαντινές πανοπλίες

Παρακολουθήσαμε μια προπόνηση των «Λεόντων», μιας ακαδημίας ιστορικών ευρωπαϊκών πολεμικών τεχνών, και ανακαλύψαμε τα μυστικά ενός αθλήματος που ισορροπεί μεταξύ Ιστορίας και σωματικής άσκησης.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΠΙΛΑΛΗΣ