Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter

Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ

0

Βλέποντας τις ζωγραφιές του Μαρκ Σαγκάλ, ο θεατής ανακαλύπτει τον κόσμο των παραμυθιών: άνθρωποι που ίπτανται ή συνομιλούν με ζώα, σπίτια που αιωρούνται στον ουρανό, βιολιστές, χωρικοί και χωριατοπούλες, αμαξάδες και ραβίνοι, αγελάδες και γαϊδούρια, που ζουν όλοι μαζί αρμονικά σε κακορίζικα ρωσικά χωριά. Η τέχνη του Μαρκ Σαγκάλ φαίνεται να στέκεται μετέωρη ανάμεσα σε δύο κόσμους: την πατρίδα του Βιτέμπσκ στη Λευκορωσία και το Παρίσι, όπου ζούσε μεταξύ του 1911 και του 1914.

Οι πίνακες που δημιούργησε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνδυάζουν τις αναμνήσεις της ρωσικής επαρχιακής ζωής και λαϊκής τέχνης με εικονικά θραύσματα της κοσμοπολίτικης γαλλικής πρωτεύουσας και ενσωματώνουν τα πρωτοποριακά στιλιστικά πειράματα της εποχής με τα οποία είχε έρθει σε επαφή μέσα από τη γνωριμία του με προοδευτικούς σύγχρονούς του καλλιτέχνες, όπως τον Πάμπλο Πικάσο, τον Ζακ Λίπσιτς, τους Ρομπέρ και Σόνια Ντελωναί και βέβαια τον Γκιγιώμ Απολλιναίρ.

Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Αυτοπορτρέτο, 1914. Kunstmuseum, Βασιλεία. Φωτογραφία: Kunstmuseum Basel - Martin P. Bühler
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Εγώ και το Χωριό, 1911. Kunstmuseum Basel, δωρεά της Trix Dürst-Haass, Muttenz, Φωτογραφία: Kunstmuseum Basel - Martin P. Bühler
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Το Κίτρινο Δωμάτιο, 1911, Fondation Beyeler, Riehen, Βασιλεία.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Ο Εφημεριδοπώλης (Le marchand de journaux), 1914. © Musée national d'art moderne, Centre Georges Pompidou, Παρίσι.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Le juif en rose, 1914. © Staatliches Russisches Museum, Αγία Πετρούπολη.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Η Νύχτα, 1911. © Musée national d'art moderne, Centre Georges Pompidou, Παρίσι.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Κυβιστικό Τοπίο, 1919-1920. © Musée national d'art moderne, Centre Georges Pompidou, Παρίσι.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, A la Russie, aux ânes et aux autres, 1911-1912. © Musée national d'art moderne, Centre Georges Pompidou, Παρίσι.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Ο άγιος αμαξάς, 1911-1912. Städel Museum, Φρανκφούρτη. © Städel Museum - ARTOTHEK
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Το Εκκρεμές, © Galerie Tretjakow, Μόσχα.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Ο Ζωέμπορος (Le marchand de bestiaux), 1912. Kunstmuseum Βασιλεία, δωρεά του Dr. h.c. Richard Doetsch-Benziger. Φωτογραφία: Kunstmuseum Basel - Martin P. Bühler
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Φόρος Τιμής στον Απολλιναίρ, 1911-1912. © Van Abbemuseum, Eindhoven, Φωτογραφία: Peter Cox, Eindhoven, Ολλανδία.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Ο Εβραίος που Προσεύχεται, 1914. Kunstmuseum Βασιλεία- Ίδρυμα Im Obersteg. Φωτογραφία: Kunstmuseum Basel - Martin P. Bühler
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Marc Chagall, Ο ζωγράφος του Φεγγαριού, 1917. Ιδιωτική συλλογή.
Το μεθυστικό σύμπαν του Μαρκ Σαγκάλ Facebook Twitter
Ο Μαρκ Σαγκάλ το 1910/1911. Αρχείο Marc και Ida Chagall.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 15.11.2017

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

"Τι είμαι για τον περισσότερο κόσμο; Μια μηδαμινότητα ή ένας αλλόκοτος αντιπαθητικός άνθρωπος"

Εικαστικά / «Τι είμαι για τον περισσότερο κόσμο; Μια μηδαμινότητα ή ένας αλλόκοτος αντιπαθητικός άνθρωπος»

Σαν σήμερα, πεθαίνει ο Βίνσεντ βαν Γκογκ. Aυτά είναι μερικά αποσπάσματα από τα σπαρακτικά γράμματα που έγραφε σε όλη του τη ζωή στον αδελφό του Τεό
ΚΟΡΙΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟΡΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Χλόη Ακριθάκη / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ