Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter

Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα

0

Γνωστός για τους ερωτικούς του πίνακες και τις αγωνιώδεις αυτοπροσωπογραφίες του, ο Έγκον Σίλε παραμένει μέχρι και σήμερα μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στην ιστορία της τέχνης. Ο Κλιμτ έγινε ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές του και μέντοράς του. Ο Κλιμτ βοήθησε τον Σίλε να εισαχθεί στην Wiener Werkstätte, καθώς ήταν απογοητευμένος από την αυστηρότητα της σχολής Καλών τεχνών της Βιέννης. Ηγετικό στέλεχος του ιμπρεσιονισμού έγραψε κάποτε στο ημερολόγιό του, όταν κατηγορήθηκε για πορνογραφία: "δεν αρνούμαι ότι έχω κάνει σχέδια και υδατογραφίες ερωτικής φύσης. Αλλά είναι πάντα έργα τέχνης».

Μερικές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για τη ζωή του:

  • Ο Σίλε ήταν ο νεότερος μαθητής που είχε εγγραφεί ποτέ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης. Ήταν μόλις 16 ετών, όταν μπήκε στην Ακαδημία, την οποία εγκατέλειψε μετά από τρία χρόνια απογοητευμένος από τη συντηρητική διδασκαλία. Με πολλούς συμμαθητές του οργάνωσαν την Νέα Ομάδα Τέχνης. Ο Σίλε συναντήθηκε με τον κριτικό και συγγραφέα Arthur Roessler, ο οποίος στη συνέχεια τον σύστησε σε σημαντικούς συλλέκτες.
  • Η πρώτη του αγάπη ήταν καταδικασμένη, καθώς η Margarete Partonek, ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας, κόρη ενός δάσκαλου, τον άφησε. Η Margarete κράτησε έξι από τις επιστολές του μέχρι τον θάνατό της. Σε μια επιστολή ο Σίλε αναφέρει ότι θα «έδινε το ένα χέρι για την τέχνη του» και «τα δυο του χέρια για την ομορφότερη κοπέλα».
  • Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες που απεικονίζει μοιάζουν αλλόκοτες, ο Σίλε λάτρευε τις γυναίκες, τα έργα του με αυτό τον τρόπο αντικατοπτρίζουν τη λατρεία του σε αυτές. Βάζει τη γυναίκα στο επίκεντρο της δημιουργίας του. Η σεξουαλική ενέργεια της γυναίκας τον εμπνέει να κάνει μερικά από τα καλύτερά του έργα. Δεν απεικονίζει τις γυναίκες σε λοξή στάση όπως άλλοι ζωγράφοι. Τα πόδια τους είναι ανοιχτά και βλέπουμε τα γεννητικά τους όργανα με ένα ένδοξο ροζ χρώμα.
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
House on a River (Old House I), 1915
  • Ο Σίλε συνελήφθη με την κατηγορία της απαγωγής και της αποπλάνησης ανηλίκου. Όταν συνάντησε την μούσα του Valerie (Wally) Neuzil, το 1911, μετακόμισαν στο Neulengbach, δυτικά της Βιέννης. Το στούντιό του έγινε τόπος συγκέντρωσης για τα παραβατικά παιδιά της πόλης και ο ίδιος κατηγορήθηκε ότι αποπλάνησε μια νεαρή κοπέλα. Πέρασε στη φυλακή 24 ημέρες και αφέθηκε ελεύθερος με μόνη κατηγορία να τον βαραίνει, αυτή εναντίον της ηθικής. Ο Σίλε είχε βαθιά ψυχολογικά τραύματα μετά από αυτή την περιπέτεια και παιδιά πολύ σπάνια εμφανίζονται στα έργα του.
  • Το πιο ακριβό έργο που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία είναι ένα τοπίο. Μια ελαιογραφία του 1914, που πουλήθηκε για 40.000.000 εκατομμύρια λίρες. Η πώληση έγινε στους Σόθμπις, στις 22 Ιουνίου, 2011.
  • Ο Σίλε επέλεξε να παντρευτεί την Ήντιθ Χαρμς επειδή ήταν κοινωνικά πιο αποδεκτή από την ερωμένη του Γουίλι, ένα μοντέλο και πρώην πόρνη. Πρότεινε την εξής συμβιβαστική λύση στην Γουόλι: να κάνουν διακοπές μαζί κάθε καλοκαίρι χωρίς την Ήντιθ. Η Γουόλι δε δέχτηκε και ο ένας δεν ξανάδε ποτέ τον άλλο. Ο Σίλε και η Ήντιθ παντρεύτηκαν το 1915. Τέσσερις ημέρες μετά τον γάμο του, ο Σίλε κατατάχθηκε στο στρατό.
  • Ο Σίλε κλήθηκε κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο να υπηρετήσει στην Πράγα. Οι στρατιωτικοί αναγνώρισαν το ταλέντο του και ήταν σε θέση να ασκεί την τέχνη του σε όλη αυτή την περίοδο. Έτσι μπόρεσε να συγκεντρωθεί στην καλλιτεχνική του καριέρα, ενώ υπάρχουν πολλά έργα από αυτή την περίοδο.
  • Ο Σίλε πέθανε στα 28 του χρόνια. Ήταν η εποχή που στην Ευρώπη είχε ξεσπάσει η ισπανική γρίπη που αφάνισε περίπου 20.000.000 του πληθυσμού της. Οι τοπικές εφημερίδες αναφέρουν ότι την εβδομάδα του θανάτου του Σίλε είχαν καταγραφεί στην Αυστρία 2.200 θάνατοι. Η σύζυγός του Ήντιθ, έγκυος 6 μηνών πέθανε στις 28 Οκτωβρίου. Την ακολούθησε τρεις μέρες αργότερα ο Σίλε. Στο διάστημα αυτών των τριών ημερών ζωγράφισε ορισμένα σχέδια της Ήντιθ που είναι και τα τελευταία του έργα.
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Female Torso, Squatting, 1912
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Long haired nude, bent over forward, jerk view, 1918
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Reclining Female Nude, 1917
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Reclining Woman with Blond Hair, 1914
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Reclining Woman with Green Stockings (Adele Harms), 1917
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Two Female Nudes, One Reclining, One Kneeling, 1912
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Female Nude Lying on Her Stomach, 1917
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Woman with Blue Stockings, 1912
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Wally with a Red Blouse, 1913
Ο Έγκον Σίλε έζησε λίγο, αλλά έζησε δυνατά. Και δημιούργησε πλήθος από ερωτικά αριστουργήματα Facebook Twitter
Seated Woman in Violet Stockings, 1917

Το άρθρο δημοσιεύθηκε το 2015 από την Αργυρώ Μποζώνη

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ