Ξίφος jian 2.300 ετών ενθουσιάζει την κινεζική αρχαιολογική κοινότητα με την άψογη κατάσταση του

Ξίφος jian 2.300 ετών ενθουσιάζει την κινεζική αρχαιολογική κοινότητα με την άψογη κατάσταση του Facebook Twitter
Στην περίπτωση του συγκεκριμένου ευρήματος, εκείνο που έχει ενθουσιάσει τους αρχαιολόγους είναι ότι το ξίφος βρέθηκε σε άριστη κατάσταση, γυαλιστερό και ακόμη κοφτερό, ενώ βάσει χημικών αναλύσεων στη σύνθεση του σπαθιού βρέθηκε θείο, που αποτρέπει την οξείδωση του.
0

Ένα αρχαίο χάλκινο ξίφος, ηλικίας 2.300 ετών, κοφτερό ακόμη και με παραδόξως γυαλιστερή λάμα έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι. Το ξίφος τοποθετείται στην περίοδο των Εμπόλεμων Κρατών και βρέθηκε στον τάφο Νο 18 της κινεζικής πόλης Xinyang στην Henan. Το Κινεζικό Ινστιτούτο Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Αρχαιοτήτων φρόντισε να φιλμογραφήσει αυτό το σημαντικό εύρημα και να επικοινωνήσει τη σπανιότητα του μέσω των social media και κυρίως μέσω της πλατφόρμας Weibo.

Σύμφωνα με αρχαιολόγους και εκτιμητές το ξίφος προέρχεται από την περίοδο των Εμπόλεμων Κρατών της Κίνας, μια εμπόλεμη περίοδο μεταξύ των 6 κυρίαρχων κινεζικών κρατών της δυναστείας Zhou, μία σύγκρουση που εκείνην την εποχή είχε συμπαρασύρει πολλά μικρά κράτη. Όσο για την επαρχία Henan, τότε, με όλες τις πόλεις της μαζί αποτελούσε ένα από τα μικρότερα κρατίδια που ενεπλάκησαν στη σύγκρουση 

Το ξίφος που βρέθηκε είναι ένα jian, από τα περίφημα του είδους εκείνης της εποχής, με τις διπλές λάμες και κατασκευασμένα αρχικά από χαλκό, ως δείγμα της κινεζικής μεταλλουργίας του 7ου αιώνα π.Χ. Η εποχή των Εμπόλεμων Κρατών, ούτως ή άλλως θεωρείται μία μεταβατική περίοδος για την τεχνική κατασκευής όπλων και πολεμικών εξαρτημάτων.

Ο κατασκευαστής του συγκεκριμένου αιχμηρού αντικειμένου εκτός από μπρούντζο, χρησιμοποίησε υψηλή περιεκτικότητα χαλκού και ενδεχομένως κάποιου άλλου είδους μετάλλου, προκειμένου να εξασφαλίσει από τη μία την αποτελεσματικότητα του κατά τη διάρκεια της μάχης -να είναι δηλαδή κοφτερό και δίκοπο, χωρίς να στομώνει εύκολα - και από την άλλη να είναι φτιαγμένο από τέτοια μέταλλα, που θα το καθιστούσαν εύκαμπτο. Το ζητούμενο ήταν να μην μπορούσε να σπάσει την κρίσιμη στιγμή της μάχης. 

Στην περίπτωση του συγκεκριμένου ευρήματος, εκείνο που έχει ενθουσιάσει τους αρχαιολόγους είναι ότι το ξίφος βρέθηκε σε άριστη κατάσταση, γυαλιστερό και ακόμη κοφτερό, ενώ βάσει χημικών αναλύσεων στη σύνθεση του σπαθιού βρέθηκε θείο, που αποτρέπει την οξείδωση του.  Το συγκεκριμένο πολεμικό αντικείμενο θα μελετηθεί διεξοδικά, ενώ ήδη έχει υποστεί εργασίες συντήρησης, καθώς αναμένεται να δώσει απαντήσεις τόσο για την τέχνη κατασκευής παρόμοιων αντικειμένων της εποχής, όσο και για καθαρά ζητήματα που αφορούσαν τους πολέμους μεταξύ κρατών των κινεζικών δυναστειών. 

Πέρα από αυτό, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από αρχαιοκάπηλους για τα σπαθιά jian και, όπως τονίζεται ήδη σε κινεζικά sites, ακριβώς επειδή υπήρξαν επιφυλάξεις για την αυθεντικότητα του σπαθιού, οι αρχαιολόγοι θέλουν να είναι πολύ προσεκτικοί στις επιστημονικές διαπιστώσεις τους ειδικά για το συγκεκριμένο εύρημα. Μέσα στο επόμενο διάστημα, το ξίφος αναμένεται να εκτεθεί στο ευρύ κοινό στο Μουσείο της Henan στην πόλη Zhengzhou.

Αρχαιολογία & Ιστορία
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αρχαιολόγοι βρήκαν μούμια θαμμένη με στίχους από την Ιλιάδα

Πολιτισμός / Αρχαιολόγοι βρήκαν μούμια θαμμένη με στίχους από την Ιλιάδα

Σε τάφο ρωμαϊκής περιόδου στην αρχαία Οξύρρυγχο της Αιγύπτου, αρχαιολόγοι εντόπισαν πάπυρο με στίχους από τη Β΄ ραψωδία της Ιλιάδας πάνω σε μουμιοποιημένο σώμα. Το εύρημα φωτίζει τη θέση του Ομήρου όχι μόνο στην εκπαίδευση και την ανάγνωση, αλλά και στις τελετουργίες γύρω από τον θάνατο.
THE LIFO TEAM
Η Ιερά Οδός κάτω από τη γη

Ιστορία μιας πόλης / Η Ιερά Οδός είναι ένα με την ιστορία της Αθήνας

Οι αρχαιολόγοι Ευσταθία (Έφη) Ανέστη και Ειρήνη Σβανά μιλούν για τις μεγάλες ανασκαφές της Ιεράς Οδού κατά τη διάνοιξη του μετρό και τα σπουδαία ευρήματα που ήρθαν στο φως κατά μήκος της αρχαίας Ιεράς Οδού, του δρόμου που ένωνε την Αθήνα με την Ελευσίνα και τα Ελευσίνια Μυστήρια.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Δίχως κα@λα δουλειά δεν γίνεται»

Οι Αθηναίοι / Κωστής Καρπόζηλος: «H επιτυχία της δεξιάς είναι μια αριστερά που φοβάται τον εαυτό της»

Από ένα παιδί που μεγάλωνε «αποκομμένο» έξω από τα Γιάννενα, βρίσκοντας καταφύγιο στα βιβλία, μέχρι τον φοιτητή που έκανε την πολιτική «διέξοδο» και τον ιστορικό που κινήθηκε ανάμεσα σε Ελλάδα, Ευρώπη και ΗΠΑ, η διαδρομή του είναι μια συνεχής αναζήτηση μέσα από εμπειρίες, ρήξεις και μετατοπίσεις. Ο ιστορικός Κωστής Καρπόζηλος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO. 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Εδώ υπήρξε μια φορά η Παλιά Στρατώνα»

Μεσοπόλεμος / «H φυλακή είχε μεταβληθεί σε κόλαση για κάθε άνθρωπο»

«Θα λείψει αυτό το αίσχος που προσβάλλει τον πολιτισμό μας και ντροπιάζει την Αθήνα»: Το 1931 η φυλακή Παλαιάς Στρατώνας κατεδαφίστηκε στο πλαίσιο των αρχαιολογικών ανασκαφών στην Αρχαία Αγορά.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Το σπήλαιο Κουβαρά: Τα μυστικά των πρώτων ανθρώπων της Αττικής

Ιστορία μιας πόλης / Σε αυτό το σπήλαιο υπήρξαν οι πρώτοι άνθρωποι της Αττικής

Το Σπήλαιο Κουβαρά δεν είναι απλώς ένας αρχαιολογικός χώρος. Είναι ένα παράθυρο στις ζωές των πρώτων ανθρώπων που έζησαν στην περιοχή. Από ταφές και εργαλεία μέχρι ίχνη πρώιμων δικτύων επικοινωνίας, κάθε εύρημα φωτίζει ένα κομμάτι της προϊστορίας που μέχρι πρόσφατα παρέμενε άγνωστο. Ο αρχαιολόγος Φάνης Μαυρίδης εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Στο νέο βιβλίο της Μέρι Μπερντ, κορυφαίας προσωπικότητας των Kλασικών Σπουδών, αναδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες προσφέρουν συναρπαστικές απαντήσεις σε κρίσιμα σύγχρονα ερωτήματα.
THE LIFO TEAM
Καισαριανή 1944: Όταν ο φακός ανήκει στον θύτη

Ιστορία μιας πόλης / Καισαριανή 1944: Η ιστορία μέσα από το φακό του θύτη

Οι νέες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή ανοίγουν ένα δύσκολο πεδίο: τι σημαίνει να βλέπουμε την Ιστορία μέσα από το βλέμμα εκείνου που ασκεί τη βία; Ο ιστορικός Βαλεντίν Σνάιντερ εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Περιήγηση στον μεσοπολεμικό Πειραιά

Μεσοπόλεμος / «Αν ο Δάντης έβλεπε τις συνοικίες του Πειραιά, θα έγραφε μια νέα "Κόλαση"»

Οι ρεπόρτερ της πειραιώτικης εφημερίδας «Νέοι Καιροί» καταγράφουν τον Απρίλιο του 1930 όσα βλέπουν γυρνώντας στην περιοχή, αυτό «το κέντρο της λαθρεμπορίας, ατιμίας, βρώμας».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
«Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Ιστορία μιας πόλης / Αράχωβα: «Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Στην Αράχωβα, ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι μια τελετουργία όπου η πίστη, η ιστορία και η συλλογική μνήμη γίνονται ένα. Ο λαογράφος Πάρης Ποτηρόπουλος εξερευνά το «Πανηγυράκι» και θέτει το ερώτημα: πρόκειται για μια βιωμένη παράδοση ή για μια σύγχρονη αναπαράσταση προσαρμοσμένη στο σήμερα;
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Αντώνης Λιάκος: «Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

Από τους πιο επιδραστικούς ιστορικούς στον δημόσιο χώρο, ο Αντώνης Λιάκος επιστρέφει στα νεανικά του χρόνια της έντονης πολιτικοποίησης, στέκεται στα όσα «τρομακτικά» συμβαίνουν στη διεθνή σκηνή και επισημαίνει τα προβλήματα της Ελλάδας που θα απασχολήσουν τον ιστορικό του μέλλοντος.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η εξάπλωση του «Μαύρου Θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η εξάπλωση του «μαύρου θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Η μαύρη πανώλη στοίχισε τη ζωή σε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους στα μέσα του 14ου αιώνα και ήταν, σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο, «η πιο θανατηφόρα φυσική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας».
THE LIFO TEAM
Μανόλης Κορρές: «Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε το Ηρώδειο όπως ήταν»

Αθήνα / Μανόλης Κορρές: «Λίγοι γνωρίζουν πως το Ηρώδειο διέθετε στέγη»

Αφότου αναστηλώθηκε τη δεκαετία του ’50, το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού καθιερώθηκε ως η κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών. Με αφορμή το επικείμενο κλείσιμό του λόγω εργασιών, ο επικεφαλής συντήρησης μνημείων της Ακρόπολης αποκαλύπτει κάποια «μυστικά» του και αναφέρεται σε εγκεκριμένες μελλοντικές παρεμβάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος το «σβήσιμο» της Χατσεψούτ;

Πολιτισμός / Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος την εξαφάνιση της Χατσεψούτ από την ιστορία;

Μελέτη που επανέρχεται στο προσκήνιο αμφισβητεί την παλιά εκδοχή ότι τα αγάλματα της Χατσεψούτ καταστράφηκαν από εκδίκηση και συνδέει μεγάλο μέρος της φθοράς τους με τελετουργικό σπάσιμο και μεταγενέστερη επαναχρησιμοποίηση.
THE LIFO TEAM