FacebookTwitter "Μοιράζοντας την ψαριά" από τον Audun Rikardsen (Νορβηγία). Συνήθως τα καΐκια ψάχνουν για τις φάλαινες δολοφόνους και για τις μεγάπτερες φάλαινες, ελπίζοντας να εντοπίσουν τα κοπάδια ρέγγας που μεταναστεύουν στα Αρκτικά νορβηγικά νερά. Αλλά τους τελευταίους χειμώνες, έχει αρχίσει να συμβαίνει το αντίστροφο και οι φάλαινες ακολουθούν τις βάρκες. Στη φωτογραφία μία μεγάλη φάλαινα δολοφόνος τρέφεται με ρέγγες που έχουν πιαστεί στα δίχτυα του αλιευτικού σκάφους. Φωτογραφία: Audun Rikardsen/2016 Wildlife Photographer of the Year.
Για περισσότερα από 50 χρόνια ο διαγωνισμός Wildlife Photographer of the Year υπερασπίζεται τα όρια στη φωτογραφία της φύσης, ενώ ταυτόχρονα τα διευρύνει με την καλλιτεχνική ελευθερία, την τρομερή αφήγηση και τις τεχνικές ικανότητες. Οι συμμετοχές ήταν πολλές και εντυπωσιακές, δυσκολεύοντας τις αποφάσεις της κριτικής επιτροπής. Παρακάτω θα δείτε τις επικρατέστερες για βράβευση φωτογραφίες. Και είναι όλες πραγματικά υπέροχες (και για όσους ενδιαφέρονται οι συμμετοχές για τον επόμενο διαγωνισμό θα ξεκινήσουν στις 24 Οκτωβρίου του 2016. Περισσότερες πληροφορίες εδώ).
FacebookTwitter "Ομαδική Ερωτοτροπία" του Scott Portelli (Αυστραλία). Χιλιάδες γιγάντιες σουπιές συγκεντρώνονται κάθε χειμώνα στα ρηχά νερά της Νότιας Αυστραλίας στον κόλπο του Upper Spencer για τη μια και μοναδική ωοτοκία της ζωής τους. Τα αρσενικά ανταγωνίζονται μεταξύ τους διεκδικώντας τις περιοχές που έχουν τις καλύτερες ρωγμές για ωοτοκία και στη συνέχεια προσελκύουν τα θηλυκά με τις μαγευτικές εναλλαγές τους στο χρώμα του δέρματος, την υφή και το μοτίβο. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των μεγαλύτερων σουπιών του κόσμου -φτάνουν μέχρι και το 1 μέτρο μήκος- είναι έντονος, καθώς τα αρσενικά υπερτερούν ως προς τα θηλυκά σε αναλογία έως και 11 προς 1. Φωτογραφία: Scott Portelli/2016 Wildlife Photographer of the Year. FacebookTwitter "Παίζοντας με έναν Παγκολίνο" από τον Lance van de Vyver ( Νέα Ζηλανδία / Νότια Αφρική ). Τα λιοντάρια στο Tswalu Kalahari στη Νότια Αφρική ανακάλυψαν έναν παγκολίνο, αυτό το νυκτόβιο θηλαστικό που όταν απειλείται μετατρέπεται σε μια απόρθητη μπάλα. Φωτογραφία: Lance van de Vyver/2016 Wildlife Photographer of the Year. FacebookTwitter "Η Εξαφάνιση των Ψαριών". Στον ανοιχτό ωκεανό, δεν είναι εύκολο να κρυφτείς, αλλά τα συγκεκριμένα (lookdown) ψάρια είναι οι αρχηγοί του καμουφλάζ. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι χρησιμοποιούν ειδικά αιμοπετάλια στα κύτταρα του δέρματος τους ώστε να αντανακλούν το πολωμένο φως (το φως που κινείται πλαγίως σε ένα μόνο επίπεδο), καθιστώντας τα σχεδόν αόρατα στους εχθρούς τους. Τα αιμοπετάλια διαχέουν το πολωμένο φως ανάλογα με τη γωνία του ήλιου και τα ψάρια απλώς το αντανακλούν σαν καθρέφτης. Φωτογραφία: Iago Leonardo/2016 Wildlife Photographer of the Year. FacebookTwitter "Καταπίνοντας τερμίτες" από τον Willem Kruger (Νότια Αφρική ). Ο βούκερος έχει το ιδανικό -για να κυνηγάει τερμίτες -ράμφος. Τους αρπάζει, τους τινάζει στον αέρα και στη συνέχεια τους καταπίνει. Καθώς αναζητούσε τροφή σε ένα τμήμα του ημι-άνυδρου διασυνοριακού πάρκου Kgalagadi στη νότια Αφρική, το κίτρινο πτηνό ήταν τόσο απορροφημένο με τους τερμίτες δίνοντας έτσι στον Willem τη δυνατότητα να το πλησιάσει για τη λήψη του. Φωτογραφία: Willem Kruger/2016 Wildlife Photographer of the Year. FacebookTwitter "Κρυσταλλική ακρίβεια" από τον Mario Cea (Ισπανία). Κάθε βράδυ, λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα, περίπου 30 νυχτερίδες βγαίνουν από τη φωλιά τους σε ένα ερειπωμένο σπίτι στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας, για να κυνηγήσουν. Οι κάθε μία τρώει περίπου 3000 έντομα κάθε βράδυ. Οι πτήσεις τους είναι χαρακτηριστικά γρήγορες και σπασμωδικές, καθώς συντονίζουν τον προσανατολισμό τους με ηχοεντοπισμό για να ανιχνεύουν αντικείμενα στο σκοτάδι. Φωτογραφία: Mario Cea Sanchez/2016 Wildlife Photographer of the Year FacebookTwitter "Μαδώντας ένα Γαιδουράγκαθο" από τον Isaac Aylward (Ηνωμένο Βασίλειο). Ο Isaac ήταν αποφασισμένος να φωτογραφίσει την κοκκινόσπιζα που συνάντησε καθώς πεζοπορούσε στην οροσειρά Rila της Βουλγαρίας. Η ευκαιρία ήρθε όταν το πουλί κάθισε σε ένα γαϊδουράγκαθο για να βρει τροφή και άρχισε να τσιμπάει τα ώριμα πέταλα τραβώντας έξω έναν έναν τους μικρούς σπόρους -αλεξίπτωτα. Φωτογραφία: Isaac Aylward/2016 Wildlife Photographer of the Year FacebookTwitter "Υψικαμίνος" από τον Alexandre Hec (Γαλλία ). Όταν η ροή της λάβας από το Kilauea στο Μεγάλο Νησί της Χαβάης εκβάλλει σε τακτά χρονικά διαστήματα στον ωκεανό, το θέαμα είναι εντυπωσιακό. Το Kilauea είναι ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο, με συνεχείς εκρήξεις από το 1983. Καθώς η κόκκινη-καυτή λάβα, που ξεπερνά τις περισσότερες φορές τους 1,000˚C, εκβάλλει στη θάλασσα, παράγονται τεράστια σύννεφα ατμού σφύριγμα επάνω, που παράγουν αλμυρή, όξινη ομίχλη ή βροχή. Φωτογραφία: Alexandre Hec/2016 Wildlife Photographer of the Year. FacebookTwitter "Το Χρυσό Λείψανο" από τον Dhyey Shah ( Ινδία). Με λιγότερα από 2.500 ενήλικα άτομα να ζουν στα δάση της βορειοανατολικής Ινδίας (Assam) και του Μπουτάν, οι χρυσές μαϊμούδες βρίσκονται σε κίνδυνο. Ζώντας ψηλά στα δέντρα, είναι επίσης δύσκολο να βρεθούν και να παρατηρηθούν. Όμως, στο μικροσκοπικό νησί των Umananda που βρίσκεται στο ποταμό Βραχμαπούτρα στο Assam είναι εγγυημένο ότι θα δείτε κάποιο. Φωτογραφία: Dhyey Shah/2016 Wildlife Photographer of the Year. FacebookTwitter "Σμήνος κάτω από τα Αστέρια" του Imre Potyó (Ουγγαρία). Ο Imre είχε γοητευτεί από το χαοτικό πέταγμα των εφημερόπτερων στον ποταμό Rába της Ουγγαρίας και ονειρευόταν να φωτογραφίσει το υπέροχο θέαμα κάτω από τον έναστρο ουρανό. Για λίγες ημέρες κάθε χρόνο (τέλη Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου), τεράστιος αριθμός των ενήλικων εντόμων αναδύονται από το παραπόταμο του Δούναβη, όπου αναπτύχθηκαν ως προνύμφες. Τα έντομα εμφανίζονται λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα. Στην αρχή, μένουν κοντά στο νερό, αλλά όταν πια ζευγαρώσουν, τα θηλυκά πετούν ψηλότερα. Φωτογραφία: Imre Potyó/2016 Wildlife Photographer of the Year.
