Οι T/A/T είναι μέρος της θεατρικής κολεκτίβας EgfKA από την Γερμανία και που παρουσιάζει αυτές τις μέρες την θεατρική παράσταση «Φάτσα/Κοινά: Αθήνα» στην σκηνή του Bios, ένα έργο για την Ελληνική κρίση. Έξι Γερμανοί και μια Ελληνίδα με βάση ένα μισοτελειωμένο έργο του Μπρεχτ αφηγούνται με ένα κολάζ πολυμέσων την ιστορία πέντε ανθρώπων που δραπετεύουν από τον πόλεμο και ξεβράζονται παράνομα στην Αθήνα του 2013, της κρίσης , των απεργιών, των καταλήψεων και των εξεγέρσεων. Βρεθήκαμε στις πρόβες της ομάδας και μιλήσαμε λίγο για το έργο λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου
— Πείτε μου λίγα πράγματα για την ομάδα. Πώς βρεθήκατε στην Αθήνα;
Είμαστε μια θεατρική κολεκτίβα και το όνομα μας είναι EgfKA που είναι τα αρχικά για την «Ευρωπαϊκή Συλλογικότητα για Πολιτιστικά Ζητήματα» στα γερμανικά. Είναι κάπως ειρωνικό το όνομα. Η ομάδα σχηματίστηκε το 2011. Μερικοί από μας πηγαίναμε στο ίδιο πανεπιστήμιο. Στην Αθήνα βρεθήκαμε από ένα πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών από την θεατρική σχολή. Έτσι ξεκίνησε η σχέση μας με την Ελλάδα. Πριν έρθουμε όμως συμμετείχαμε σε ένα φεστιβάλ στο Βερολίνο όπου μιλούσαν για την Ελληνική κρίση και για τον τρόπο που την πρόβαλαν τα μίντια στην Γερμανία. Είχαμε πρόβλημα με αυτήν την προσέγγιση έτσι προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι ενάντια σε αυτό. Σκεφτήκαμε να κάνουμε μια καλλιτεχνική ανταλλαγή που έρχεται με την μορφή της καλλιτεχνικής αλληλεγγύης. Βρεθήκαμε έτσι στην κατάληψη του Εμπρός και κάναμε ένα workshop. Εκείνη την περίοδο αρχίσαμε να δουλεύουμε πάνω σε αυτό το έργο.
Ο Μπρεχτ γράφει ότι ο πόλεμος δεν αφορά τον ίδιο σαν άνθρωπο αλλά κράτη που πολεμούν για το κεφάλαιο. Δεν τον νοιάζει καθόλου η παγκόσμια τάξη. Αισθάνεται χαμένος. Προσπαθήσαμε να σκεφτούμε με τι σχετίζεται σήμερα αυτή η έννοια της φυγής που περιγράφει.
— Πώς συνδέσατε την κρίση με τον Μπρεχτ;
Η ιδέα μας ήρθε πριν έρθουμε στην Αθήνα. Το φεστιβάλ στο Βερολίνο ήταν για τον Μπρεχτ. Όταν ήρθαμε στο Εμπρός σκεφτήκαμε ότι η κατάσταση που περιέγραφε ο Μπρεχτ στο Fatzer Μaterials ήταν κάπως παρόμοια με αυτή που ζήσαμε στην Αθήνα. To Fatsa/Κοινά δεν βασίζεται σε ένα κανονικό έργο του. Είναι αποσπασματικό έργο. Ο Μπρεχτ δεν κατάφερε να το τελειώσει. Σε αυτό οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεφύγουν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Μπρεχτ γράφει ότι ο πόλεμος δεν αφορά τον ίδιο σαν άνθρωπο αλλά κράτη που πολεμούν για το κεφάλαιο. Δεν τον νοιάζει καθόλου η παγκόσμια τάξη. Αισθάνεται χαμένος. Προσπαθήσαμε να σκεφτούμε με τι σχετίζεται σήμερα αυτή η έννοια της φυγής που περιγράφει. Η φυγή από τον πόλεμο, από ένα κράτος. Οι άνθρωποι που φεύγουν από κάπου, έρχονται στην Αθήνα, στην Ελλάδα. Δεν είναι ο παράδεισος, ούτε η Ευρώπη που είχαν φανταστεί και χρειάζονται να βρουν ένα δεύτερο μέρος για να φύγουν πάλι. Δεν είναι ακριβώς πρόσφυγες αλλά πολιτικοί ακτιβιστές. Ο ένας είναι αναρχικός αλλά οι άλλοι γενικά θέλουν να ανήκουν σε μια κοινωνία.
— Σε τι γλώσσα θα παιχτεί το έργο;
Θα είναι στα γερμανικά με αγγλικούς υπότιτλους και ορισμένα μέρη θα είναι στα ελληνικά όπως ένα βίντεο που γυρίσαμε εδώ το 2013.
— Τι ανταπόκριση περιμένετε να έχει;
Δεν ξέρουμε. Η λέξη κλειδί είναι η πρόσβαση. Συνήθως κάνουμε μια συζήτηση μετά το έργο. Την πρώτη φορά που το παίξαμε στο Μόναχο ο κόσμος ήταν πολύ θετικός. Στο Βερολίνο τα αισθήματα ήταν ανάμεικτα. Είναι ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αντιδράσει το Αθηναϊκό κοινό. Σε κάποιους που ασχολούνται μόνο με την αισθητική του θεάτρου, ίσως δεν συμφωνήσουν με το έργο επειδή είναι έντονα πολιτικό.
— Πώς αντιμετώπιζαν τα Γερμανικά μίντια την Ελλάδα το καλοκαίρι;
Ήταν πολύ άσχημη η κατάσταση. Όλος ο τύπος ήταν ενάντια στην Ελλάδα. Σήμερα δεν ακούς τίποτα. Έχει ξεφουσκώσει το θέμα. Δεν γράφουν τίποτα. Τώρα έχουν την κρίση με τους πρόσφυγες. Για μας το να διαβάζουμε εφημερίδες ή να βλέπουμε τηλεόραση το καλοκαίρι ήταν πολύ άσχημο επειδή έχουμε φίλους εδώ και ξέραμε την κατάσταση. Υπήρχε όμως αλληλεγγύη από την αριστερά όταν ο Σύριζα κέρδισε της εκλογές. Ήταν ένα σύμβολο ελπίδας για την αριστερά σε όλη την Ευρώπη. Στην Γερμανία νόμιζαν στην αρχή ότι αφορούσε μόνο την Ελλάδα η κρίση αλλά τελικά αυτό που λέμε και στο έργο είναι ότι αφορά όλη την Ευρώπη. Δεν είναι μόνο ελληνική και είναι θέμα χρόνου για τις άλλες χώρες.
— Πώς βλέπετε την κατάσταση μετά την Παρασκευή;
Είναι σαν αυτό που λέει ο Γκράμσι «Ο παλιός κόσμος πεθαίνει. Ο καινούργιος δεν έχει γεννηθεί ακόμη. Είναι η εποχή των τεράτων». Δεν ξέρουμε τι θα αλλάξει. Δεν είμαστε σίγουροι αν θα υπάρξει κάποια μεγάλη αλλαγή. Είναι πολύ νωρίς. Φαίνεται μόνο ότι έχουν βρει μια δικαιολογία για να κάνουν την Ευρώπη ένα μεγαλύτερο φρούριο, να κλείσουν τα σύνορα. Καλύτερα γι’ αυτούς, χειρότερα για την ανθρωπότητα.
Info:
Σύλληψη – Σκηνοθεσία - Ερμηνεία: Sabrina Apitz, Matthias Kelle, Dafni Sofianopoulou, Olivia Stutz, Florian Thamer, Julian Thamer, Tina Turnheim
BIOS.TESLA Main
Παραστάσεις: Πέμπτη 19, Παρασκευή 20 & Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015
Ώρα έναρξης: 20:30
Τιμή εισιτηρίου: 12 ευρώ & 8 ευρώ (φοιτητικό)
