Από το πιο εκνευριστικό χαρακτηριστικό των Γάλλων (ναι, υπάρχει και θα το πούμε) μέχρι την παράξενη, αλλά γοητευτική ταύτιση του ανθρώπου με την τέχνη, ο Θωμάς Ζάμπρας έχει πολλά να πει με χιούμορ αλλά και μια υποδόρια ανησυχία.
Πόσο «παρών» είσαι, τελικά, στη ζωή σου; Και γιατί αυτό μοιάζει πιο δύσκολο από ποτέ; Παράλληλα, ξεπροβάλλει μια απορία που μάλλον σε όλους έχει δημιουργηθεί κατά καιρούς: πότε ακριβώς υποτίθεται ότι μάθαμε τον νέο ΚΟΚ και γιατί νιώθουμε ότι δεν πήραμε το memo; Κι ενώ γελάς, κάπου εκεί σκάει και κάτι πιο σκοτεινό, μια σκέψη για το πόσο εύκολα συνηθίζουμε τη βία γύρω μας και πόσο επικίνδυνο είναι το ότι χάνουμε κάθε ευαισθησία απέναντί της.
Ένα επεισόδιο που ισορροπεί ανάμεσα στο αστείο και το άβολο, όπως ακριβώς και η καθημερινότητα.
