ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Τύπου που παραδοσιακά παραχωρεί η πρόεδρος του Φεστιβάλ Καννών μερικές εβδομάδες πριν από τη διεξαγωγή του, η Άιρις Νόμπλοχ επισήμανε την ανάγκη των ταινιών να ερμηνεύσουν τους δύσκολους καιρούς χωρίς να αποτελούν στείρα συλλογή δεδομένων. «Ο κόσμος σκοτεινιάζει και τα ίχνη του έχουν χαθεί», είπε, υπενθυμίζοντας πως ο διασημότερος φεστιβαλικός θεσμός ξεκίνησε το 1939, παραμονές ενός τρομακτικού πολέμου, και ανάγκασε το φεστιβάλ να επανασυστηθεί 7 χρόνια αργότερα.
Απότοκο της αβεβαιότητας ίσως είναι η άρνηση των studio να «κατεβάσουν» παραγωγές σε ένα επισφαλές τερέν που δεν υποδέχεται πάντα με πανηγυρισμούς τα μεγάλα ονόματα, αλλά και η πενιχρή παρουσία των Αμερικανών σκηνοθετών. Στις Κάννες θα βρίσκεται ο παλιός γνώριμος, Τζέιμς Γκρέι, σαφώς πιο αγαπητός στη Γαλλία απ’ ό,τι στη χώρα του, με το «Paper Tiger» όπου πρωταγωνιστεί η Σκάρλετ Τζοχάνσον, αλλά και ο Άιρα Σακς, με το φιλόδοξο «The man I love», μιούζικαλ-χρονικό για την επιδημία του AIDS στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’80 – του καστ ηγείται ο Ράμι Μάλεκ.
Στο επίσημο διαγωνιστικό συμμετέχουν σπουδαίοι σκηνοθέτες, όπως ο Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι, ο Αντρέι Σβιάγκιντσεφ και ο Πέδρο Αλμοδόβαρ.
Στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα, ο ήδη βραβευμένος για το «Close», Λούκας Ντοντ, βυθίζεται στην καρδιά του Μεγάλου Πολέμου με το «Coward», το οδοιπορικό ενός νεαρού στρατιώτη που τεστάρει τα όριά του σε ακραίες συνθήκες, σε μια ταινία που φιλοδοξεί να εξετάσει την έννοια της ανδρείας και του ηρωισμού κόντρα στο καθήκον, μετατοπίζοντας το βλέμμα από την πειθήνια εκτέλεση των εντολών στις αδυναμίες και τις αμφιβολίες.
Στο «La Bataille de Gaulle: L’âge de fer», ο Αντονέν Μποντρί μεταφέρει ασχολείται με τις μάχες των οποίων ηγήθηκε ο στρατηγός Ντε Γκολ. Με ένα επιτελείο Γάλλων ηθοποιών, ανάμεσα στους οποίους σημειώνονται ο Μπενουά Μαζιμέλ, ο Ματιέ Κασοβίτς, ο Καρίμ Λεκλού και ο Νιλς Σνεντέρ, η ταινία θα είναι η πιο επική στο πρόγραμμα του Δεκαπενθήμερου των Σκηνοθετών.
Νικητής του μεγάλου βραβείου της κριτικής επιτροπής με τον «Γιο του Σαούλ», ο Ούγγρος Λάσλο Νέμες επιστρέφει με το γαλλόφωνο «Moulin», φωτίζοντας την περίπτωση του αντιστασιακού Ζαν Μουλέν, όπως θα τον ενσαρκώσει ο Ζιλ Λελούς. Ο Βέλγος Εμανουέλ Μαρ σκηνοθετεί το πορτρέτο ενός συγγραφέα στην κατεχόμενη Γαλλία των δωσίλογων – πρωταγωνιστής στο «Notre Salut», ο Σουάν Αρλό της «Ανατομίας μιας πτώσης».
Μετά τον έξοχο «Ψυχρό Πόλεμο», ο Πολωνός Πάβελ Παβλικόφσκι επεκτείνει τον στοχασμό του στη ζοφερή μεταπολεμικό περίοδο της Ευρώπης με ένα δράμα με πρωταγωνιστές τον Χανς Ζίχλερ και τη σπουδαία Σάντρα Χίλερ στους ρόλους του συγγραφέα Τόμας Μαν και της συζύγου του – μια περιήγηση στη ρημαγμένη Γερμανία της δεκαετίας του ’40.
Το έβδομο φιλμ που υπογράφει ο Ντανιέλ Οτέιγ ως σκηνοθέτης θα έχει τίτλο «La troisième nuit» και πραγματεύεται τη διάσωση ανήλικων Εβραίων στη Λυόν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σε διαφορετικό πλαίσιο, τρεις νικητές Χρυσού Φοίνικα διεκδικούν ξανά το κορυφαίο βραβείο. Ο Ιάπωνας Χιροκάζου Κορεέντα με το «Sheep in the Box», ο Ιρανός Ασγκάρ Φαραντί με τις γαλλόφωνες «Παράλληλες Ιστορίες» όπου πρωταγωνιστούν οι Ιζαμπέλ Ιπέρ, Βιρζινί Εφιρά και Βενσάν Κασέλ, και ο Ρουμάνος Κρίστιαν Μουνγκίου με το «Fjord», όπου πρωταγωνιστούν η Ρενάτε Ρέινσβε και ο Σεμπάστιαν Σταν.
Στο επίσημο διαγωνιστικό συμμετέχουν σπουδαίοι σκηνοθέτες, όπως ο Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι, ο Αντρέι Σβιάγκιντσεφ και ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, που θα έπρεπε να είχε φύγει με τον Χρυσό Φοίνικα από τον προηγούμενο αιώνα με το «Όλα για τη μητέρα μου», και στα 77 του χρόνια, με νωπό τον θρίαμβο στη Βενετία, συμμετέχει με τα αυτοαναφορικά «Πικρά Χριστούγεννα».
Οι Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν και Άντι Γκαρσία θα παρουσιάσουν τις ταινίες τους σε ειδικές προβολές, ενώ ανυπομονούμε να δούμε, σε παγκόσμια πρεμιέρα στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα, την ιστορία της 17χρονης Ακάμε που, μεταξύ του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος της σχολής και του εκθαμβωτικού υποβρύχιου κόσμου των ενυδρείων, μαθαίνει να κρατά την ανάσα της υπό τα βλέμματα χιλιάδων θεατών, κολυμπά ανάμεσα σε αληθινούς καρχαρίες και, βασικά, θέλει να γίνει γοργόνα! Αυτή είναι η υπόθεση του «Τιτανικού Ωκεανού», της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη, μετά τις τέσσερις μικρού που έλαμψαν σε Βερολίνο, Βενετία, Λοκάρνο και Κάννες.
