Η Αθήνα βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση: να αντιμετωπίσει την κλιματική πίεση, την επιβάρυνση του δημόσιου χώρου, την προβληματική διαχείριση απορριμμάτων, το παλιό κτιριακό απόθεμα, τις ολοένα συχνότερες περιόδους ακραίας ζέστης αλλά και τις πλημμύρες και την ανάγκη για μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.
Κι όμως, αυτή η πόλη με τα τόσα προβλήματα έχει ενταχθεί στις 100 ευρωπαϊκές πόλεις που καλούνται να πετύχουν κλιματική ουδετερότητα έως το 2030, είκοσι χρόνια νωρίτερα δηλαδή από τον γενικό ευρωπαϊκό στόχο. Τι σημαίνει όμως αυτό στην πράξη; Μπορεί μια πυκνοδομημένη και σύνθετη πόλη όπως η Αθήνα να αλλάξει μοντέλο ανάπτυξης και να γίνει πραγματικά κυκλική πόλη; Τι σημαίνει αυτό στην καθημερινότητα των κατοίκων της;
