ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΦΑΛΛΩ, μπορεί να μη μου πέφτει λόγος, αλλά σε ένα επίπεδο λυπάμαι για την θέση που έχει βρεθεί ο Νόαμ Τσόμσκι στο βαθύ του γήρας και λίγο πριν από την οριστική αυλαία, μετά από την αποκάλυψη της στενής σχέσης του με τον Τζέφρι Έπστιν. Τελικά δεν ήταν απλώς άλλος ένας κομπάρσος στο ατέλειωτο όργιο που ξεδιπλώνεται μέσα από τα περίφημα «αρχεία», ούτε καν μια επιφανής «γλάστρα» της υψηλής διανόησης στο γκροτέσκο θερμοκήπιο που είχε στήσει ο διαβόητος μάγιστρος και νταβατζής της ελίτ. Ήταν γκεστ σταρ και μάλιστα σε ρόλο-έκπληξη. Στο ρόλο του «κακού». Είναι σα να παρακολουθεί κανείς ένα σκοτεινό θρίλερ με μια τρομερή ανατροπή λίγο πριν το άδοξο φινάλε.
Το γεγονός ότι δεν είναι σε θέση όχι μόνο να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά ούτε και να αντιληφθεί το μέγεθος της κατακραυγής και, κυρίως, της απογοήτευσης που έχουν προκαλέσει οι αποκαλύψεις εις βάρος του, κάνει ακόμα πιο θλιβερή την υπόθεση.
Ο Τσόμσκι… Η ζωντανή συνείδηση της αμερικανικής (και όχι μόνο) αριστεράς, «ο φιλόσοφος βασιλιάς», η αιτία που όταν αναφέρονται στην «BC» εποχή οι γλωσσολόγοι, δεν εννοούν «Before Christ» (προ Χριστού) αλλά «Before Chomsky» (προ Τσόμσκι), ένας από τους πλέον επιφανείς ανατόμους και επικριτές των συστημάτων και των δικτύων της εξουσίας, βρέθηκε να είναι «κολλητός» ενός ανθρώπου που πέρα από την εγκληματική δράση του, ενσαρκώνει με τον πιο σκαιό τρόπο την τρομακτική ισχύ αλλά και την διαχρονική ασυλία που απολαμβάνουν τα επίλεκτα μέλη αυτών των δικτύων.
Ξεπουλημένος ή ξεμωραμένος; Τρίτη εκδοχή δεν φαίνεται να υπάρχει. Βαρύ το κατηγορητήριο, βαρύ και το ατόπημά του αλλά είναι τραγικό να φεύγεις έτσι, μετά από μια ολόκληρη ζωή στην απέναντι πλευρά. Το γεγονός ότι δεν είναι σε θέση όχι μόνο να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά ούτε και να αντιληφθεί το μέγεθος της κατακραυγής και, κυρίως, της απογοήτευσης που έχουν προκαλέσει οι αποκαλύψεις εις βάρος του, κάνει ακόμα πιο θλιβερή την υπόθεση, από μία άποψη όμως είναι τουλάχιστον μια παρηγοριά. Αν μη τι άλλο, δεν θα δει ποτέ να ακυρώνεται συλλήβδην το τεράστιο έργο του ούτε να χαρακτηρίζεται (από τους πραγματικούς αντισημίτες) μέλος του σιωνιστικού καμπάλ που κυβερνά τον κόσμο, παρά την σθεναρή στάση (ζωής) του ενάντια στις πρακτικές του Ισραήλ.
Σε κάθε περίπτωση γνώριζε πολύ καλά το είδος του συστήματος στο οποίο είχε εμπλακεί –προσδίδοντάς του, ως κορυφαίος διανοούμενος, πολύτιμο κεφάλαιο και πρεστίζ– αν όχι ακριβώς το ζοφερό του υπογάστριο σε όλο του το εγκληματικό μεγαλείο. Όσο για τον ίδιο τον Έπστιν, η περίπτωση του οποίου έχει φτάσει να εξετάζεται πλέον με όρους αποκρυφισμού (μεταξύ άλλων, είναι ευρύτατα διαδεδομένη πλέον η αντίληψη ότι ήταν και ανθρωποφάγος, με την κυριολεκτική έννοια) νομίζω ότι αρκεί απλώς να διαβάσει κανείς την πρώτη παράγραφο ενός τυπικού βιογραφικού του για να εξηγήσει τα «ανεξήγητα»:
«… Παρότι δεν αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο, προσελήφθη σε ηλικία 21 ετών για να διδάξει φυσική και μαθηματικά στο Dalton School, ένα ελίτ ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στο Μανχάταν. Μέσω των διασυνδέσεων που του πρόσφερε η γνωριμία με τον πατέρα ενός από τους μαθητές του, άρχισε να εργάζεται στην επενδυτική τράπεζα Bear Stearns της Γουόλ Στριτ, αποχώρησε όμως μετά από παράβαση κανονισμών που σχετίζονταν με την ανάρμοστη συμπεριφορά του…».
