ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΗΜΑΣΙΑ δεν έχει η οπαδική ταυτότητα του 20χρονου που σφαγιάστηκε για το τίποτα από συνομήλικους του στη Χαλκίδα. Ούτε και του δράστη ή των δραστών της δολοφονίας του, παρά μόνο ίσως στο αμιγώς αστυνομικό κομμάτι της υπόθεσης (όχι στο «κοινωνικό» για το οποίο υποτίθεται ότι κόπτονται όλοι), καθώς ένας από τους νεαρούς συλληφθέντες φέρεται να εμπλέκεται στο θανάσιμο τραυματισμού του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη στο Ρέντη, τον Δεκέμβριο του 2023.
Κατά διαβολική σύμπτωση η δίκη για την υπόθεση αυτή ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει σήμερα. Κατά μια άλλη διαβολική σύμπτωση – ή τραγική ειρωνεία – χθες είχε αναβληθεί και η δίκη για την δολοφονία του 19χρονου Άλκη Καμπανού στην περιοχή της Χαριλάου την 1η Φεβρουαρίου του 2022.
Κανείς όμως δεν θα βγει να πει στους πιτσιρικάδες που σφάζονται για πλάκα ότι καμιά ομάδα δεν είναι «θρησκεία» και ότι δεν «είναι αλλιώς» να είσαι οτιδήποτε.
Ο 20χρονος της Χαλκίδας που έπεσε θύμα άλλης μιας «συμπλοκής με οπαδικό κίνητρο», θα γίνει με τη σειρά του κι αυτός άλλος ένας τραγικός ήρωας των οπαδικών συγκρούσεων, άλλος ένας μάρτυρας, άλλο ένα εικόνισμα σαν αυτά που βλέπουμε στα πέταλα των «οργανωμένων», πλάι σε πανό που γράφουν «λευτεριά στα αδέρφια μας».
Κι ας μην είναι παρά μια παράπλευρη – και γι’ αυτό ακόμα πιο τραγική – απώλεια στην πιο ηλίθια μάχη του κόσμου. Θα ακούσουμε και τα συνηθισμένα τροπάρια που διαχωρίζουν το «οπαδικό κίνημα» ή την «οπαδική κουλτούρα» από τέτοιες εγκληματικές πρακτικές, κανείς όμως δεν θα βγει να πει στους πιτσιρικάδες που σφάζονται για πλάκα ότι καμιά ομάδα δεν είναι «θρησκεία» και ότι δεν «είναι αλλιώς» να είσαι οτιδήποτε.
Δεν είναι φυσικά αποκλειστικά δικό μας ζήτημα ο χουλιγκανισμός, ούτε οι σημερινές εκδοχές και μεταστάσεις του, μου είναι όμως δύσκολο να σκεφτώ άλλη χώρα όπου να το σκέφτεται οποιοσδήποτε πολύ σοβαρά αν θα τολμήσει να φορέσει ένα φούτερ ας πούμε με τα διακριτικά κάποιας (μεγάλης) ομάδας, όχι κάπου «εκτός έδρας», αλλά στη γειτονιά του στο κέντρο μιας πόλης. Αρκεί να περάσει τυχαία ένα δικάβαλο με δύο καμένα ανήλικα που υποστηρίζουν αντίπαλη συλλογική οντότητα, και μπορεί να βρεθείς μαχαιρωμένος για την ατυχή αυτή ενδυματολογική επιλογή του. Δεν χρειάζεται «ραντεβού θανάτου», μπορεί να σου συμβεί αν απλώς βρεθείς τη λάθος στιγμή στο λάθος σημείο. Ή και σε οποιοδήποτε σημείο.
Η δολοφονία του νεαρού στη Χαλκίδα «έσκασε» την ώρα που κορυφωνόταν το (διακαναλικό) κρητικό «ριάλιτι» των τελευταίων ημερών και το ρεσιτάλ εξωφρενικών γενικεύσεων που γράφονται και ακούγονται για τους κατοίκους του νησιού εν γένει, υπενθυμίζοντας, αν μη τι άλλο, ότι συμβαίνουν και εκτός Κρήτης παράλογα φονικά αντεκδίκησης, ασχέτως αν τοποθετούνται (ή καταχωνιάζονται) στο συρτάρι της οπαδικής βίας και της νεανικής εγκληματικότητας. Και η μακάβρια ακολουθία της τυφλής βίας συνεχίζεται. Και οι πιτσιρικάδες πια κουβαλάνε μαχαίρια. Και καμιά φορά τα χρησιμοποιούν. Και καμιά φορά, ένα παιδί πεθαίνει χωρίς να έχει προλάβει να συνειδητοποιήσει τίποτα για οτιδήποτε.
