Tependris vs Tependris

Tependris vs Tependris Facebook Twitter
Γιατί κουνάνε τα χέρια στον αέρα και γιατί φωτογραφίζονται με αυτά τα φουστάνια μάνα και γιος, στα βάθη της υπαίθρου - εκεί όπου διαδραματίστηκαν οι ευριπίδειες «Βάκχες»; Φωτ.: Αντωνάκης
0

Ένα φθινοπωρινό πρωί, στα Βίλια Αττικής, ανάμεσα σε deluxe γιαπιά και μισογκρεμισμένους βυζαντινούς τοίχους, ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Κακανιάς, ντυμένος ως Τεπενδρή-Κλυταιμνήστρα, μαζί με τη μητέρα του, Μίκα Παϊζάνη (η πραγματική κυρία Τεπενδρή), ομοίως ντυμένη ως Τεπενδρή-Κλυταιμνήστρα, πρωταγωνίστησαν σε μια μετα-φροϋδική φωτογράφιση μόδας. Ήταν η τέλεια ευκαιρία για να βρεθούν (ξανά) μαζί επί σκηνής μάνα και γιος, σε ένα παραλήρημα εναλλαγής ρόλων, χωρίς οι απαντήσεις να δείχνουν ξεκάθαρες. Ποιος είναι ποια; Ποια είναι ποιος; Ποια φόρεσε πρώτος τι; Από πού ξεκίνησε όλο αυτό; Τι βλέπει στον καθρέφτη της η δισεκατομμυριούχος χήρα Ελληνοαμερικανού ευπατρίδη με το σχεδόν γελοίο όνομα Τεπενδρής; Γιατί κουνάνε τα χέρια στον αέρα και γιατί φωτογραφίζονται με αυτά τα φουστάνια μάνα και γιος, στα βάθη της υπαίθρου – εκεί όπου διαδραματίστηκαν οι ευριπίδειες «Βάκχες»; Και πάνω από όλα, ποιος άραγε σκέφτηκε να φωνάξει την Απολλωνία Β, θρυλική ιέρεια των '90s, για το μακιγιάζ «Κλυταιμνήστρα η Αιγυπτία»;

Όλα αυτά συνέβησαν κάτω από τον σχεδόν καυτό ήλιο που έκανε την παχιά μάσκαρα να τρέχει, με αφορμή την αναδρομική έκθεση του enfant terrible της ελληνικής τέχνης Κωνσταντίνου Κακανιά, για τα 30 χρόνια συνεργασίας του με την γκαλερίστα Ρεβέκκα Καμχή.

Κάπου ανάμεσα στο camp και το αληθινό δράμα, η αφήγηση του Κακανιά εξερευνά από βαθιά τραύματα της παιδικής ηλικίας μέχρι τη σεξουαλικότητα, τον καταναλωτισμό, τη θρησκεία, την κοινωνική τάξη, τον εθισμό, την ερωτική επιθυμία, την απόγνωση.

Η έκθεση με τίτλο «Divine Personality Disorder» («Θεϊκή Διαταραχή Προσωπικότητας») αναδεικνύει την πολυδιάστατη, σχεδόν σχιζοφρενική δουλειά του Κακανιά, ο οποίος, μεταξύ πολλών άλλων dualities, βρίσκεται με το ένα πόδι στην Ελλάδα και με το άλλο στην Καλιφόρνια.

Tependris vs Tependris Facebook Twitter
Όλα αυτά συνέβησαν κάτω από τον σχεδόν καυτό ήλιο που έκανε την παχιά μάσκαρα να τρέχει. Φωτ.: Αντωνάκης

Η έκθεση, που ξεκίνησε στις 23 Οκτωβρίου στην γκαλερί Ρεβέκκα Καμχή (Λεωνίδου 9, Μεταξουργείο), περιλαμβάνει από πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, φωτογραφίες και ηχητικά αρχεία μέχρι και εικονογραφήσεις σε περιοδικά, από το 1994 έως σήμερα. Κάπου ανάμεσα στο camp και το αληθινό δράμα, η αφήγηση του Κακανιά εξερευνά από βαθιά τραύματα της παιδικής ηλικίας μέχρι τη σεξουαλικότητα, τον καταναλωτισμό, τη θρησκεία, την κοινωνική τάξη, τον εθισμό, την ερωτική επιθυμία, την απόγνωση.

Ο ίδιος δηλώνει: «Δεν είμαι σίγουρος ποτέ για τη μέθοδο. Μέσα από την κωμωδία, αναζητώ την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στον εξαιρετικά επιφανειακό κόσμο και τον βαθύτερο εαυτό μου. Είναι συχνά επώδυνο, αλλά είναι ο μοναδικός τρόπος για να αποκαλύψω τις εμμονές μου».

Tependris vs Tependris Facebook Twitter
Ήταν η τέλεια ευκαιρία για να βρεθούν (ξανά) μαζί επί σκηνής μάνα και γιος, σε ένα παραλήρημα εναλλαγής ρόλων, χωρίς οι απαντήσεις να δείχνουν ξεκάθαρες. Φωτ.: Αντωνάκης
Tependris Vs Tependris Facebook Twitter
Φωτ.: Αντωνάκης
Tependris Vs Tependris Facebook Twitter
Φωτ.: Αντωνάκης
Tependris Vs Tependris Facebook Twitter
Φωτ.: Αντωνάκης
Tependris vs Tependris Facebook Twitter
Φωτ.: Αντωνάκης
Tependris Vs Tependris Facebook Twitter
Φωτ.: Αντωνάκης
Tependris Vs Tependris Facebook Twitter
Φωτ.: Αντωνάκης

Κείμενο: Νίκος Τσεπέτης
Φωτογράφιση: Αντωνάκης
Παραγωγή: Αλέξανδρος Σιμόπουλος
Μαλλιά: Τρύφων Σαμαράς
Μακιγιάζ: Απολλωνία Β
Kοστούμια: Ατελιέ Αρετή
Περούκες: Perucce

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση εδώ

Nikos Tsepetis
www.ammoshotel.com
http://instagram.com/ammoshotel 

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Κωνσταντίνος Κακανιάς δημιουργεί την οπτική ταυτότητα του 62oυ ΦΚΘ

Πολιτισμός / Ο Κωνσταντίνος Κακανιάς δημιουργεί την οπτική ταυτότητα του 62oυ Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οι αφίσες του Φεστιβάλ είναι φέτος εκτός από στατικά πόστερ και κινούμενες και έτσι θα απολαύσουμε την κυρία Τεπενδρή να τα δίνει όλα, στις αίθουσες της διοργάνωσης, αλλά και στα κοινωνικά δίκτυα.
THE LIFO TEAM

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ