Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί αυτό έχει σημασία

Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί έχει σημασία Facebook Twitter
O Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2014.
0

Μια από τις πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες που κοσμούν το λεύκωμα How Directors Dress («Πώς ντύνονται οι σκηνοθέτες»), που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Α24, της πιο «ψαγμένης» εταιρείας κινηματογραφικής και τηλεοπτικής παραγωγής και διανομής της τελευταίας δεκαετίας (Moonlight, Τα πάντα όλα, Aftersun, Euphoria, Beef), είναι αυτή του Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ. Είχε τραβηχτεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2014, όπου ο Καναδός σκηνοθέτης είχε συνδυάσει ένα κατά τα άλλα επίσημο ντύσιμο με ένα ζευγάρι υπερμεγέθη λευκά γυαλιά ηλίου, σχεδιασμένα για ορειβασία.

Έκτοτε αποτελεί χαρακτηριστικό αξεσουάρ για τον σκηνοθέτη, ο οποίος τα έχει φορέσει τόσο συχνά στις Κάννες, ώστε το κοινό εκεί μερικές φορές χειροκροτεί όταν τα φοράει ενώ ο ίδιος μοιάζει με κάποιον που είναι έτοιμος να αποσυρθεί ικανοποιημένος από μια διαφωνία που έχει κερδίσει εύκολα.

Ο αντίκτυπος μιας τέτοιας εμφάνισης θα πρέπει να είναι προφανής σε όποιον είναι εξοικειωμένος με τις αναρτήσεις των σινεφίλ στο διαδίκτυο για διάσημους σκηνοθέτες και τα ρούχα τους: Η εμμονή του Ντέιβιντ Λιντς με «ένα καλό παντελόνι» ή η γοητεία της διαρκούς προσήλωσης του Γουές Άντερσον στα κοτλέ σακάκια, φερ’ ειπείν.

Το γεγονός ότι οι άνθρωποι πίσω από την κάμερα δεν χρειάζεται να φορούν κοστούμι ή στολή ρόλου, ότι δεν χρειάζεται να φανούν οι ίδιοι, κάνει τις ενδυματολογικές τους επιλογές ακόμα πιο ενδιαφέρουσες και, θα μπορούσαμε να πούμε, πιο αποκαλυπτικές. Το ενδιαφέρον μας για τα γυαλιά του Κρόνενμπεργκ έχει να κάνει τόσο με την ταυτότητα όσο και με τη θεωρία του δημιουργού. Η αφοσίωση πολλών δημιουργών σε μια άκρως προσωπική αισθητική –τόσο στη μόδα όπως και στον κινηματογράφο– υποδηλώνει ένα όραμα που υπερβαίνει και τα δύο.

Οι περισσότερες φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο έχουν τραβηχτεί σε γυρίσματα και αναφέρονται συχνά με τον προσδιορισμό «πίσω από τη σκηνές», ο οποίος τις αδικεί μάλλον, διότι είναι επίσης πάνω, πέρα και ανάμεσα στις σκηνές.

Ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ φορούσε τα κοστούμια του σαν να ήταν τσαλακωμένα ρούχα ελεύθερου χρόνου, μερικές φορές χωρίς γραβάτα και συχνά με σκούρα γυαλιά ηλίου. Καθώς τα ανδρικά ρούχα γίνονταν λιγότερο επίσημα, ο Γούντι Άλεν καθιέρωσε το χακί χρώμα και το κοτλέ ύφασμα ως την ανεπίσημη στολή ενός κουλτουριάρη Νεοϋορκέζου. Ο Σπάικ Λι κατασκεύασε μια «μεγαλύτερη από τη ζωή» προσωπικότητα με τα αθλητικά παπούτσια Nike, τις φανέλες του μπάσκετ και καπέλα του μπέιζμπολ.

Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, ο οποίος σκηνοθέτησε περισσότερες από 40 ταινίες πριν πεθάνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών σε ηλικία 37 ετών, καλλιέργησε μια εμφάνιση τόσο χαοτική όσο και η σύντομη, εκπληκτικά πολυσχιδής ζωή του, ντύνοντας τον εαυτό του με τα πάντα, από σορτς για τρέξιμο μέχρι δερμάτινα μπουφάν και λεοπάρ κοστούμια. Η στολή στα γυρίσματα της επί μακρόν πρέσβειρας της Chanel, Σοφία Κόπολα, αποτελείται από κομψά τζιν, πουλόβερ και πουκάμισα της παρισινής φίρμας Charvet. Όσο για τον Τζον Γουότερς, παρακολουθώντας τις ταινίες του και τη μοναδική αισθητική του στο ντύσιμο, έχεις την αίσθηση ότι αυτά τα δύο είναι αδιαχώριστα.

Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί έχει σημασία Facebook Twitter
O Ντέιβιντ Λιντς.
Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί έχει σημασία Facebook Twitter
O Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί έχει σημασία Facebook Twitter
Ο Πολ Τόμας Άντερσον.

Άλλοι σκηνοθέτες υιοθετούν μια στολή τόσο χρηστική και casual –όπως τα μπλου τζιν, τα «φορτηγατζίδικα» καπέλα και τα γιλέκα με τις πολλές τσέπες του Στίβεν Σπίλμπεργκ– που ξεπερνά την πρακτικότητα και φτάνει σε σημείο αυτό-παρωδίας. Ο σκηνοθέτης καταλήγει κάπου μεταξύ πεζοπόρου και οδηγού σαφάρι, ατρόμητος, έτοιμος για τις προκλήσεις κάθε τοποθεσίας, κάθε σκηνικού.

Στο αντίθετο άκρο του φάσματος βρίσκεται ο Κουέντιν Ταραντίνο, ο οποίος τείνει να ντύνεται θεματικά ανά περίσταση, φορώντας τα πάντα, από τζιν και εξωτικά πουκάμισα μέχρι φόρμες και καπέλα Kangol.

Αλλά όσο κλισέ ή εικονοκλαστική κι αν είναι η εμφάνιση ενός σκηνοθέτη ή μιας σκηνοθέτριας, όπως λέει ο διάσημος σχεδιαστής μόδας Γιόζι Γιαμαμότο στον επίλογο του How Directors Dress, οι σκηνοθέτες δεν είναι ποτέ πιο συντονισμένοι με την ενδυματολογική τους αίσθηση από ό,τι σε ένα κινηματογραφικό πλατό, με τα ρούχα που έχουν επιλέξει γι’ αυτό το πλαίσιο. «Κάθε σκηνοθέτης έχει τον δικό του λόγο για να φορέσει κάτι», γράφει. «Όσο γυρίζουν μια ταινία, βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον, συνεπώς το ντύσιμό και το στυλ τους είναι απολύτως φυσικά».

Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί έχει σημασία Facebook Twitter
Ο Αντρέι Ταρκόφσκι.

Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ότι η ανάλυση αυτών των ενδυματολογικών επιλογών εκ μέρους του κοινού αποτελεί ένα είδος κινηματογραφικής κριτικής – είναι δηλαδή κάτι ασήμαντο και θεμελιώδες συγχρόνως.

Οι περισσότερες φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο έχουν τραβηχτεί σε γυρίσματα και αναφέρονται συχνά με τον προσδιορισμό «πίσω από τη σκηνές», ο οποίος τις αδικεί μάλλον, διότι είναι επίσης πάνω, πέρα και ανάμεσα στις σκηνές. Αυτές οι φωτογραφίες μας ελκύουν επειδή παγώνουν τη δημιουργική πράξη. Είναι πάνω απ’ όλα φωτογραφίες ανθρώπων που εργάζονται.

Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί έχει σημασία Facebook Twitter
Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.
Τι φοράνε οι σκηνοθέτες και γιατί έχει σημασία Facebook Twitter
H Σοφία Κόπολα.

Με στοιχεία από The New York Times και Vanity Fair

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το απαλό σκηνοθετικό άγγιγμα της Σοφία Κόπολα: Ξαναβλέπουμε όλες τις ταινίες της

Οθόνες / Το απαλό σκηνοθετικό άγγιγμα της Σοφία Κόπολα: Ξαναβλέπουμε όλες τις ταινίες της

Από το αξέχαστο ντεμπούτο της με τις «Αυτόχειρες Παρθένους» μέχρι τη νέα της ταινία «On the Rocks», που έκανε μόλις πρεμιέρα στο AppleTV+, ανατρέχουμε στη φιλμογραφία μιας από τις δυνατότερες σύγχρονες γυναικείες φωνές του αμερικανικού σινεμά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ο «Λευκός Θόρυβος» είναι παντού εκτός από την ταινία του Netflix

Daily / Ο «Λευκός Θόρυβος» είναι παντού εκτός από την ταινία του Netflix

Η μεταφορά του στην οθόνη αδυνατεί να συγκρατήσει τον τόνο, το ύφος, την ατμόσφαιρα, τις λεπτές ευαισθησίες και την ουσία εν τέλει του μνημειώδους «προφητικού» βιβλίου του Ντον Ντελίλο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Σπίλμπεργκ: «Όχι στην "αναθεώρηση", όχι στην λογοκρισία»

Οθόνες / Σπίλμπεργκ: «Όχι στην "αναθεώρηση", όχι στην λογοκρισία»

Ο σκηνοθέτης είχε μετανιώσει που «έκοψε» τα όπλα από την επετειακή έκδοση του “E.T.” και δηλώνει την έντονη αντίθεσή του σε οποιαδήποτε παρέμβαση και λογοκρισία στην «πολιτιστική μας κληρονομιά».
THE LIFO TEAM

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ