«Crimes of the Future» του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ: Στο μέλλον η εγχείρηση είναι το νέο σεξ

Crimes of the Future Facebook Twitter
Το θρίλερ του δεν προσφέρει πάντα λύσεις, πόσο μάλλον απαντήσεις.
0

Όταν μια ταινία του Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ ξεκινά όχι απλά με τον θάνατο ενός παιδιού, αλλά με τη δολοφονία του από την ίδια του τη μητέρα, σε μια σκηνή χωρίς τεχνο-gore, νιώθουμε πως ο Καναδός σκηνοθέτης στοχεύει στην απελπισία και την προειδοποίηση παρά στον εντυπωσιασμό.

Ο νους του είναι στη σημασία κάτω από μια τεράστια επιφάνεια, γιατί την εδώ και δεκαετίες κατακτημένη φόρμα τη χρησιμοποιεί ως υπονόμευση του αναμενόμενου νατουραλισμού και ως αισθησιακή αλληγορία.

Άλλωστε, στα 79 του, δεν έχει τίποτε να αποδείξει, και το Crimes of the Future, με τίτλο δανεικό από μια ωριαία δική του ταινία από το 1970, με τη συγγένεια ευτυχώς να σταματά εκεί, ανθολογεί τους εικαστικούς του άξονες, επισκέπτεται και ανακεφαλαιώνει τις αγαπημένες του θεματικές και ανελίσσεται με τον αγαπημένο του τρόπο, δηλαδή σαν υπόκωφο αστυνομικό έργο, περιτυλιγμένο σε επιστημονική φαντασία με φόντο τον κόσμο της σύγχρονης τέχνης.

Με μνήμες από το Crash και εικόνες από το eXistenZ, το Crimes of the Future δεν πραγματεύεται την ταυτότητα και τη μεταμόρφωση όπως το Titane που κέρδισε τον περσινό Χρυσό Φοίνικα, αλλά την αγωνιώδη, μεταφυσική προσπάθεια του καλλιτέχνη να βρει την αλήθεια, σε μια εποχή λογοκρισίας, διχασμού και αποσύνθεσης.

Ο βασιλιάς του μεταφορικού σινεμά και, όπως ορθώς έχει χρισθεί από τους μελετητές και διαχρονικούς φαν, πρύτανης της σωματικής φρίκης έχει ως βασικούς πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι performers, τον Βίγκο Μόρτενσεν (Σολ)  και τη Λέα Σεϊντού (Καπρίς, η οποία σε κάποια στιγμή επεμβαίνει στο μέτωπό της, όπως πριν από μερικές δεκαετίες έκανε η πρωτοπόρος Ορλάν), κι ένα δίδυμο γραφειοκρατών, τον συμπατριώτη του Ντον Μακέλαρ (ο σουρεαλιστικά αλλόκοτος Γουίπετ) και την πυρετώδη, ντροπαλή αλλά και άτσαλη Κρίστεν Στιούαρτ (Τίμλιν, η groupie της παράνομης επιθυμίας), η οποία ξεφεύγει από το πρωτόκολλο και συναρπάζεται με την παράσταση του Σολ.

Ο Σολ Τένσερ αναπτύσσει καινούρια όργανα στο σώμα του και η Καπρίς εκτελεί live τις επώδυνες αφαιρέσεις τους, μπροστά σε κοινό.

Crimes of the Future Facebook Twitter
Κρίστεν Στιούαρτ, Λέα Σεϊντού και Βίγκο Μόρτενσεν.

Ο πόνος είναι απαγορευμένος, και «η εγχείρηση είναι το νέο σεξ». Μια κυβερνητική υπηρεσία έχει ως αποστολή να πατάξει την εξέλιξη του ανθρώπινου σώματος, ένας καλλιτέχνης και η σύντροφος/συνοδοιπόρος του αναγάγουν τη σάρκα αλλά και το περιεχόμενο που κρύβεται κάτω από αυτήν (σαν μια απόπειρα σύνδεσης με την ψυχή) σε τέχνη, μια ριζοσπαστική ομάδα κινείται παράλληλα και απειλητικά, καταναλώνοντας μοβ γλυκίσματα που παρασκευάζουν εργαστηριακά τα μέλη της, και ο Κρόνεμπεργκ μετατρέπει την, ασφυκτική από τον περσινό καύσωνα και τις πυρκαγιές, Αθήνα σε ένα μουντό δυστοπικό άστυ, ενσωματώνοντας μάλιστα ένα παραλιακό ξέφωτο στην εξαίσια καλλιτεχνική διεύθυνση κι ένα βυθισμένο πλοίο ως οργανικό κομμάτι του σκηνικού παζλ.

Με μνήμες από το Crash και εικόνες από το eXistenZ, το Crimes of the Future δεν πραγματεύεται την ταυτότητα και τη μεταμόρφωση όπως το Titane που κέρδισε τον περσινό Χρυσό Φοίνικα, αλλά την αγωνιώδη, μεταφυσική προσπάθεια του καλλιτέχνη να βρει την αλήθεια, σε μια εποχή λογοκρισίας, διχασμού και αποσύνθεσης.

Ενώνοντας τα επιμέρους στοιχεία και τους παγιδευμένους χαρακτήρες που είτε βιώνουν και μοιράζονται ένα μεγάλο βάσανο, όπως ο Βίγκο Μόρτενσεν σε μια θαρραλέα ερμηνεία, είτε μετά βίας αναπνέουν από τους τιμωρητικούς νόμους, ο Κρόνεμπεργκ επιλέγει έναν διάλογο ανάμεσα στην εθιστική τεχνολογία και την πραγματική ανάγκη για ζωή.

Το θρίλερ του δεν προσφέρει πάντα λύσεις, πόσo μάλλον απαντήσεις. Προτιμά μια «more than meets the eye» κρυπτική αφήγηση, υπογραμμισμένη από το κομψό ηλεκτρονικό σκορ του Χάουαρντ Σορ, ως εμπειρία της μεγάλης μεταφοράς.

Μετά το Maps to the Stars, η επιστροφή του Κρόνεμπεργκ στις Κάννες αποκτά πρόσθετο ενδιαφέρον, αφού αφενός δεν έχει ποτέ τιμηθεί με κορυφαίο βραβείο, αφετέρου πρόεδρος της κριτικής επιτροπής είναι ο Βενσάν Λεντόν, πρωταγωνιστής του περσινού Titane της Ζουλιά Ντικουρνό – η οποία ποτέ δεν έκρυψε την αγάπη της για το σινεμά του Κρόνεμπεργκ και τις επιρροές της ταινίας της από αυτόν.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μαγιού Τρικεριώτη «ντύνει» τη νέα ταινία του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ που γυρίζεται στην Αθήνα

Οθόνες / Η Μαγιού Τρικεριώτη «ντύνει» τη νέα ταινία του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ που γυρίστηκε στην Αθήνα

Έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Βογιατζής και ο Μαρμαρινός, ενώ έντυσε τον Βίγκο Μόρτενσεν, την Κρίστερν Στιούαρτ και 500 κομπάρσους στο νέο δυστοπικό φιλμ «Crimes of the Future» του αγαπημένου Καναδού σκηνοθέτη, που θα κάνει πρεμιέρα στις Κάννες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 «Η Χαμένη κόρη»: Μια ταινία για τις ανθρώπινες αδυναμίες ή για τη γυναικεία ψυχολογία;

The Review / «Η Χαμένη κόρη»: Μια ταινία για τις ανθρώπινες αδυναμίες ή για τη γυναικεία ψυχολογία;

Ο Χρήστος Παρίδης συζητάει με τη δημοσιογράφο και συγγραφέα Τζούλη Αγοράκη για την ταινία «Η χαμένη κόρη», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Έλενα Φεράντε, που σκηνοθέτησε η Μάγκι Τζίλενχαλ με φόντο τις Σπέτσες και πρωταγωνίστρια τη βραβευμένη με Όσκαρ Ολίβια Κόλμαν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Man vs. Bee στο Netflix: ο Ρόουαν Άτκινσον παλεύει να σώσει τη σωματική κωμωδία από την εξαφάνιση

Οθόνες / «Man vs. Bee» στο Netflix: Ο Ρόουαν Άτκινσον παλεύει να σώσει τη σωματική κωμωδία από την εξαφάνιση

Η νέα σειρά του θρυλικού Mr. Bean διαθέτει σημεία ικανά να σε κάνουν να ξελιγωθείς στο γέλιο, αρκεί, φυσικά, οι σχέσεις σου με την παιδικότητά σου να είναι σε καλά φεγγάρια.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
H ταινία «Αναζήτησις...» του Ερρίκου Ανδρέου από το 1972, με την Έλενα Ναθαναήλ, τον Άγγελο Αντωνόπουλο και την έξοχη μουσική του Γιάννη Σπανού

Οθόνες / «Αναζήτησις...»: Η cult ταινία του Ερρίκου Ανδρέου από το 1972 με την έξοχη μουσική του Γιάννη Σπανού

Μια ερωτική, κοινωνική και αστυνομική περιπέτεια με την Έλενα Ναθαναήλ και τον Άγγελο Αντωνόπουλο που ανατέμνει τον τρόπο ζωής του τζετ-σετ και την εξουσιαστική επιβολή του στις κατώτερες τάξεις.
ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ
Οι ρέπλικες δεν πεθαίνουν ποτέ: 40 χρόνια Blade Runner

Σαν Σήμερα / 40 χρόνια «Blade Runner»: Οι ρέπλικες δεν πεθαίνουν ποτέ

Η θρυλική ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ που έκανε πρεμιέρα ακριβώς πριν από 40 χρόνια έσμιξε μοναδικά το φιλμ νουάρ με την επιστημονική φαντασία για να αναρωτηθεί τι σημαίνει τελικά να είσαι άνθρωπος.
ΑΚΗΣ ΚΑΠΡΑΝΟΣ
10 επιλογές για τα θερινά (και όχι μόνο) σινεμά

Οθόνες / 10 ταινίες, 10 λόγοι να βρεθείς σε ένα θερινό σινεμά αυτό το καλοκαίρι

Η ενισχυμένη δεκάδα των ταινιών που περιμένουμε στα μέσα του καλοκαιριού μέχρι και τις ζεστές πρώτες εβδομάδες του Σεπτεμβρίου περιλαμβάνει τα πάντα: παγκόσμιες πρεμιέρες, Μarvel και σταρ, οσκαρικά φιλμ που ποντάρουν στην επιθυμία του κοινού να τα απολαύσει κανονικά, στην αίθουσα δηλαδή, κωμωδίες και επανεκδόσεις, και μια πολυαναμενόμενη μεταφορά μαζικού μπεστ σέλερ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
4 λόγοι να δεις Borgen

Οπτική Γωνία / Τέσσερις λόγοι να δεις «Borgen»

Καθώς το ελληνικό καλοκαίρι προχωράει, το κόστος ζωής ανεβαίνει και τα ελληνικά νησιά ακριβαίνουν, η ιδέα των διακοπών με Νetflix και κλιματιστικό κερδίζει έδαφος. Το «Borgen» είναι ένα πολιτικό δράμα από τη Δανία. Ξεκίνησε το 2010 και πρόσφατα επανήλθε με την 4η σεζόν. Αξίζει!
ΒΙΒΙΑΝ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Βραβείο Κοινού LUX 2022: Τρεις Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, τρεις εξαιρετικά επίκαιρες ταινίες

EU Arts & Culture / Βραβείο Κοινού LUX 2022: Τρεις Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, τρεις εξαιρετικά επίκαιρες ταινίες

Η LiFO βρέθηκε στο Στρασβούργο, παρακολούθησε από κοντά την τελετή απονομής του φετινού Βραβείου Κοινού LUX στο Ευρωκοινοβούλιο και συνομίλησε με τους σκηνοθέτες Σεμπάστιαν Μάιζε («Μεγάλη Απόδραση»), Γιόνας Πόερ Ράσμουσεν («Flee») και Τζασμίλα Ζμπάνιτς («Κβο Βάντις, Άιντα;»).
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ