— Πώς κρίνετε τη στάση της Ευρώπης στη διαμόρφωση των γεωπολιτικών ισορροπιών, με δύο πολέμους σε εξέλιξη;
Για την Ευρώπη η εποχή του εφησυχασμού τελείωσε. Με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία βίωσε τη δική της 11η Σεπτεμβρίου και ήταν υποχρεωμένη να αναλάβει περισσότερες ευθύνες, όπως ορθώς έπραξε. Σήμερα οι απειλές για την ασφάλειά της πηγάζουν μέσα από ταχύτατες αλληλεπιδράσεις όπως αυτές που προκάλεσαν η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η πρόσφατη σύγκρουση στη Γάζα.
Μπροστά σε αυτήν τη μεταβαλλόμενη πραγματικότητα η Ευρώπη έκανε το αυτονόητο, στηριζόμενη στις αρχές της αλληλεγγύης, της ασφάλειας και της ελευθερίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια κοινότητα αξιών που στοχεύει στην πολιτική ενοποίηση και αυτό έχει μεγάλη σημασία για την ευρωπαϊκή δημοκρατία που απειλείται σήμερα. Δημοκρατία χωρίς ασφάλεια δεν υφίσταται.
Για έναν αδίστακτο αυταρχικό ηγέτη όπως ο Πούτιν δεν υπάρχουν όρια στη συμπεριφορά. Θέλει να κρατηθεί στην εξουσία και θα το κάνει με κάθε τρόπο.
— Μπορεί ο θάνατος του Ναβάλνι να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων; Πόσο επικίνδυνος μπορεί να γίνει ο Πούτιν;
Πέρα από τη διεθνή κατακραυγή και τις καταδίκες από τους Δυτικούς ηγέτες, ο θάνατος του Αλεξέι Ναβάλνι ερμηνεύεται ως επίδειξη δύναμης από τον Ρώσο Πρόεδρο. Για έναν αδίστακτο αυταρχικό ηγέτη όπως ο Πούτιν δεν υπάρχουν όρια στη συμπεριφορά. Θέλει να κρατηθεί στην εξουσία και θα το κάνει με κάθε τρόπο. Η ωμότητα και η πλήρης αδιαφορία του για την ανθρώπινη ζωή καταγράφηκαν αυτά τα δύο χρόνια του πολέμου στην Ουκρανία που προκάλεσε με την εισβολή τον Φεβρουάριο του 2022.
Ο Ναβάλνι πίστευε πως μπορούσε να νικήσει τον Πούτιν, γι’ αυτό και γύρισε από τη Γερμανία. Όμως ο μοναχικός του θάνατος σε ένα παγωμένο γκουλάγκ δεν αφήνει πολλές ελπίδες για εξελίξεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια ελεύθερη Ρωσία.
αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και πρόεδρος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου
— Πόσο καθοριστικές μπορεί να αποβούν οι αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου;
Σε έναν κόσμο συγκρουσιακής πολυμέρειας, οι δύο πόλεμοι που προκάλεσαν η Ρωσία και η Χαμάς αποτέλεσαν «δώρο» για τους γεωπολιτικούς αντιπάλους της ευρωατλαντικής κοινότητας και απειλούν την ηγεσία της και τη συνοχή του δυτικού κόσμου. Μετά από αυτό έρχεται ο Ντόναλντ Τραμπ, που δεν εκτιμά ιδιαιτέρως τις δεσμεύσεις των διεθνών συνθηκών, υποστηρίζει πως οι ΗΠΑ πρέπει να έχουν έναν ρόλο συναλλακτικό στην παγκόσμια πολιτική και δηλώνει προεκλογικά ότι θα ενθάρρυνε τη Ρωσία να επιτεθεί σε συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ που δεν πληρώνουν.
Ήταν επόμενο να προκαλέσει ηλεκτροσόκ στους συμμάχους της Ουάσινγκτον. Οποιαδήποτε παραχώρηση από την Ευρώπη έναντι της αμερικανικής επίδειξης ισχύος θα επηρέαζε αρνητικά τη δική της ήπια ισχύ. Η «αγοραφοβική» μετα-αμερικανική παγκόσμια τάξη που μας «υπόσχεται» ο Τραμπ προφανώς και σημαίνει παγκόσμια αταξία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα υποχρεωθεί να στρατιωτικοποιηθεί άμεσα με ό,τι σημαίνει αυτό για το κοινωνικό κράτος και τις πολιτικές συνοχής και να βιώσει ακόμα πιο έντονα τη γεωπολιτική ενηλικίωση που προκάλεσε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Και ας μην ξεχνάμε πως υπάρχει ένα ενδεχόμενο ρωσικής πυρηνικής απειλής.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
