Στο Pretty Baby: Brooke Shields, ένα ντοκιμαντέρ σε δύο μέρη που κάνει πρεμιέρα στο Hulu στις 3 Απριλίου, η 57χρονη σήμερα Shields εξηγεί ότι υπήρχαν φορές που αναγκαζόταν να αποστασιοποιηθεί από το σώμα της όταν ήταν νεαρή στάρλετ. Δεν της άρεσε να κοιτάζεται στον καθρέφτη και ένιωθε άβολα για το πρόσωπό της. Προτιμούσε να εστιάζει, λέει σήμερα, σε «πράγματα που μπορούσα να ελέγξω, πράγματα που θα μπορούσαν να είχαν συμβεί χωρίς την εξωτερική ομορφιά».
Θυμάται επίσης ότι στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, στους άνδρες φωτογράφους άρεσε να την ντύνουν με εσώρουχα ή σέξι γυναικεία ρούχα, να την επιχαλκώνουν με βαρύ μακιγιάζ και να την στήνουν σε προκλητικές πόζες. Οι άνδρες σκηνοθέτες είχαν την ίδια άποψη, και σε τρεις από τις πρώτες ταινίες της – την «Κουκλίτσα της Νέας Ορλεάνης» (Pretty Baby) του Λουί Μαλ, την «Γαλάζια Λίμνη» του Ράνταλ Κλέιζερ Randal Kleiser και την «Ατέλειωτη Αγάπη» του Φράνκο Τζεφιρέλι – η ανήλικη ηθοποιός εμφανιζόταν τουλάχιστον εν μέρει γυμνή, υποδαυλίζοντας την υστερία των μέσων ενημέρωσης. Η θέση της ως είδωλο της ποπ κουλτούρας σφραγίστηκε τελικά από τις διαβόητες διαφημίσεις των τζιν Calvin Klein, όπου μια έφηβη Shields σπαρταρούσε μέσα στο στενό παντελόνι της: «Θέλετε να μάθετε τι μπαίνει ανάμεσα σε μένα και τα Calvins μου; Τίποτα».
Η μητέρα και μάνατζερ της, Τέρι Σιλντς, έβλεπε την κόρη της ως έργο τέχνης. «Πιστεύω ότι ο κόσμος πρέπει να απολαμβάνει την Μπρουκ και να την βλέπει όπως κάθε όμορφο πίνακα ζωγραφικής», υποστήριζε τότε, αμετανόητη απέναντι σε όσους την κατηγορούσαν για εκμετάλλευση και σεξουαλικοποίηση του παιδιού της.
Το Pretty Baby – γυρισμένο από την ανεξάρτητη σκηνοθέτρια Λάνα Γουίλσον, δημιουργού επίσης του πρόσφατου ντοκιμαντέρ Miss Americana για την Τέιλορ Σουίφτ – είναι το πιο πρόσφατο σε μια σειρά από αναθεωρητικά ντοκιμαντέρ με θέμα την μεταχείριση γυναικείων διασημοτήτων όπως η Μπρίτνεϊ Σπίαρς, η Μόνικα Λεβίνσκι, η Σινέντ Ο' Κόνορ και η Πάμελα Άντερσον.
Το Pretty Baby είναι συναρπαστικό γιατί, παρά την εμβληματική θέση που κατείχε στην ποπ κουλτούρα η Μπρουκ Σιλντς στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε ελάχιστα γι' αυτήν. Και η ίδια όμως φαίνεται να επεξεργάζεται ακόμα μερικά από τα πιο σκοτεινά επεισόδια της ζωής της. Μερικά από τα πιο καίρια σχόλια στο Pretty Baby προέρχονται από την ηθοποιό Λόρα Λίνεϊ, που ήταν συμμαθήτρια στο δημοτικό με την Σιλντς στο Μανχάταν και θυμάται την περίπλοκη σχέση που είχε με τη μητέρα της. Μια πληθωρική και διασκεδαστική single μαμά όταν ήταν νηφάλια, η Τέρι μεταμορφωνόταν σε ένα εντελώς διαφορετικό πλάσμα όταν ήταν πιωμένη. Όταν έφτανε στο σπίτι μεθυσμένη, η νεαρή Λόρα και η Μπρουκ κρύβονταν πίσω από μια κλειδωμένη πόρτα, λέει στο ντοκιμαντέρ η Λίνεϊ. «Ένιωθα μεγάλη ευθύνη να την κρατήσω ζωντανή», λέει σήμερα η Σιλντς μιλώντας για τη μητέρα της.
Είναι ένα από τα πολλά βάρη που κρατούσε μέσα της. Ένα άλλο έχει να κάνει με τον βιασμό της από ένα ανώνυμο μεγαλοπαράγοντα του Χόλιγουντ, ο οποίος την εκμεταλλεύτηκε όταν ήθελε να επιστρέψει στον κινηματογράφο μετά την αποφοίτησή της από το Πρίνστον, όπως ισχυρίζεται στο ντοκιμαντέρ. «Το σύστημα δεν είχε έρθει ούτε μια φορά να με βοηθήσει», λέει στην ταινία, «οπότε έπρεπε να γίνω πιο δυνατή μόνη μου».
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί την μετέπειτα πορεία της Μπρουκ Σιλντς, τον γάμο της με τον διάσημο τενίστα Άντρε Άγκασι, ο οποίος αποδείχτηκε χειριστικός με τον δικό του τρόπο, την κωμική της καριέρα στην τηλεοπτική σειρά Suddenly Susan και την επιλόχειο κατάθλιψη, η οποία την ενέπνευσε να δημοσιοποιήσει την εμπειρία της. Μερικές από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές είναι οι αναμνήσεις από τις πρώτες της ταινίες και η απίστευτη απροσεξία με την οποία αντιμετώπιζαν τότε τα παιδιά-ηθοποιούς. «Ήμουν ερωτευμένος μαζί της πριν τη γνωρίσω» είχε δηλώσει ο Τζεφιρέλι όταν την επέλεξε για την ταινία «Ατέλειωτη Αγάπη», απογοητεύτηκε όμως όταν η 15χρονη παρθένα πρωταγωνίστριά του δεν μπορούσε να υποκριθεί οργασμική έκσταση σε μια ερωτική σκηνή – οπότε άρπαξε ένα δάχτυλο του ποδιού της και το έστριψε μέχρι εκείνη να ουρλιάξει.
Το ντοκιμαντέρ αποτελεί εν τέλει μια ιστορία λύτρωσης, στην οποία η Μπρουκ Σιλντς ξορκίζει τα φαντάσματα της νιότης της. Σε ένα σημείο της αφήγησης, επιχειρεί να συζητήσει με τις έφηβες κόρες της για την ταινία «Η κουκλίτσα της Νέας Ορλεάνης» του 1978. Πώς να τους εξηγήσει όμως ότι υπήρξε μια εποχή, όχι και τόσο παλιά, που ένα 11χρονο κορίτσι μπορούσε να εμφανίζεται γυμνό στην οθόνη υποδυόμενο μια πόρνη πολυτελείας; Η απόσταση ανάμεσα στη δική της και τη δική τους νιότη φαίνεται σχεδόν απροσπέλαστη.
Πηγή: Vanity Fair
