Η «Νύχτα της Κουκουβάγιας» του Γιώργου Διαλεγμένου ξανά στο θέατρο μετά από 20 χρόνια

Η Νύχτα της Κουκουβάγιας του Γιώργου Διαλεγμένου μετά από 20 χρόνια ξανά στο θέατρο Facebook Twitter
Θεοδώρα Τζήμου, Η Νύχτα της Κουκουβάγιας. Φωτο: Θωμάς Μπλέτσιας
0

Το σπουδαίο έργο «Η Νύχτα της Κουκουβάγιας» του Γιώργου Διαλεγμένου, ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες δραματουργούς, ανεβαίνει από τις 26 Μαρτίου στο θέατρο Κάμιρος, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγαρτζίδη & Δέσποινας Αναστάσογλου, από την ομάδα Elephas tiliensis. Μια παράσταση-αλληγορία για τη ζωή και τον θάνατο, σκληρή και σαρκαστική, για την αναπόφευκτη στιγμή που κάθε άνθρωπος αντικρίζει το σκοτάδι του παρελθόντος του· για την κάθαρση που το σκοτάδι φέρνει στο παρόν του.

«Η "Νύχτα της Κουκουβάγιας" του Γιώργου Διαλεγμένου είναι ένα υπέροχο δείγμα θεατρικής γραφής, ένα από τα καλύτερα δείγματα της ελληνικής και παγκόσμιας δραματολογίας. Θα θέλαμε και δημοσίως να ευχαριστήσουμε τον κύριο Διαλεγμένο που μας εμπιστεύτηκε το έργο του, είναι μεγάλη μας τιμή.

20 χρόνια μετά την εμβληματική παράσταση του Λευτέρη Βογιατζή, ερχόμαστε να αφουγκραστούμε την παράδοση αυτών των σπουδαίων δημιουργών. Αν θα καταφέρουμε να αναμετρηθούμε με το ύψος των περιστάσεων, δεν το γνωρίζουμε. Είμαστε όμως ευγνώμονες για τους ανθρώπους που συνεργαζόμαστε και μοιραζόμαστε αυτήν την εμπειρία. Η καθεμία και ο καθένας έρχονται να εργαστούν με ό,τι καλύτερο έχουν.

Άλλες συνεργασίες είναι καινούριες, άλλες πιο πρόσφατες, αλλά μας κάνει να αναρωτιόμαστε πώς από τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώσαμε και βιώνουμε μπορεί να προκύπτει αυτός ο ψυχικός πλούτος που διαθέτουν και προσφέρουν οι άνθρωποι. Από πού αντλείται αυτή η δύναμη;

Η παράσταση καλεί τους θεατές να αναλογιστούν τον εαυτό τους στην κρίσιμη στιγμή, στο κρίσιμο Τώρα, να ορίσουν τον τρόπο που στέκονται απέναντι στο διαφορετικό, στο «μη κανονικό», στη δική τους «Πελαγία», σε αυτό που παρεκκλίνει από τις καθημερινές συμβάσεις που αφαιρούν, μέρα τη μέρα, τη σάρκα και το αίμα της ζωής τους.

Η "Νύχτα της Κουκουβάγιας" ίσως να απαντάει εν μέρει σε αυτό το ερώτημα διά του αντιθέτου. Τι γίνεται όταν στραγγίζουμε τη ζωτική δύναμη προκειμένου να επιβιώσουμε και να κανονικοποιηθούμε; Η κουκουβάγια βλέπει στο σκοτάδι, όπως ο Διαλεγμένος είδε και κατέγραψε τα σκοτάδια των ημερών μας» λέει ο ένας εκ των σκηνοθετών της παράστασης Δημήτρης Αγαρτζίδης.

Στο έργο, ο Ίων εργάζεται στο τμήμα απολεσθέντων οστών ενός νεκροτομείου. Εκατοντάδες ονόματα και κόκαλα ανθρώπων που έχουμε πια ξεχάσει, σαν να μην υπήρξαν, περνούν καθημερινά μπροστά απ' τα μάτια του. Σήμερα είναι η δική του στιγμή.

Ένα επαγγελματικό τηλεφώνημα θα είναι η αφορμή για να περάσει κι αυτός στον Κάτω Κόσμο. Εκεί τον περιμένει η Πελαγία, πρώην ερωμένη του, η οποία αυτοκτόνησε εξαιτίας του. Η Πελαγία λατρεύει τις κουκουβάγιες. Ως άλλη Λόρα του «Γυάλινου Κόσμου» συλλέγει οτιδήποτε έχει σχέση με αυτές. Όταν έρχεται η ώρα της κατάβασης του πρώην εραστή της στον Κάτω Κόσμο, ακόμα και στο βαθύτερο σκοτάδι, το μυθικό νυχτοπούλι θα δει τα πάντα. Τώρα ο Ίων πρέπει να αντιμετωπίσει το παρελθόν του.

«Η "Νύχτα της Κουκουβάγιας" είναι ένας αρκετά φοβιστικός κι εξίσου διασκεδαστικός εφιάλτης, που ξετυλίγεται όσο διαρκεί ο επιθανάτιος ρόγχος ενός ηλικιωμένου, καθώς επισκέπτεται ξανά πρόσωπα και γεγονότα της ζωής του που του γεννάνε ντροπή και τύψεις. Είναι ένας ρευστός, άχρονος κόσμος γεμάτος ζώα, έντομα και, κυρίως, πουλιά, μια περίεργη, σχεδόν παγανιστική τελετή περάσματος στον "άλλο" κόσμο, που σε καλεί να αντιμετωπίσεις τον τρόμο του θανάτου και να αναλογιστείς τις τελευταίες στιγμές των ανθρώπων που έχεις αποχαιρετίσει.

Η νύχτα της Κουκουβάγιας του Γιώργου Διαλεγμένου μετά από 20 χρόνια ξανά στο θέατρο Facebook Twitter
Μαρία Γκιώνη, Η Νύχτα της Κουκουβάγιας. Φωτο: Θωμάς Μπλέτσιας

Είναι, ακόμα, μια απολαυστική νοσταλγική περιήγηση στην Αθήνα και τον Πειραιά των μέσων του 20ού αιώνα: με αξιοσημείωτης ακρίβειας πραγματολογικές λεπτομέρειες σκιαγραφούνται η ατμόσφαιρα, τα πρόσωπα αλλά και το πολιτικό κλίμα της εποχής.

Τέλος, είναι ένας κόσμος γραμμένος σε μια "λαχταριστή" γλώσσα, το γνωστό ιδίωμα του συγγραφέα, ένα σπάνιο μείγμα νατουραλιστικής γραφής και εξπρεσιονιστικού παραληρήματος.

Στον κόσμο του Διαλεγμένου, τα πρόσωπα είναι ο τρόπος που μιλάνε, κι αυτό δεν σημαίνει μόνο τις λέξεις και τις φράσεις που αρθρώνουν, αλλά και τις φράσεις που αφήνουν μετέωρες, όπως και τις λέξεις που μένουν μόνο στο μυαλό τους χωρίς να γίνουν τελικά ήχος» λέει ο Έκτορας Λυγίζος, που πρωταγωνιστεί στην παράσταση.

Όσο ο θάνατος κυριαρχεί στη σκέψη των ανθρώπων, συνειδητά και ασυνείδητα, έρωτες, γάμοι, γλέντια, φαγοπότια, μνήμες, μουσικές, οικεία πρόσωπα, όλος ο κόσμος των ζωντανών τους φέρνει αντιμέτωπους με τους συμβιβασμούς που έκαναν προκειμένου να επιβιώσουν. Άξιζε η ζωή που ζήσαμε;

Η Νύχτα της Κουκουβάγιας του Γιώργου Διαλεγμένου μετά από 20 χρόνια ξανά στο θέατρο Facebook Twitter
Έκτορας Λυγίζος, Η Νύχτα της Κουκουβάγιας. Φωτο: Θωμάς Μπλέτσιας

Η «Νύχτα της Κουκουβάγιας» των Elephas tiliensis εστιάζει στην παύση μέσα στον χρόνο, στη στιγμή που ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τις επιλογές και τις ενοχές του, στη στιγμή που αναστοχάζεται για να επουλώσει το τραύμα του παρελθόντος, διεκδικώντας ένα ζωντανό παρόν.

«Νομίζω ότι αυτό που πραγματικά με ιντριγκάρει στο έργο του Διαλεγμένου, στη "Νύχτα της Κουκουβάγιας", είναι αυτός ο τόπος στον οποίο βρίσκεται ο ήρωάς του, ο Ίωνας, ο τόπος που δεν έχει χρόνο. Εκεί που το πριν, το μετά και το τώρα είναι ένα, εκεί που ο ήρωας συναντιέται και συναντάει ολόκληρη την ύπαρξή του. Αυτός ο χώρος, μπορώ να πω, γιατί μόνο να τον φανταστώ μπορώ, έχει μεγάλο ενδιαφέρον για έναν ηθοποιό, το να προσπαθεί δηλαδή να βρεθεί σε αυτήν τη συνθήκη ή να φανταστεί αυτήν τη συνθήκη» λέει η Θεοδώρα Τζήμου που πρωταγωνιστεί στην παράσταση.

Η παράσταση του Δημήτρη Αγαρτζίδη και της Δέσποινας Αναστάσογλου καλεί τους θεατές να αναλογιστούν τον εαυτό τους στην κρίσιμη στιγμή, στο κρίσιμο Τώρα, να ορίσουν τον τρόπο που στέκονται απέναντι στο διαφορετικό, στο «μη κανονικό», στη δική τους «Πελαγία», σε αυτό που παρεκκλίνει από τις καθημερινές συμβάσεις που αφαιρούν, μέρα τη μέρα, τη σάρκα και το αίμα της ζωής τους. Μιας ζωής στην οποία συχνά καταλήγουμε απόντες, ως άλλοι Ίωνες. Ο θάνατος εδώ δεν είναι το τέλος, όπως, κατά τον συγγραφέα, η τελική τελεία δεν δηλώνει και το οριστικό κλείσιμο του έργου.

Η Νύχτα της Κουκουβάγιας του Γιώργου Διαλεγμένου μετά από 20 χρόνια ξανά στο θέατρο Facebook Twitter
Παρασκευή Δουρουκλάκη, Η Νύχτα της Κουκουβάγιας. Φωτο: Θωμάς Μπλέτσιας

«Ήταν μεγάλη απόφαση να ασχοληθούμε με τη "Νύχτα της Κουκουβάγιας" του Γιώργου Διαλεγμένου. Κυρίως επειδή η φήμη που τον συνοδεύει είναι έντονη, όπως και το ανέβασμα του Λευτέρη Βογιατζή, που ήταν και η τελευταία φορά που ανέβηκε το έργο στη σκηνή.

Αφού τα πράγματα δρομολογήθηκαν και πήραμε την άδεια του συγγραφέα, ήρθε η στιγμή να τον συναντήσουμε. Και στην πόρτα στεκόταν ένας κύριος με παιδικό βλέμμα, που ήθελε να διασφαλίσει την ακεραιότητα του έργου του, με ευγένεια και σαφήνεια.

Αυτές οι ποιότητες κυριαρχούν σε όλα τα έργα του Διαλεγμένου αλλά ιδιαιτέρως στη "Νύχτα της Κουκουβάγιας", όπως και στο "Βella Venezia". O συγγραφέας υπάρχει σε όλο το έργο με την ψυχή του. Με αυτή την έννοια είναι ένα έργο ψυχής, που μιλάει για την ψυχή. Για την ψυχή ενός ηλικιωμένου, τη στιγμή που παλεύει με τον θάνατο.

Ο θάνατός του συμβαίνει την εποχή των Αποκριών. Κωμικός και μαζί βαθιά τραγικός. Ο Διαλεγμένος αγκαλιάζει με φροντίδα την κάθοδο του ήρωά του στον κάτω κόσμο, όπως γίνεται στην Día de los Muertos. Με ένα εκπληκτικό μοντάζ συνθέτει το παρόν του θανάτου με το παρελθόν και το μέλλον, φτιάχνοντας μια άλλη διάσταση του χώρου και του χρόνου. Πρόκειται για μια συγγραφική τέταρτη διάσταση. Είμαστε ευτυχείς που πλέουμε εντός της» καταλήγει η συν-σκηνοθέτιδα του έργου Δήμητρα Αναστάσογλου.

Η Νύχτα της Κουκουβάγιας του Γιώργου Διαλεγμένου μετά από 20 χρόνια ξανά στο θέατρο Facebook Twitter
Δημήτρης Αγαρτζίδης, Η Νύχτα της Κουκουβάγιας. Φωτο: Θωμάς Μπλέτσιας

«Η Νύχτα της Κουκουβάγιας» του Γιώργου Διαλεγμένου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου

Εικαστική εγκατάσταση, κοστούμια: Λυδία Ανδριώτη

Μουσική: Κωστής Ζουλιάτης

Φωτισμοί: Ναυσικά Χριστοδουλάκου

Παίζουν: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου, Μαρία Γκιώνη, Παρασκευή Δουρουκλάκη, Έκτορας Λυγίζος, Θεοδώρα Τζήμου

Μουσικός επί σκηνής: Κωστής Ζουλιάτης

Κάμιρος

Ιθάκης 32, Κυψέλη, 2117251384, 6989945228

26/3-19/4

Κάθε Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα και Τρίτη, 21:00

*Η παράσταση περιέχει γυμνό και είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 15 ετών.

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ηλέκτρα Ελληνικιώτη

Θέατρο / Η «Κάμιρος» της Ηλέκτρας Ελληνικιώτη δεν είναι ένας ακόμη θεατρικός χώρος στην Κυψέλη

Η σκηνοθέτις πήρε το ρίσκο της δημιουργίας, μέσα στην καραντίνα, ενός νέου τόπου με επίκεντρο τη θεατρική τέχνη και αφορμή τη «Γραμμή του ορίζοντος» του Χρήστου Βακαλόπουλου, και μας τον παρουσιάζει, τοποθετώντας τον στον χάρτη της σημερινής καλλιτεχνικής πραγματικότητας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρήστος Πασσαλής: «Κάνουμε καταγγελτική τέχνη επειδή κάτι δεν πάει καλά»

Θέατρο / Χρήστος Πασσαλής: «Κάνουμε καταγγελτική τέχνη επειδή κάτι δεν πάει καλά»

Ενώ ένας κομήτης πλησιάζει τη Γη, δυο ραδιοφωνικοί παραγωγοί κρατούν παρέα στους τρομαγμένους ακροατές διαβάζοντας ιστορίες: ο ηθοποιός και σκηνοθέτης εξηγεί πώς η νέα του παράσταση, «RADIO 1: Η πιο λυπημένη μέρα της ζωής μου», συνδέεται με την τρέχουσα πολιτικοκοινωνική κατάσταση.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Στη νέα παράσταση του Γιώργου Κουτλή παίζουν μόνο νέοι ηθοποιοί

Θέατρο / Στη νέα παράσταση του Γιώργου Κουτλή παίζουν μόνο νέοι ηθοποιοί

Ένας από τους σημαντικότερους νέους σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου ανεβάζει την «Αντιγόνη» του Ανούιγ με είκοσι νέους ηθοποιούς, ακολουθώντας έναν διαφορετικό τρόπο δουλειάς που του αποκάλυψε πράγματα για τον εαυτό του, σκηνοθετικά και προσωπικά.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Αλφρέδο Άριας / Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που τους εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Λίγο πριν από την πρεμιέρα της όπερας «Monsieur Vénus», που βασίζεται σε ένα από τα πιο προκλητικά έργα του 19ου αιώνα, ο διάσημος Αργεντινός σκηνοθέτης αφηγείται την πλούσια διαδρομή του στο θέατρο, στην όπερα και στον κινηματογράφο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

The Review / Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης, Θωμάς Μοσχόπουλος, πήρε το κλασικό αριστούργημα του Στρίντμπεργκ, άλλαξε το φύλο της ηρωίδας και εξηγεί γιατί η Δεσποινίς Τζούλια έγινε Κος Ζύλ, ένας νεαρός ομοφυλόφιλος αριστοκράτης.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Θέατρο / To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Στην ταινία του 1966 θριάμβευε το φως, το ελληνικό καλοκαίρι και η αγάπη. Στην παράσταση που σκηνοθετεί σήμερα ο Νίκος Καραθάνος βλέπει «το τελευταίο δειλινό πριν έρθει η νύχτα», ψάχνει το happy end και κοιτάζει με νοσταλγία μια εποχή αθωότητας που έχει οριστικά χαθεί.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Κίττυ Παϊταζόγλου πιστεύει ότι η συναίνεση είναι μια πολύ εύθραυστη λέξη

Θέατρο / Κανείς δεν θα κάνει την Κίττυ στην άκρη

Μια από τις πιο ταλαντούχες και ιδιαίτερες ηθοποιούς της γενιάς της, η Κίττυ Παϊταζόγλου, μιλά στη LifO για το τολμηρό έργο «Συναίνεση» στο οποίο πρωταγωνιστεί αλλά και για την εμπειρία της με τον σκηνοθέτη Ούλριχ Ράσε το καλοκαίρι που μας πέρασε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Λέσλι Τράβερς: «Η όπερα είναι ένας κόσμος χωρίς όρια»

Θέατρο / Ο Λέσλι Τράβερς πήγε τη σκηνογραφία σε άλλο επίπεδο. Δες εδώ μαγεία

Με αφορμή τη νέα παραγωγή της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή, ο διακεκριμένος σκηνογράφος μιλά για τη δύναμη της μουσικής να γεννά εικόνες και την όπερα ως ένα από τα πιο ζωντανά καλλιτεχνικά πεδία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Εύη Σαουλίδου: «Θέλουμε τα πάντα. Όλα όσα υπάρχουν στη ζωή. Βουλιμικά»

Εύη Σαουλίδου / Εύη Σαουλίδου: «Θέλουμε τα πάντα. Όλα όσα υπάρχουν στη ζωή. Βουλιμικά»

Μια από τις πιο προσηλωμένες στην τέχνη της ηθοποιούς της γενιάς της θα ζωντανέψει επί σκηνής μαζί με τέσσερις άντρες, σε μια ελεύθερη θεατρική διασκευή, την ταινία του Μάρκο Φερέρι «Το μεγάλο φαγοπότι».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σάββας Στρούμπος: «Οι λογαριασμοί μας με τον Κάφκα παραμένουν ανοιχτοί»

Θέατρο / Σάββας Στρούμπος: «Οι λογαριασμοί μας με τον Κάφκα παραμένουν ανοιχτοί»

Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου ανεβάζει στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ το τελευταίο διήγημα του Κάφκα, βλέποντας σε αυτό μια εξαιρετικά επίκαιρη αλληγορία για την προσπάθεια της τέχνης να επιβιώσει σε έναν κόσμο που δεν τη θεωρεί απαραίτητη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό με νέα, φρέσκια ματιά

The Review / Σε κάποιους άρεσε ο «Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό

Η Βένα Γεωργακοπούλου και ο Χρήστος Παρίδης διαβάζουν, ο καθένας με τον τρόπο του, την παράσταση του Εθνικού, θυμούνται τους «Βυσσινόκηπους» που έχουν δει και ξεφυλλίζουν τη θαυμάσια μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πόσο εύκολα «βγαίνει» μια ελληνική παράσταση στο εξωτερικό;

Έρευνα / Πόσο εύκολα «βγαίνει» μια ελληνική παράσταση στο εξωτερικό;

Τι χρειάζεται, τελικά, για να βγει μια παράσταση έξω από την Ελλάδα; Ποιος στηρίζει τους καλλιτέχνες; Ποια έργα «αρέσουν» στους ξένους; Ζητήσαμε από τους Έλληνες δημιουργούς Δημήτρη Παπαϊωάννου, Πρόδρομο Τσινικόρη, Ανέστη Αζά, Γιώργο Βαλαή, Χρήστο Παπαδόπουλο, Ευριπίδη Λασκαρίδη, Πατρίσια Απέργη και Μάριο Μπανούσι να μοιραστούν την πορεία του ταξιδιού τους.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ