Η ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ πολιτικά ήταν του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο επειδή ήταν η σειρά του Αλέξη Τσίπρα να εκφωνήσει την ετήσια ομιλία του στη ΔΕΘ, όπου κάθε αρχηγός υποτίθεται ότι ξεδιπλώνει το σχέδιο και το πρόγραμμά του για τη χρονιά, αλλά και για όλα όσα επακολούθησαν μετά από μια ήπια κριτική που διατύπωσε ένας ευρωβουλευτής του. Ο θόρυβος γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ σκέπασε σε έναν βαθμό, όσον αφορά τη δημόσια συζήτηση, τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση με τη διαχείριση της πανδημίας αλλά και τα ελληνοτουρκικά.
Η ΔΕΘ, που εδώ και πολλά χρόνια δεν είναι παρά ένα κρατικό πανηγύρι, έχει εξελιχθεί πλέον σε έκθεση της επικοινωνιακής πολιτικής των κομμάτων. Κάθε πολιτικός αρχηγός, αφού πρώτα έχει ακούσει τους επικοινωνιολόγους του και έχει συσκεφθεί με τους συμβούλους και τους συνεργάτες του επί εβδομάδες, παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη κάθε Σεπτέμβριο με το προφίλ που θέλει να φιλοτεχνήσει το επόμενο διάστημα, ανάλογα με τους στόχους που έχει ο καθένας. Αυτό έγινε και φέτος.
Μετά την επικοινωνιακή «επανεκκίνηση» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στο ίδιο μοτίβο, μίλησε στη ΔΕΘ για μια «νέα αρχή» του κόμματός του, με το ΚΙΝ.ΑΛ. να τον καταγγέλλει ότι του έκλεψε το σύνθημα.
Μετά την επικοινωνιακή «επανεκκίνηση» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στο ίδιο μοτίβο, μίλησε στη ΔΕΘ για μια «νέα αρχή» του κόμματός του, με το ΚΙΝ.ΑΛ. να τον καταγγέλλει ότι του έκλεψε το σύνθημα. Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι άλλαξε και προσπάθησε να πείσει ότι ωρίμασε, ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία, για να σηκώσει, όπως ανέφερε στην όχι και πολύ πρωτότυπη κατακλείδα της ομιλίας του «τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα». Η απογοήτευση των ψηφοφόρων του όμως, που τον εγκατέλειψαν σταδιακά μετά το 2015, δημιουργήθηκε επειδή θεώρησαν ότι τους εξαπάτησε πολιτικά και όχι επειδή τον θεωρούσαν ανώριμο. Αυτή ήταν η κατηγορία που του απηύθυναν οι πολιτικοί του αντίπαλοι και όχι οι ψηφοφόροι που του γύρισαν την πλάτη και τους οποίους τώρα καλεί να επιστρέψουν. Εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει μια πρώτη αστοχία σχετικά με το κεντρικό μήνυμα και αυτούς στους οποίους το απηύθυνε. Εκτός αν αυτό το μήνυμα ήθελε να το στείλει σε άλλον παραλήπτη και όχι στους ψηφοφόρους. Το άλλο που ήταν εύκολο να διαπιστώσει κανείς από την ομιλία του στη ΔΕΘ ήταν ότι το κοινό στο οποίο στόχευε ήταν το παλαιοπασοκικό, εξού και το πράσινο φόντο και τα πασοκικά κλισέ.
Πρόταση ή σχέδιο για αλλαγή μοντέλου δεν διατύπωσε ούτε ως υπόνοια και φυσικά τίποτα που να δικαιολογεί τον τίτλο της «Ριζοσπαστικής Αριστεράς». Απέναντι στα σαφή πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά της κυβέρνησης Μητσοτάκη αντέταξε τον ισχυρισμό του ότι αυτός θα είναι καλύτερος πρωθυπουργός και θα δώσει περισσότερα στη μεσαία τάξη και στα φτωχότερα στρώματα, π.χ. θα αυξήσει τους μισθούς και θα χαρίσει ιδιωτικά χρέη. Σε κάποιους θύμισε παραλλαγή του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης», το οποίο διαβεβαίωνε το 2014 ότι ήταν εφικτό, αλλά δεν εφάρμοσε ποτέ, και μετά μίλησε για αυταπάτες.
Το πάθημα Κούλογλου και η απαγόρευση της κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου, σε σχόλιό του, επισήμανε το αυτονόητο, ότι «με το προηγούμενο του προγράμματος της Θεσσαλονίκης το 2014, τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν το Σάββατο θα έπρεπε απαραίτητα να συνοδεύονται από εμπεριστατωμένη οικονομική τεκμηρίωση». Αλλά αυτό, μαζί με την αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας της επικοινωνιακής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρήθηκε έγκλημα καθοσιώσεως, με αποτέλεσμα να δεχτεί διαδικτυακό λιντσάρισμα από τον στρατό των κομματικών τρολ, καθώς και την καταδίκη του από τα κομματικά εξαπτέρυγα.
Αυτήν τη φορά το μήνυμα προς το εσωκομματικό κοινό ήταν σαφές: κανείς δεν επιτρέπεται να αμφισβητεί τις επιλογές του αρχηγού. Ο Στέλιος Κούλογλου δεν τόλμησε, φυσικά, να αμφισβητήσει τον ίδιο τον αρχηγό, ούτε την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, απλώς διατύπωσε μια πολύ ήπια κριτική για το γεγονός ότι τα οικονομικά μέτρα που ανακοινώθηκαν έπρεπε να είναι πιο εμπεριστατωμένα και τεκμηριωμένα, ώστε να πείσουν τους πολίτες ότι δεν είναι επανάληψη του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης», αλλά πλέον ούτε αυτό είναι ανεκτό στο κόμμα που κάποτε είχε ως σημαία του την ελεύθερη έκφραση διαφορετικών απόψεων στο εσωτερικό του. Φαίνεται πως αυτό αποτελεί μακρινό παρελθόν και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ίσως το μόνο ευρωπαϊκό κόμμα που εμποδίζει, και στην ουσία απαγορεύει στην πράξη, την κριτική στην ηγεσία.
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις πρώτες επιθέσεις που δέχτηκε, έκανε για λίγες ώρες αντίσταση, λέγοντας ότι δεν τον νοιάζει τι λέει ο Πολάκης, αυτός θα λέει ελεύθερα τη γνώμη του. Μετά διαπίστωσε ότι πίσω από την κομματική οργή που εκδηλώθηκε εναντίον του δεν ήταν μόνο ο Πολάκης αλλά και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς βγήκαν ανοιχτά και τον κατηγόρησαν εκπρόσωποι του κεντρικού μηχανισμού και της προσωπικής κομματικής τους παρέας, δηλαδή άτομα που δεν θα το έκαναν χωρίς την έγκρισή του.
Μόνο ο Τσακαλώτος προσπάθησε να του συμπαρασταθεί, δηλώνοντας: «Δεν είμαστε σταλινικό κόμμα, δεν υπακούμε στα πάντα, εκφραζόμαστε ελεύθερα και ο καθένας έχει το ύφος του, είτε διαφωνείς είτε συμφωνείς. Με συντροφικό τρόπο μπορούμε να λύσουμε τις διαφωνίες μας». Λίγες ώρες μετά τον προσγείωσε και αυτόν η πραγματικότητα, αφού ο Αλέξης Τσίπρας υποχρέωσε τον Στέλιο Κούλογλου να «υπακούσει» τελικά και να τα μαζέψει με δήλωση «μετανοίας», αυτήν τη φορά στο κομματικό έντυπο της «Αυγής»: «Για να σταματήσει η προσπάθεια δημιουργίας ψευδών εντυπώσεων με αφορμή μια ενδεχομένως άστοχη διατύπωσή μου, ξεκαθαρίζω ότι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αποτελεί αναγκαιότητα να προκύψει από τη λαϊκή ετυμηγορία μια προοδευτική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, που θα αναλάβει το δύσκολο έργο της αποκατάστασης της κοινωνικής συνοχής που έχει διαρρήξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι προφανές ότι σε αυτήν τη κατεύθυνση θα συμβάλω με όλες μου τις δυνάμεις στον συλλογικό στόχο για νίκη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές διεξαχθούν».
Τα σοβαρά προβλήματα της κυβέρνησης παραμένουν
Η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση δίνουν μεγάλη σημασία στη δημόσια εικόνα τους και στην επικοινωνία, αλλά μερικά από τα μεγάλα προβλήματα είναι εδώ και παραμένουν, χωρίς αποτελεσματική αντιμετώπιση.
Οι σαράντα θάνατοι ημερησίως στη μετά τον εμβολιασμό περίοδο και ενώ ο καιρός είναι ακόμα καλοκαιρινός είναι μια τεράστια απώλεια, την οποία μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να έχει αποδεχτεί. Άλλωστε πολλοί δεν θέλουν ούτε να ξανακούσουν για καραντίνα και lockdown, ενώ σημαντικός αριθμός πολιτών συνεχίζει να μην πείθεται για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού. Και στα πιο απλά μέτρα όμως, για το πώς θα λειτουργήσουν εμπορικές επιχειρήσεις, ιατρεία, πανεπιστήμια κ.ά. το επόμενο διάστημα, εξακολουθεί να υπάρχει σύγχυση και να γίνονται ατυχείς χειρισμοί, ενώ κάποιοι επιστήμονες, με τον δημόσιο λόγο τους, εξακολουθούν να ενισχύουν το κλίμα της αναξιοπιστίας που προκαλεί αμφισβήτηση.
Η κατάσταση, παρά τη φαινομενική ηρεμία, είναι πάρα πολύ δύσκολη και στα ελληνοτουρκικά. Το τουρκικό ναυτικό τις προηγούμενες μέρες εμπόδιζε συστηματικά το γαλλικό ερευνητικό πλοίο «Nautical Geo» να προχωρήσει σε έρευνες που έχει αναλάβει για λογαριασμό του ελληνικού Δημοσίου στο πλαίσιο της χαρτογράφησης για την πορεία του αγωγού East Med. Κάθε φορά που το γαλλικό πλοίο βρισκόταν πέραν των ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. εμποδιζόταν από τουρκικά πολεμικά πλοία. Είναι ξεκάθαρο, και το διαπιστώνουν και στο ελληνικό ΥΠ.ΕΞ., ότι η Τουρκία με τις κινήσεις αυτές εφαρμόζει στην πράξη το τουρκολιβυκό μνημόνιο με το οποίο οριοθέτησε αυθαίρετα την υφαλοκρηπίδα της στην Ανατολική Μεσόγειο πάνω στην ελληνική και την τουρκική.
Εξίσου ξεκάθαρο είναι ότι η κυβερνητική αισιοδοξία πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν θα παρήγαγε αποτελέσματα αποδεικνύεται αβάσιμη και η κυβέρνηση τώρα πρέπει να κάνει κάτι γι’ αυτό, αν και για την ώρα προσπαθεί να το βάλει απλώς κάτω από το χαλί. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας μετέφερε, βέβαια, το τελευταίο αυτό περιστατικό στους Ευρωπαίους ομολόγους του, μιλώντας για τουρκική συμπεριφορά που «έχει ξεφύγει από κάθε πλαίσιο της λογικής», αλλά αυτά και οι Ευρωπαίοι τα έχουν ξανακούσει και δεν αποθαρρύνουν την Τουρκία.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
