Ποιος είναι ο ιδανικός αναγνώστης;

Αυτός που προεκτείνει το συγγραφέα σε διαστάσεις που ο τελευταίος ούτε τις είχε διανοηθεί!

Τι κάνετε τα βιβλία που δεν σας αρέσουν;

Φροντίζω να τα πετάω με κόσμιο τρόπο, αλλά πάντα με ενοχές και ντροπή.

Έχετε μια συγκεκριμένη ρουτίνα στη συγγραφή κειμένων;

Κάθε βιβλίο έχει τη δική του συνταγή.

Έχετε μια ιεροτελεστία όταν γράφετε;

Έχω βουλιμία γραφής… όταν επιτέλους βρίσκω χρόνο από τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις μου.

Πίνετε ή τρώτε καθώς γράφετε;

Όταν γράφω… ξεχνώ ότι πεινάω ή διψώ!

Ποια είναι η αγαπημένη σας λέξη;

«Καμάρι».

Υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε στο τελευταίο σας βιβλίο;

Είναι πια σαν ένα παιδί που γεννήθηκε και δεν αλλάζει.

Πώς προκύπτουν τα ονόματα των ηρώων σας;

Με τη συνέπεια που εξυπηρετεί το μύθο και την αληθοφάνεια.

Ποιες είναι οι λογοτεχνικές επιρροές σας;

Απροσδιόριστες.

Αν δεν ήσασταν συγγραφέας, τι θα ήσασταν;

Ποιητής.

Τι θα αλλάζατε στον τρόπο γραφή σας;

Δεν είναι στο χέρι μου. Με υπερβαίνει.

Πώς χαλαρώνετε;

Ακούγοντας παραδοσιακή μουσική.

Με ποιον θα θέλατε να παγιδευτείτε σε ένα ασανσέρ;

Με τον κριτικό λογοτεχνίας που έγραψε κριτική για το βιβλίο μου χωρίς να το διαβάσει.

Ποιο βιβλίο θα θέλατε να έχετε γράψει;

Τη Δίκη του Κάφκα.

Ποιο βιβλίο έχετε πει ψέματα πως έχετε διαβάσει;

Το Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο του Προυστ.

Πώς προέκυψε η ιδέα του τελευταίου σας βιβλίου.

Υπήρχε από χρόνια στην ψυχή μου ένα εκρηκτικό υλικό από ιστορία, παιδεία, θυμό, εθνοκαπηλία, που αναζητούσε στόμιο υφαιστείου για να φύγει. Όλα αυτά «προσωποποιήθηκαν» στο ζήτημα της Κύπρου και στον άδοξο και αγνοημένο πόλεμο του 1974. Φαίνεται ότι σε πολλές ψυχές Ελλήνων αναδύεται αυτή η λάβα, γι’ αυτό το βιβλίο βρίσκει μεγάλη απήχηση στην κριτική αποτίμηση αλλά και ικανοποιητική πορεία στις πωλήσεις. Είναι λίγο παράδοξο αυτό, αλλά σύντομα θα δείξει. Ελλάδα είναι εδώ!