1 Σωτήρης Δημητρίου: Σαν το λίγο νερό
εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Ο καθένας μέσα στο καινούργιο μυθιστόρημα του Σ. Δημητρίου θα δει ένα κομμάτι του εαυτού του, θα θυμηθεί τι άφησε πίσω του για πάντα και θα καταλάβει ότι, μεγαλώνοντας, δεν συνειδητοποιεί τίποτα παρά μόνο την άγνοιά του για το ανεξήγητο θαύμα της ύπαρξής του. Είναι δώρο να υπάρχουν συγγραφείς που μας ξαναθυμίζουν ότι πετάμε με τα πόδια ριζωμένα στο χώμα, ότι τα φτερά μπορεί να τα έχουμε στη γλώσσα μας κι ότι αυτό που μισούμε το αγαπάμε.

2 Μάνος Χατζιδάκις, Τα σχόλια του Τρίτου
εκδόσεις Εξάντας

Είναι ένα διαχρονικό βιβλίο, στο οποίο πάντα μπορείς να ανατρέχεις για να ανακουφίζεσαι που δεν είσαι τρελός, όπως πολύ συχνά νομίζεις, γιατί, όπως γράφει και στο βιογραφικό του ο Μ. Χατζιδάκις: «Έγινα τόσο ομαλός έτσι που οι γύρω μου να φαίνονται όλοι ανώμαλοι». Αυτό το βιβλίο είναι ένα μάθημα ζωής όχι μόνο για όποιον γεννήθηκε στην Ελλάδα, αλλά για όποιον θέλει πού και πού να αυτοαποκαλείται άνθρωπος.

3Η γυναίκα της Πάτρας, Γιώργος Χρονάς
Οδός Πανός, Σιγαρέτα

Πάτρας, Διηγείται μία παλιά πόρνη της Πάτρας και γράφει ο Γιώργος Χρονάς. Μία πολύ δυνατή αληθινή ιστορία και μία άγρια χειμαρρώδης γλώσσα που σε κάνει να ανατριχιάζεις. Ένα βιβλίο που το διαβάζεις με μία ανάσα και μια τόσο ακατέργαστη βίαιη γλώσσα που γίνεται ώρες ώρες ποίηση.

4Κώστας Σαμαράς, Καταζητείται
εκδόσεις Κέδρος

Το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα, μία αυτοβιογραφική ιστορία καταδιώξεων, αποδράσεων, φυλακών. Είναι ένα βιβλίο που άμα το έχεις διαβάσει νομίζεις ότι το έζησες κιόλας, ένα βιβλίο που αποδεικνύει ότι οι σπουδαίες προσωπικότητες είναι άνθρωποι άγνωστοι με μεγάλες ζωές, που ευτυχώς ποτέ δεν θα τους δούμε εξώφυλλα σε περιοδικά, ποτέ δεν θα γίνουν «διάσημοι».

5Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ανθολογία τραγουδιών του Βασίλη Τσιτσάνη
εκδόσεις Ianos

Περιέχει μία μεγάλη συλλογή τραγουδιών του Τσιτσάνη και κριτικό υπόμνημα με πληροφορίες για το κάθε τραγούδι. Και το προτείνω επειδή συννεφιασμένη Κυριακή έρχεται πάντα, αλλά μην απελπίζεσαι και δεν θα αργήσει και επειδή χωρίσαμε ένα δειλινό με δάκρυα στα μάτια κι επειδή τα μπερμπάντικα τα νιάτα γλέντησέ τα στα γεμάτα. Και επίσης, στα Τρίκαλα στα δυο στενά, σκοτώθηκε ο Σαρκαφλιάς.