ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Βλέπω απο το παράθυρο μου στην Ηλιούπολη μια κοπέλα που βρεξει-χιονισει βγαίνει και βάζει ξηρά τροφή και καθαρό νερό στα αδέσποτα. Είναι πολύ όμορφη. Σήμερα της μίλησα και την λένε Ειρήνη-Αγάπη‼ Όνομα και πράγμα δηλαδη‼ Και όλοι εδώ στην Αργυρουπολη την νόμιζαν για τρελή ενώ είναι πανέξυπνη και μιλάει πολυ συγκροτημένα. Τι σοϊ στερεότυπα είναι αυτά που έχουμε στην Ελλάδα για τους ανθρώπους που τους αρέσει να κάνουν καλές πράξεις και ειδικά στα ζώα;;; Αχ‼ Νομίζω πως την ερωτεύομαι ‼ Είναι υπεροχη σαν αερικό

Πολυ συχνα αυτα που θεωρουμε προβληματα στη ζωη μας μας κανουν να ξεχναμε να ειμαστε ευγνώμονες για αυτα που εχουμε και αλλοι συνανθρωποι μας στερουνται..Με αφορμη την κακοκαιρια σκεφτηκα ποσο τυχερη ειμαι που εχω ενα ζεστο σπιτι,φαγητο και τους γονείς μου ενω αλλοι ανθρωποι ειναι αναγκασμενοι να ζουν εξω στο κρυο,ολομοναχοι χωρις ουτε τα βασικα..και ενω συχνα παραπονιεμαι για πραγματα καθημερινα οπως ολοι μας, οταν σκεφτομαι κατι τετοια με πιανουν τυψεις και λεω μεσα μου ποσο αχαριστη ειμαι που δεν εκτιμαω αυτα που εχω, ενω ειναι τοσο σημαντικα.. Σκεφτειτε απλα τι πραγματικα εχετε και αν δεν το ειχατε πως θα ησασταν.. Και ισως τοτε να εκτιμησουμε ολοι λιγο παραπανω αυτα που μας προσφερονται απλοχερα και εμεις τα θεωρουμε δεδομενα

Γεια σας! Φέτος είναι η χρονιά μου διότι δίνω πανελλήνιες και ,όπως, είναι γνωστό οι πανελλήνιες αποτελούν το εισητήριο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Υπάρχουν ποικίλα συναισθήματα κυρίως φόβου και άγχους, φόβος για το εαν θα καταφέρω να εισαχθω σε κάποια σχολή. Οφείλω να ομολογήσω οτι δεν ήμουν απο τις καλύτερες μαθήτριες και ίσως για αυτό και οι ανασφάλειες που διαθέτω. Εύχομαι όλα να πάνε καλά! Δεν θέλω να κυριαρχούν άσχημες σκέψεις στο μυαλό μου, το μόνο που όπου θέλω είναι ενα καλύτερο μέλλον, ενα καλύτερο αύριο για εμάς την νέα γενιά που ξημερώνει...

Η χρονιά με βρήκε να προσπαθώ να διαλέξω ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Ο ένας με θέλει άλλα δεν το δείχνει, κι ο άλλος με θέλει πολύ και ενδιαφέρεται. Με τον πρώτο είχαμε κάνει κάτι σε ένα πάρτυ και μετά ξαναβγηκαμε συνολικά 5-6 φορές από τον Οκτώβριο. Για σχέση δεν μιλήσαμε (για τίποτα βασικά δεν μιλήσαμε). Τον άλλον τον γνώρισα μέσω του αγοριού μιας φίλης η οποία μου είπε κι ολας ότι του αρεσα. Μετά τα Χριστούγεννα αρχίσαμε να μιλάμε κάθε μέρα, ενώ ο άλλος είχε γυρίσει στους δικούς του και δεν μου είχε στείλει ούτε ένα μήνυμα. Η αλήθεια είναι πως έχω κολλήσει με τον άλλον και τον θέλω πολύ. Με διεκδικεί κι αυτό μ'αρέσει τόσο! Αλλά με τον άλλον πως να το τελειώσω; Δεν θελω να κοροιδευω κανεναν απο τους δυο...

Θα πείτε : "Είσαι στην εφηβεία,μεγαλοποιείς τα πράγματα" ή ίσως : "Έχεις τόσα χρόνια μπροστά σου.Έλεος,είσαι μόνο δεκατέσσερα." Ναι λοιπόν είμαι μόνο δεκατέσσερα και δικαιολογημένα να απορήσετε με την εξομολόγηση μου. Όμως αισθάνομαι τόσο μόνη. Και όχι επειδή δεν έχω φίλους. Αντιθέτως, έχω ενταχθεί σε πολλές παρέες.Αλλά νιώθω λες και συνέχεια προσπαθώ να "επιβιώσω",να γίνω αποδεχτή από κάποιους που για να πω την αλήθεια,δεν συμπαθώ κιόλας. Δηλαδή έτσι ένιωθα, γιατί τώρα έχω εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια να αρέσω. Δεν προσέχω αρκετά την εμφάνισή μου,ούτε πιέζω τον εαυτό μου να λέει πράγματα τα οποία θεωρώ πως θα αρέσουν. Τους αφήνω να μιλάνε και εγώ μένω εκτός. Θα ήθελα πολύ να έβρισκα ενδιαφέρον στο ότι ο Νίκος πήρε καινούργιο παιχνίδι για το playstation ώστε να μην δείχνω τόσο εκτός και ξενέρωτη όλη την ώρα. Αλλά δεν βρίσκω. Γιατί κανένας δεν μιλάει πια για ποίηση; Το άλλο θέμα,που νιώθω να με καίει χωρίς βέβαια ουσιαστικό λόγο, είναι το ότι ακόμα δεν έχω φιλήσει κάποιον και κοντεύω τα δεκαπέντε. Όλες μου οι φίλες έχουν σχέση και εμένα δεν με πλησιάζει κανένας.Και αυτοί που με πλησιάζουν , δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις δικές μου απαιτήσεις. Μιλώντας φυσικά για τον εσωτερικό τους κόσμο....Νομίζω πως θα τελειώσω το λύκειο και ακόμη δεν θα έχω φιλήσει κάποιον.Ξέρω πως δεν είναι και κάτι το τρομερό,απλά θέλω να το κάνω,πείτε για την εμπειρία,για να έχω να το λέω,για να μου φύγει η περιέργεια,για επιβεβαίωση...Και εξομολογούμαι πως υπάρχουν φορές που σκέφτομαι να βγω στους δρόμους και να φιλήσω κάποιον άκυρο απλά για να μου φύγει αυτό το "βάρος". Γιατί σαν βάρος το έχω Κάτι τελευταίο που με απασχολεί τις τελευταίες μέρες αφορά την κολλητή μου...Αφού δεν έχει όρεξη να πάμε βόλτα μπορεί απλά να μου το πει. Έχουμε αυτή την οικειότητα και ξέρει ότι δεν πρόκειται να παρεξηγηθώ, άλλωστε έχουν υπάρξει φορές που και εγώ δεν είχα όρεξη να βγω έξω.Φυσικό δεν είναι; Ε γιατί λοιπόν προσπαθεί να μου το μπαλώσει με ανόητες δικαιολογίες; Χειρότερα τα κάνει.

Είμαι πολύ διχασμένος...μιλούσα σε dating site με κάποιον ομογενή από αλλήψη χώρα. Γενικα τον γούσταρα πολύ σαν άτομο κ είχαμε πολλά κοινά ερωτικά γούστα κτλΜου είπε ότι κάνει σεξ μόνο απροφυλαχτα (και πολυ) κ όταν τον ρώτησα μου παραδέχτηκε πως είναι hiv positive χρόνια τώρα αλλά πλέον μη ανιχνεύσιμος.... ήταν να έρθει Ελλάδα τις γιορτές και λέγαμε να βρεθούμε αλλά εγώ μετά από αυτό χάθηκα...νιώθω άσχημα αλλά θα ένιωθα πιο άσχημα να του έλεγα κάτι ..Ξέρω πως αν όντως έπινε το χάπι δεν μεταδίδεται ο ιός αλλά και πάλι ο φόβος μ νίκησε τα πάντα...Λέτε πως είμαι μ@λακας;

εχω χωρισει απο τις 16 δεκεμβρη,ηταν η πρωτη μου σοβαρη σχεση ,κρατησε 2,5 χρονια περιπου ..χωρισαμε γιατι και καλα του απομενε λιγος καιρος ακομα στο μερος που σπουδαζει και δεν ηθελε λεει να τσακωνεται αλλα να ειναι ηρεμος..οχι σοβαρα πραγματα μικροτσακωμοι ..ηταν μια σχεση που και οι 2 νιωσαμε και ζησαμε πολλα .Πριν χωρισοθμε του χα πει οτι νιωθω τελειως μονη ,καποιες φιλιες αποδειχτηκαν ψευτικες και κατεληξα να εχω αυτον ως το μονο δικο μοθ ατομο...Αφοθ χωρισαμε τιποτα...δε μ χει στειλει ενα μηνυμα να μ πει πως ειμαι , τι κανω, απο τη στιγμη που δε χωρισαμε κακα και απο τη στιγμη που ελεγε οτι μ αγαπα..νιωθω τοσο μονη ..δεν εχω καποιο ατομο να πω αυτα που νιωθω..το παλευω ,το παιζω στον εαυτο μου και στους γυρω μοθ οτι ειμαι οκ αλλα για ποσο θα αντεξω..ηταν το μονο ατομο που ηταν κοντα μου σε ολα.τωρα πει και αυτο..

Γεια σας!!Ειχα συνομιλησει με ενα παιδι πρωτου τρεις μηνες ισως και λιγοτερο στο φεισμπουκ, εκτοτε ομως δεν υπηρξε καμια αλλη επαφη.Μετα απο περιπου εναμιση μηνα παταει λαικ σε ενα τραγουδι και μετα απο μισο μηνα και παλι σχολιαζει κατω απο τραγουδι επισης.Και αναρωτιεμαι ποιος ο λογος να το κανει αυτο;(ειχαμε μιλησει μια ημερα ολοκληρη, μετα εστειλα εγω δεν απαντησε,μετα εστειλε εκεινος και μιλησαμε ελαχιστα.)

Αχχ γιατι να ερωτευτηκα τον φιλο μου;!!ΓΙΑΤΙ???

Αισθάνομαι ότι είμαι κακός άνθρωπος. Έχω απομακρύνει όλο το κόσμο από γύρω μου, αυτούς τους δύο φίλους που είχα τέλος πάντων. Έχω κουραστεί να ακούω "λυπάμαι που θα σου το πω έτσι. Αλλά η ζωή είναι χάλια, έχω απογοητευτεί, σκέφτομαι αυτο... Εκείνο... Όλα άσχημα. Η σχέση σου δεν...." έχω τύψεις που δε στέκομαι δίπλα σε "φίλη" που με χρειάζεται, αλλά ο "μικρός θεός " που είχα κάποτε μέσα μου πέθανε. Δε θέλω να με συμβουλεύει κάνεις για τη σχέση μου. Εγώ μία έχω και μένω πίστη σε αυτή όσο και αν δεν βολεύουν οι συνθήκες τελευταία. Δε θέλω να μάθω πως ήσουν το 2013 σε σχέση με το 2017. Όλοι έχουμε όνειρα, εγώ απλά δε θέλω να μου τα γκρεμίζουν, γιατί με το ρυθμό μου κάπως τα καταφέρνω στο τέλος και βγαίνω νικήτρια. Δεν σας κρύβω πως από την ώρα που απομάκρυνθηκα, η ζωή μου έχει μπει σε μια σειρά. Οστωσο, εχω ανάμεικτα συναισθηματα... Επίσης απομάκρυνα και μια άλλη φίλη. Λόγω που αρχικά είχε μπλέξει σε μια σχέση τοξική, με ουσίες και τεράστια διαφορά ηλικίας(20+) Δεν ήθελα να μπλεξω τώρα που επιτέλους κάνω άλματα ανεξαρτησίας. Όσο μεγαλώνουμε ωριμάζουμε και βελτιωνομαστε, έχω άδικο; Με αφορμή τις γιορτές, μου έστειλαν χρόνια πολλά άλλα δεν απάντησα, σκέφτηκα ότι η μία κουβέντα φέρνει την άλλη οπότε.... Καλύτερα όχι. Θέλω να κάνω όμορφα πράγματα, ελεύθερη, και αισιόδοξη. Ακόμη και αν δεν καταφέρω τους στόχους μου, τουλάχιστον θα έχω προσπαθήσει. Δεν είναι ανάγκη να στέκεστε δίπλα σε ανθρώπους που σας κάνουν δυστυχισμένους.. Σωστά;