Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
είχα μερικές μέρες να μπω εδω μέσα λόγω φόρτου εργασίας και είχε ηρεμήσει το κεφάλι μου. Τώρα που είναι η πρώτη μέρα που ξαναμπήκα μετά απο καιρό και με έχουν πιάσει πάλι οι ανασφάλειες και οι φοβίες μου: συνεχίζουν ακόμα οι εξομολογήσεις για απιστίες, κερατώματα κλπ. κλπ. κλπ.
Δε πίστευα οτι θα 3,5 μήνες μετά το τέλος του μεταπτυχιακού μου θα είμαι ακόμα ανέργος...Και με ρίχνει ψυχολογικά που δεν έχω οικονομίκα, και δε μπορώ να ψάξω και για δουλεία του κ*λου γιατι δεν έχω σταθερό μέρος αυτη τη στιγμή...και νιώθω οτι δε μπορώ να είμαι η κολώνα στη σχέση μου (εκείνη ακόμη φοιτήτρια)...φευ φευ
Μου αρέσουν οι αντιθεσεις στις γυναικες πχ να εχει σκουρο δερμα και ξανθα μαλλια η μαυρα μαλλια και μπλε ματια. Μου αρεσουν επισης αυτες που ειναι λευκες και βαφουν τα μαλλια ροζ μοβ
Πριν από 8 χρόνια δούλευα σε ένα μαγαζί... έκανα κάτι με κάποιον που δούλευε εκεί . Μετά από 2 χρόνια ήρθε για δουλειά το νυν πλέον αγόρι μου, που είμαστε 4 χρόνια μαζί ... έχουν περασει τόσα χρόνια και δεν μπορώ να ξεπεράσω με τίποτα το γεγονός ότι δεν του το έχω πει. Έχουμε μια πολύ ειλικρινή σχέση και μου λέει πράγματα που θα μπορούσα να μην μάθω ποτέ... Η πράγματα ντροπιαστικα γι αυτόν .. το θέμα είναι πως νιώθω ότι με τρώνε οι τύψεις που δεν το έχω πει, παρότι δεν τον απάτησα ποτέ. Πρόσφατα έκανε κάτι και μου ζήτησε συγγνώμη που μου το έκρυψε έστω για λίγο και εγώ παρ όλα αυτά νιώθω πολύ κακιά μέσα μου και τύψεις ατελείωτες.ατελειωτες. Δεν πρέπει να το πω αυτό είναι το μόνο σίγουρο . Δεν ξέρω πώς να το ξεπεράσω και να σταματήσω να νιώθω ΤΌΣΟ ΆΣΧΗΜΑ. Ξερω ότι το παρελθόν πρέπει να μένει στο παρελθόν αλλά το μυαλό μου με τρώει συνέχεια...
Δεν είμαστε κάθε μέρα μέσα στην τρέλα και τη χαρά. Έχουμε τα πάνω και τα κάτω μας για όσο παίρνει το καθένα. Επίσης, όταν δημοσιεύουμε κάτι στα σοσιαλ μίντια δεν σημαίνει ότι αυτό μας εκφράζει πάντα απολύτως. Μπορεί απλά να μας άρεσε εκείνη τη στιγμή. Δεν είναι σοβαρή ένδειξη για το τι κάνει κάποιος στην ζωή του. Εγώ πχ τις μισές φορές που ανεβάζω κάτι χαρούμενο, έχω τις μαύρες μου και το παλεύω κάπως έτσι. Άρα η αληθινή ζωή καμιά σχέση με την ψηφιακή.
Έχω τελευταία κάποιες σκέψεις. Σκέφτομαι γιατί τόσοι γάμοι πλέον φτάνουν στο χωρισμό . Φταίει η ευκολία που υπάρχει στο να βρεις άλλον σύντροφο ; φταίει η δυσκολία που υπαρζει στο να προσπαθείς συνέχεια για να διατηρήσεις το γάμο ; Και ερωτώ: Μήπως ο άνθρωπος δεν είναι σχεδιασμένος για να ζει όλη του τη ζωή με έναν άλλον άνθρωπο ; αν ήταν σχεδιασμένος για κάτι τέτοιο δεν θα χρειαζόταν τέτοια προσπάθεια και δυσκολία για διατήρηση . Μήπως απλά φταίει που πάμε ενάντια στη φύση μας ;;;
Γεια σας κορίτσια.Υπάρχουν κάποιες που φοβούνται ή δε θέλουν να κάνουν παιδιά κ τελικά να άλλαξαν γνώμη κ τι τους έκανε να αλλάξουν γνώμη κ να προχώρησαν στη δημιουργία οικογένειας.
Άκουσε να σου πω φίλε. Εγω την γνώρισα 16 χρονων παιδί. Ένα παιδί ομως που μετά απο όσα πέρασε απέδειξε οτι βάζει κάτω δέκα άντρες.Παλεψε με τόσο κουράγιο για την υγεία της. Παλεψε τοσο πολύ για την εμφανιση της. Μεταμορφώθηκε απο ένα αχαρο κορίτσι σε μια γυναικαρα..Αν αναρωτιεσαι δεν είχαμε ποτέ τίποτα ερωτικό. Μόνο δέος αφηνω τον εαυτό μου να νιώσει κοντά της. Οπότε όχι δεν σε ζηλευω. Σαν παιδί μου είναι.Την είδα κάποιες φορές να κλαιει για αγόρια αλλά ποτε δεν ανησυχισα. Τώρα όμως φοβαμαι. Γιατί δεν κλαιει και εσυ δεν είσαι αγόρι. Είσαι άντρας.Γι αυτο συμπεριφερσου σαν άντρας και αγαπά την αλλιώς δεν θα τα πάμε καλά.