ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Νιώθω οτι οτι και να κάνω παντα το κάνω λαθος η οτι οι άλλοι παντα θα με κρινουν. Πιστεύω οτι υπαρχουν άνθρωποι που σε κάποια πραγματα είναι καλοί και κάποιοι άλλοι σε κάποια αλλά..δεν είμαστε όλοι τέλειοι ..αλλά μερικοί άνθρωποι νομίζουν οτι τα κάνουν όλα σωστα και αν κάτι δεν ξέρεις νακανεις εσύ σε κοροϊδεύουν και σε κανουν να νιώθεις άχρηστος ..λες και αυτοι είναι τελειοι..δεν πιστεύω οτι είμαι άχρηστη σε κάτι αλλά με κανουν να νιωθω μερικές φορες...πως να τους το κόψω αυτό?

που διατυμπανίζουν ότι αυτοί είναι λέει παρορμητικοί τύποι,γι'αυτό προσέχουν να μην πιέζουν τους άλλους με πράξεις,που τους οδηγεί η παρορμητικότητά τους να κάνουν.Τι να πω,εκτός από το ότι έτσι θα έπρεπε να κάνουν,πολύ πριν φτάσουν τα πράγματα στο μη περαιτέρω.Κάλλιο αργά,παρά ποτέ όμως,αρκεί να μην είναι απλά μια δικαιολογία όλο αυτό για να γίνουν τα πράγματα με τον δικό τους τρόπο...γιατί κάκιστος σύμβουλος ο εγωισμός!https://www.youtube.com/watch?v=C3nsSv2Z4w0

Πόσο κόμπλεξ πρέπει να έχει κάποιος για να μιλάει με μίσος για κάποιον εδώ μέσα που λέει το πρόβλημα του και να είναι και σοβαρό.! Πόση μικροψυχία μπορεί να έχει κάποιος ;

Ημουν χθες στο σχολειο που λετε, σηκωνομαι πρωτη ωρα στον πινακα στη φυσικη και μολις πηγαινω πανω ακουω ενα ξεσπασμα γελιων και φωνων...ο καθηγητης σε φαση προσπαθουσε να τους ηρεμησει και καπως αβολα, κι εγω καταλαβα οτι πρεπει να χα γεμισει αιμα απο πισω, τρεχω κατω στις τουαλετες κι εκει που κατεβαινα διασταρωνομαι στις σκαλες με το αγορι που μου αρεσει...ηθελα ν ανοιξει η γη να με καταπιει...πρεπει οταν εφτασε πανω να γυρισε και να κοιταξε γιατι ακουσα τα γελια του καθως ανεβαινε...εν τω μεταξυ ματιά δεν μ ειχε ξαναριξει, τοτε βρηκεεεε....ολες μαζι οι στραβες ρε γαμωτο...παει και το κολαν καινουριο εγινε...γαμω την ατυχια μουυυυυυ

Παρηγγειλα αθλητικα απ το διαδικτυο μαυρα με γαλαζια σχεδια...με μεγαλη καθυστερηση μου φερνουν τελικα ροζ με μωβ σχεδια,καιτο καλυτεροοο, δωρο ροζ κορδονακιααααααα!!!να τα βαλεις εκει που ξερεις μαλακα τα κορδονακια και ολη τη σαβουρα που μ κουβαλησεςςςςς (Δεν γινεται ν αλλαχτουν, κιολας)

αφηνεις μια μετρια πλην σταθερη δουλεια για μια πολυ καλη στο αντικειμενο αλλα με εξαμηνη συμβαση?? υπαρχουν προοπτικες αλλα θελω τοσο πολυ να παω..

Την προηγούμενη βδομάδα υιοθετήσαμε με το αγόρι μου ένα αδέσποτο γατάκι που έκλαιγε 2 μέρες παρατημένο κάτω από ένα αμάξι έξω από το σπίτι μας. Το πήγαμε στον κτηνίατρο και το κρατησαμε. Τώρα ξεθαρρεψε, δυνάμωσε και μας τρελαίνει όλη μέρα

Πείτε βλακία αυτό που θα πώ αλλά αποθημένο μου στο σεξουαλικο κομματι είναι να πιάσει μεγάλο στήθος. Όσες σχέσεις είχα οι γυναίκες είχαν μικρο-μεσάιο στήθος.Φυσικά και με όσες είμουν σοβαρά τις αγαπούσα πολύ.Απλά σαν άχτι έχω αυτό το κολλημα.

Της έστειλα δυο μηνυματα, αλλά δεν ξέρω αν τα είδε.Δεν την είχα φίλη ,ειχαμε γνωριστεί και υπήρχε κοινό ενδιαφέρον.Εφτιαξα προφίλ,, τη βρήκα και της έστειλα χωρίς να την κάνω φίλη. Στο προφίλ δεν είχα τη φάτσα μ κ το όνομα μου ήταν το μισό στο επίθετο κ στ όνομα το παρατσούκλι μου,όχι το βαφτιστικό (πχ ας πούμε Τάκης )Όσο είχα το ιστορικό μου έβγαζε ένα τικ σε μπλε κύκλο κάτω από τα μηνύματα μου.Απαντηση δεν πήρα ποτέ,αλλά είδα πως μήνες μετά αλλαξε τη φωτογραφία του προφίλ της.Λογικά τα έχει δει τα μηνύματα μου έτσι δεν είναι;Δεν το ξέρω αυτό το ριμαδι πως δουλεύει.Τη θέλω.Εχει νόημα να ξαναστείλω;

Ειμαι μια νεα κοπελα 19 χρονων, αυτο που θα περιγραψω αρχισα να το κανω και σε μικροτερες ηλικιες αλλα οσο περναει ο καιρος γινεται με μεγαλυτερη συχνοτητα και με παραξενευει. Εχω παρατηρησει πως οταν βιωνω ενα αρνητικο συναισθημα προκαλω ΄αυτοματα ΄πονο στο σωμα μου. Οχι σε σημειο που να ειναι βλαβερο για την υγεια μου , ουτε καν, ουτε θα ηθελα να βλαψω τον εαυτο μου. Εκεινη τη στιγμη λοιπον ειδικα αν ειμαι στο σπιτι μου τραβαω - τεντωνω μερη σωματος μου. Ποδια, χερια και λαιμος. Δεν ξερω αν μπορειτε να το καταλαβετε. Για παραδειγμα αν περπαταω κανω πολυ μεγαλο βημα , στραβωνω και σπρωχνω τη λεκανη και μετα νιωθω εναν πονο στην κλειδωση. Ειναι σαν να χτυπιεμαι. Στο παρελθον το εκανα μονο οταν υπηρχαν τσακωμοι στην οικογενεια μου. Μιλαμε για αρρωστη κατασταση , οχι σωματικη βια, αλλα τρομερος φοβος, απειλες,βρισιες. Πλεον το κανω σε καθε αρνητικο συναισθημα που βιωνω, ειτε εντονο ειτε οχι, και δεν ξερω τι ειναι , δεν νομιζω να ειναι κατι φυσιολογικο. Χρηματα για ψυχολογο δεν εχω και δεν ξερω τι μπορω να κανω, τωρα δεν μου κανει κακο μα ουτε και καλο.