ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Έπιασα δουλειά & είπα ψέματα ότι έχω να δώσω 1 μάθημα, ενώ έχω 2 σύνολο. Το ξέρω χαζομάρα, αλλά είπα, γιατί λέω μη τυχόν είναι εμπόδιο κ απ την άλλη, επειδή εργαζόμουν και περσυ κ υπάρχει κάποιο θάρρος, δεν είχα καμία όρεξη να ακούω αντε κ τι κάνεις; 2 έχεις ακόμη; Ήδη σήμερα 1η μέρα, κ παρόλο που είπα ότι έχω μόνο 1,μου έλεγαν τα συνηθισμένα. Το θέμα μου είναι ότι 1 μέρα μπορώ να τη πάρω άδεια, αλλά τι δικαιολογία μπορώ να βρω για να πάρω κ 2η όταν θα δίνω τ άλλο μάθημα; Ότι και καλά θα γίνει επανεξέταση;

Είναι νορμάλ μετα απο 1 μισή χρόνο σχέσης να μη σε έχει γνωρίσει σε κανέναν φιλο του; και να είστε καθε μερα μαζί να περνάτε πολυ χρόνο αλλά οι φίλοι του ξεχωριστά.

αν δεν φύγω μακριά του θα βαλτώσω.Τοξικότητα στο φουλ. Ο άνθρωπος δεν έχει ίχνος ενσυναίσθησης,κάθε μέρα πόλεμος μ έντεχνο τρόπο ομως.

πόση κακία θέε μου απο ανθρώπους που θέωρεις οτι ήταν κοντά σου.Πόσο φθόνος!! τρέφονται απο το πόσο θα σε μειώσουν κ το πόσο θα σε κάνουν να αισθανθείς ασχημα

Είμαι 19 χρόνων και σε 1 μήνα περίπου θα πάω να εγκατασταθω στην πόλη που πέρασα πέρυσι και ακόμα δεν έχω παει. Σκέφτομαι πως θέλω να φτιάξω το σπίτι μου και δεν αντέχω στην ιδέα να φτιάξω έναν χώρο να νιώθω άνετος και ήρεμος ότι και να κάνω. Όμως έχω και κάποια θέματα με το άγχος. Έχω περάσει κατάθλιψη αρκετά εντονα με όλα τα συναφή όπως αποπειρες, αυτοτραυματισμό κλπ και πλέον βρίσκομαι σε ένα σημείο αναζήτησης του εαυτού μου. Θεωρώ πως πάω πολύ καλά σε σχέση με παλαιότερα. Μαθαίνω καθημερινά για εμένα. Όμως υπάρχει έντονο το συναίσθημα του να θέλω να κλαίω κάποιες φορές. Πιστεύω ότι μου λείπει μια κοπέλα. Όχι συγκεκριμένη, απλώς η συντροφιά μιας κοπέλας, δεν θέλω να είμαι εξαρτημένος γενικότερα γιατί παλιά μου στοίχησε, όμως θέλω να ερωτευτώ, να είμαι με μια κοπέλα, να κάνουμε πράγματα μαζί. Με αγχωνει όμως λίγο η νέα αρχή. Έχω φίλους φίλες ήδη εκεί που θα πάω όχι πολλούς αλλα αρκετούς. Το θέμα είναι όμως ότι φοβάμαι μην πληγωθώ ξανά, και γίνουν χειρότερα τα πράγματα

Είμαι 31 ετών. Νιώθω πολύ μεγάλη να χωρίσω. Συζω με κάποιον που ήταν βέβαιο πως θα κάνουμε οικογένεια μαζί. Εκτέθηκα και τώρα βλέπω πως δεν πρέπει να προχωρήσω μαζί του. Και φοβάμαι να χωρίσω. Όχι γιατί δε σέβομαι τον εαυτό μου, αλλά γιατί δεν έχω κανένα άλλο δικό μου άνθρωπο. Επίσης, γιατί πάντοτε είχα όνειρο να κάνω ένα παιδάκι και τα γυναικολογικά μου προβλήματα δε μου αφήνουν μεγάλα περιθώρια. Φυσικά να γεννηθεί ένα παιδί σε μια τέτοια προβληματική κατάσταση δεν το θέλω και δεν πρέπει. Ξέρω πως δε θα ταυτιστείτε, ξέρω πως σας φαίνεται αδιανόητη η εξομολόγηση μου. Και εγώ τα ίδια θα ένιωθα στη θέση σας και όμως δυσκολεύομαι πολύ. Άραγε θα μπορούσα ποτέ να γνωρίσω εναν άνθρωπο που θα με αγαπήσει πραγματικά επιτέλους; Θα κάνω ποτέ το όνειρο μου αληθινό;

Εάν ακούγατε την/ον σύντροφό σας να εκφράζεται άσχημα? Εν προκειμένω για έναν ανταγωνιστή στη γειτονιά που ανά τα χρόνια μας έχει κάνει λόγο τη ζωή δύσκολη. Διαβάλει την επιχείρηση μας κτλ. Οκ ότι και να είναι ο άλλος δεν λες καλό ψοφο και μακάρι να υποφέρει. Σοκαρίστηκα γιατί είμαι άλλης λογικής και αυτή η αντιμετώπιση των πραγμάτων είναι εκτός των αξιών μου. Επίσης με την αδερφή του έχουν έναν τρόπο να τα λύνουν όλα με φωνές. Την αδερφή του ας πούμε την τρέμουν ολοι. (καλά εγώ τους έχω γραμμένους όλους γιατί δεν παλεύονται αλλιώς). Στα προσωπικά μας εντωμεταξυ είναι η μέρα με τη νύχτα. Δεν ξέρω τι να πω. Μπορεί ένας άνθρωπος να είναι τόσο διαφορετικός μέσα στην καθημερινότητα του;;; Αρχίζω και προβληματίζομαι.

Έχω τα προβλήματα μου.. Αλλά προσπαθώ κάθε μέρα να είμαι καλά και πάντα θέλω το καλύτερο για τον εαυτό μου.. Θέλω να είμαι χαρούμενη! Το αξίζω γμτ

Τελευταία,μου λέει πολύ συχνά πόσο τυχερή είναι που με έχει,και με αγκαλιάζει και με φιλάει.Εννοείται πως δέν με ενοχλεί αυτό,το αντίθετο,μα κι εγώ το ίδιο νιώθω και ακόμα περισσότερο.Απλά μου κάνει εντύπωση η αλλαγή της,γιατί ήταν πιό συγκρατημένη.Τί την έπιασε τώρα μετά από 8 μήνες που είμαστε μαζί; Μάλλον ασχολούμαι με χαζομάρες και άδικα προβληματίζομαι;

Ξέρεις θα ήθελα να σου ζητήσω μια χάρη τώρα που θα βγω για πρώτη φορά στο τιμόνι. Αρχικά θα ήθελα να δίνεις σημασία στο τεράστιο Ν στο αυτοκίνητο μου και να θυμηθείς πως ήσουν εσύ όταν ξεκίνησες να οδηγείς. Πως ήταν ο πρώτος σου καιρός στον δρόμο.Πως ένιωθες, τι ανησυχίες είχες.Σιγουρα θα ήθελες να σου δείξουν κατανόηση οι παλιοί, σίγουρα θα περίμενες να σε σεβαστούν και να μην σε βρίσουν, σίγουρα θα καρδιοχτυπισες αν κάτι ένιωσες να πηγαίνει στραβά, σίγουρα θα έβρισες κι εσύ τον εαυτό σου.Τωρα μπορεί να λες πως κακώς έδωσες σημασία σε όλους τους παλιούς για τον καιρό που είχες το δικό σου Ν. Κακώς αισθανθηκες χαλιά εξαιτίας τους. Πλέον έμαθες να οδηγείς και γίνεσαι όλο και καλύτερος.Ομως δεν πρέπει να ξεχνάς το πως ήσουν κάποτε, πρέπει να έχεις την υπομονή προς όλους τους Ν γιατί κάποτε ήσουν εσύ, αύριο θα είναι τα παιδιά σου, τα ανιψιά σου, τα εγγόνια σου, τα παιδιά της γειτονιάς σου οι καινούριοι Ν και πρέπει να προσπαθήσεις να δείξεις την κατανόηση που ήθελες κάποτε να σου δείξουν ή που σου έδειξαν καποιοι/ες παλιοί οδηγοί.