ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μιλάω με ένα παιδί από τη σχολή μου εδώ και αρκετό καιρό απ' το ινστα. Δεν είχαμε γνωριστεί από κοντά, και πριν κάποιες μέρες βρεθήκαμε επιτέλους από κοντά. Ενώ πέρασα όμορφα, γελάσαμε και γενικά δεν υπήρχε κάποια άβολη στιγμή, δεν ένιωσα κάποια ερωτική έλξη. Αυτός δεν υπάρχει περίπτωση να με βλέπει ως φίλη γιατί μου το είπε και έμμεσα αλλά και το κατάλαβα από τον τρόπο που με κοιτούσε. Να δώσω μια ακόμη ευκαιρία για να δω άμα νιώσω κάτι στην πορεία ή αφού δεν ένιωσα κάτι την πρώτη φορά δεν θα νιώσω ούτε μετά;

Πρόκειται για συνάδελφο, αρκετά μεγαλύτερό μου και αρκετά ανώτερο ιεραρχικά. Παρ' αυτά, έχει αρχίσει να μου αρέσει πολύ... Δεν έχουμε συχνή συνεργασία λόγω διαφορετικών αντικειμένων οπότε είναι δύσκολο να βρεθούν αφορμές συχνής επικοινωνίας. Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να τον προσεγγίσω και να τον γνωρίσω καλύτερα. Έχω χρόνια να νιώσω έλξη και θαυμασμό για κάποιον τόσο έντονα.

Είμαι τριάντα και συνειδητοποιώ ότι έχουν αρχίσει και μου κινούν το (ερωτικό?) ενδιαφέρον κοπέλες ενώ έως τώρα ήμουν στρειτ... Δεν ξέρω τί ακριβώς είναι αυτό που νιώθω, ίσως είναι και κάτι εντελώς πλατωνικό, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν με προβληματίζει. Κυρίως επειδή νιώθω πως σε αυτή την ηλικία είναι ψιλοπερίεργο να μην έχεις καταλήξει σε αυτό το θέμα. Ιδέες?

Σήμερα ο κολλητός μου και η κοπέλα του έχουν τη γιορτή τους,και τον πήρα για να του ευχηθώ.Τον ρώτησα άν έχουν κανονίσει κάτι,και μου είπε ότι επειδή φέτος είναι η πρώτη χρονιά που είναι μαζί,αποφάσισαν να γιορτάσουν οι δυό τους και μόνο.Τόσους φίλους έχουν και εκείνη κι εκείνος,τουλάχιστον από 2-3 τους πιό κοντινούς του ο καθένας να καλούσαν,θα ήταν πολύ ωραία πιστεύω.Και να πώ ότι δέν έχουν λεφτά για κέρασμα... Και οι δύο δουλεύουν και με καλούς μισθούς,και οι οικογένειες τους έχουν οικονομική άνεση,και ούτε ο φίλος μου ούτε η κοπέλα του είναι τσιγκούνηδες,οπότε δέν ξέρω τί τους ώθησε στο να θέλουν να είναι μόνοι μιά τέτοια μέρα,και ούτε μου είπε τί έχουν κανονίσει.Δέν έχω περιέργεια για το τί θα κάνουν ούτε νοιάζομαι για το κέρασμα.Απλά σκέφτομαι μήπως οι άνθρωποι καμιά φορά αλλάζουν και γίνονται παράξενοι ή είμαι εγώ ο παράξενος γιατί τα βλέπω διαφορετικά.Μίλησα μετά και με έναν άλλο φίλο μας,και μου είπε ότι δέν βλέπει κάτι παράξενο σ'αυτό που αποφάσισε το ζευγάρι,και έχω προβληματιστεί περισσότερο.

Ηξερα απο παντα οτι οι άντρες δεν φημιζονται για την υψηλη συναισθηματικη τους νοημοσύνη και ενσυναίσθηση αλλα αυτο που μου συμβαινει τελευταία με πολλους αντρες ξεπερναει καθε οριο γαιδουριας κ αναισθησιας. Που λέτε μενω στο εξωτερικο, εδω οι νεοι κυριως χρησιμοποιουν ευρεως εφαρμογές γνωριμιων για να κανουν εφημερο σεξ. Εχω γνωρίσει διαφορα ατομα εκει μεσα κ με καποιους μετα την πρωτη συνάντηση εχει ακολουθησει κ 2ο ραντεβου. Καποιοι δε, βγαινουμε πρωτο ραντεβου, δηλωνουν οτι θελουν να με ξαναδουν κ αφου κανονιζουμε ωρα κ μερα για το επόμενο ραντεβού, τη μερα του ραντεβου δεν στελνουν τιποτα. Καποιοι αλλοι το τερματιζουν ακομα περισσοτερο, μιλαμε τη μερα του ραντεβου, μου επιβεβαιωνουν οτι θα βρεθουμε, μου λενε πχ "θα σου στειλω οταν φυγω απο τη δουλεια" κ τελικα δεν το κανουν ποτε! Κ επειδη πλεον μου χει τυχει τουλάχιστον 4-5 φορές να κανονισω ραντεβού με καποιον που δεν εγινε ποτε, φροντιζω να ρωταω απο την προηγουμενη μερα αλλα κ λιγες ωρες πριν αν ισχυει το ραντεβου. Πάντα η απαντηση ειναι θετικη αλλα πολλες φορες τελικα το ραντεβου δε συμβαινει κ φυσικα εμενα δεν με ενημερωνουν ποτε. Ειλικρινα δεν καταλαβαίνω για ποιο λογο μπορεί κάποιος να φερεται ετσι. Ναι ξερω, πιθανότατα καποιος που θελει να κανει σεξ θα στειλει σ σενα κ σε αλλες 5 ταυτόχρονα κ μετα θα επιλεξει αυτη που γουσταρει περισσοτερο. Αλλα απο τη στιγμη που έχεις κανει την επιλογη σου κ ξερεις οτι δε θες να βρεθεις μαζι μου τελικα, γιατι δεν μπορεις να με ενημερωσεις κ γουσταρεις να με αφηνεις να περιμενω? Γιατι δεν μπορεις να βρεις μια δικαιολογια κ να ακυρωσεις το ραντεβου, εστω κ τελευταια στιγμη αλλα προτιμας να κάνεις τον αλλο να περιμένει? Ειλικρινα δεν καταλαβαίνω τι ειδους σαδισμος ειναι αυτος, να θες να προκαλεις άγχος στον αλλον ενω μπορεις πολυ απλα να τον ενημερωσεις οτι δεν θα γινει το ραντεβού σας ωστε να κανει κ ο αλλος το πρόγραμμα του. Με ξεπερναει το ποσο αναισθητος μπορει να ειναι καποιος, το ποσο λιγο μπορει να σέβεται το χρονο των υπολοιπων!

Έχω φτάσει αισίως στα 33,η σεξουαλική μου ζωή έχει φτάσει στο χαμηλότερο σημείο,σχεδόν ανύπαρκτη,ντρέπομαι πλέον να κάνω γνωριμίες μήπως η εκάστοτε κοπέλα γυρίσει την κουβέντα κάποια στιγμή στο σεξουαλικό και δεν θα μπορώ να κρύψω ότι ειμαι αδρανής,άλλωστε αυτό φαίνεται και στην πράξη,η απειρία. Όλα αυτά με έχουν ρίξει αυτοεκτίμηση και ψυχολογία.

Καλησπέρα, είμαι 20 και όχι μόνο δεν είχα ποτέ σχέση, αλλά δεν έχω φιληθεί καν , ενώ υπήρχαν ''ευκαιρίες''. Στα παραπάνω μάλλον οφείλεται η εσωστρέφειά μου και η έλλειψη αυτοπεποίθησης. Ως φοιτήτρια πλέον και πηγαίνοντας σε μια μεγάλη πόλη προσπαθώ να κοινωνικοποιηθώ. Μια από τις κυριότερες σκέψεις μου καθώς περπατάω και βλέπω άλλες κοπέλες είναι :γιατί κάποιος θα επέλεγε εμένα, ενώ υπάρχουν τόσο όμορφες κοπέλες; Το ξέρω ότι είναι προβληματική σκέψη και ότι η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι αποκλειστικό κριτήριο αλλά δεν μπορώ να την αποβάλω. Συνεχώς προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι εάν χάσω τα ελάχιστα περιττά κιλά που έχω θα αισθανθώ καλύτερα, αν και ξέρω ότι και όταν ήμουν '' νορμάλ'' πάλι τις ίδιες ανασφάλειες είχα. Έχει τύχει να είμαι σε μαγαζιά με φοιτητόκοσμο , να υπάρχουν αγόρια που με κοιτάνε και μου αρέσουν κι εμένα, αλλά έλεγα αποκλείεται να ενδιαφέρονται για εμένα , ενώ παράλληλα σκεφτόμουν τα περιττά κιλάκια που προείπα. Επίσης, δεν ξέρω καν πώς να δείξω ότι ενδιαφέρομαι . Ντρέπομαι πάρα πολύ να πω σε κάποι@ ότι δεν έχω φιλήσει ακόμα , ειδικά όταν από συζητήσεις καταλαβαίνω ότι οι άλλοι χωρίς να έχω πει κάτι , υποθέτουν ότι έχω προχωρήσει, ειδικά τα αγόρια. Κλείνοντας το ''σεντόνι'', να πω ότι οι ανασφάλειες δεν περιορίζονται στο κομμάτι της εμφάνισης. Ενώ βλέπω ότι σε σχέση με τους περισσότερους συνομηλίκους μου έχω διαβάσει πέντε πράγματα παραπάνω, έχω άποψη για κοινωνικά / πολιτικά θέματα κτλ, δεν νιώθω άνετα να συναναστραφώ με ''ψαγμένους''(λάθος λέξη , αλλά ελπίζω να καταλάβατε) στην ηλικία μου ,γιατί σκέφτομαι ότι θα ξέρουν περισσότερα . Ευχαριστώ οσ@ διάβασαν τα εσώψυχά μου και κατανοώ ότι σε πολλούς μπορεί να ακούγονται αστεία. Όποιες συμβουλές ευπρόσδεκτες. :)

Επιτέλους νιώθω ότι την αφήνω πίσω μου. Αναπνέω λίγο πιο ελεύθερα μέρα με τη μέρα. Χωρίς αυτό το αφόρητο βάρος στο στήθος. Ωραία!

Είμαι αγόρι 28 χρονών και νομίζω ότι αρχίζω να ερωτεύομαι τον γυμναστή μου στο γυμναστήριο. Σχεδόν συνομήλικός μου, γλυκός και πολύ καλό παιδί. Νομίζω με συμπαθεί γιατί ενδιαφέρομαι όταν μου δείχνει τις ασκήσεις και μου εξηγεί, καθώς έχει μια επιμονή να δείχνει σωστά τις ασκήσεις και να βοηθά όσο μπορεί. Είμαι εμφανίσιμος και αρρενωπός όπως και εκείνος. Σκέφτομαι να του ζητήσω τηλέφωνο και να γίνουμε φίλοι και ίσως τολμήσω κάτι παραπάνω. Δεν θα ήθελα να τον εκθέσω στη δουλειά του ούτε να φανεί σαν να του ρίχνομαι. Δεν ξέρω αν είναι γκέι, αλλά τουλάχιστον θα τον ήθελα για παρέα. Ολόψυχα δεκτά σχόλια και συμβουλές.

Καλησπέρα, είμαι άνδρας και παρότι εμφανίσιμος, αν και 25 χρόνων, δεν έχω σχέσεις κτλ. Δεν έχω κάποιο θέμα επικοινωνίας, είμαι κοινωνικός και λαϊκό παιδί, απλώς δέχθηκα πολλά άκυρα από κοπέλες. Επίσης, πολλοί φίλοι και γνωστοί μου έχουν το ίδιο θέμα. Τι λέτε ότι φταίει για αυτό και ποιους τρόπους αντιμετώπισης προτείνετε.