ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ποτέ δεν χαρακτηρίζω ως φίλο μου κάποιον που ενώ ζορίζομαι πολύ οικονομικά εκείνος πιστεύει ότι είμαι καλά. Υπάρχει λόγος γιατί ξέρει μόνο λίγα για μένα: είναι γνωστός, όχι φίλος.

Εχω μονο messenger και οχι σοσιαλ γενικα οποτε μιλαμε απο εκει. Τωρα τελευταία μου ζηταει συνεχεια να του στειλω φωτογραφίες μου( κανονικες οχι nudes και τετοια). Με εχει πρηξει λιγακι και δεν μπορω να καταλαβω γιατι επιμένει τοσο. Btw γνωριστηκαμε απο κοντα σε περίπτωση που καποιος σκεφτηκε οτι πρόκειται για online γνωριμία.

Πλεον πραγματικα σε εχω ξεχασει. Και οσο περναει ο καιρος τοσο λιγότερο σε σκεφτομαι. Νιώθω τοσο ωραια που δεν με νοιαζει πια. Που δεν μου λειπεις.Που δεν με ποναει. Νιωθω απελευθέρωμενη απο μια κασταση που δεν μου εκανε καλο.Ετυχε να δω μια φωτογραφία σου με την κοπελα σου. Την κοπελα για την οποια εχεις ανεβάσει τοσα quotes στο ινσταγκραμ αλλα παρ ολα αυτα δεν θεώρησες οτι υπαρχει λογος να την αναφερεις σε μενα. Τοσα γαμημενα χρονια ημουν εκει. Τοσες συζήτησεις, τοσα πραγματα που ηθελα να ζησω μαζι σου. Τοση προσπάθεια να κρατησει αυτο που ειχαμε οταν εβλεπα οτι απομακρυνεσαι. Τοσες φορες ρωτησα και προσπάθησα να καταλαβω. Τοσα ψεματα και δικαιολογίες απο την μερια σου. Μεχρι που συνειδητοποίησα οτι ειχε τελειώσει. Χωρις να μου εξηγήσεις ποτε. Και οταν βρεθηκαμε ξανα παλι ψεματα μου ειπες μεσα στα μουτρα μου. Και σε ξαναρωτησα και παλι δεν μου απαντησες ειλικρινα. Ηξερα την αληθεια τοτε. Δεν ηθελα ουτε να τσακωθω μαζι σου εκεινη την στιγμη. Δεν μου ειπες ποτε την αληθεια απλα εφυγες. Ποσο τραγικος. Αλλα τουλάχιστον καταλαβα με τι ειχα να κανω επιτέλους. Ημουν υπερβολικά καλη για σενα. Δεν σου αξιζε ουτε ο χρονος μου ουτε το προσοχή. Αυτα ξεκίνησα να σκέφτομαι και χαλαστηκα για λιγο οταν ειδα τις φωτογραφιες σας. Ακομα μια νεα γνωριμια μου δεν πηγε καλα (γενικα αυτο το κομματι δεν παει και τοσο καλα τελευταια) οποτε ημουν καπως ευαλωτη. Μεχρι που λεω τι σκατα σκεφτομαι; Εισαι δικο της προβλημα πλεον.Δεν ειναι θυμος αυτο απλα πλεον βλεπω τα πραγματα ξεκαθαρα. Το μονο σιγουρο ειναι οτι δεν εχασα κατι. Ισα ισα εμαθα να με σεβομαι περισσότερο και να μην δεχομαι αθλιες συμπεριφορες (αναγνωριζω το λαθος μου).

έχω μια πολύ σημαντική συνεντεύξη για δουλειά με μεγάλο ανταγωνισμό. έχω τόσο πολλή ανάγκη αυτή τη δουλειά. και όχι μόνο φαίνεται να με καλύπτει οικονομικά και στο ωράριο, αλλά επίσης μου αρέσει το αντικείμενό της. μακάρι να πάει καλά!!! μακάρι μακάρι μακάρι

Τελικά όταν ο άλλος σε αφήνει στην αναμονή στο περιμένε μια χαρά στο περνάει το μήνυμα,εμείς τα περιπλέκουμε..Όντως είναι πολύ απλό όποιος θελει είναι παρών κ όποιος δεν θέλει είναι απών.. Τόσο απλά.. Έτσι και στην περίπτωση μου τώρα..Είναι φταίξιμο του 100% του το λενε επίσης άτομα δικά του και το παιδί δεν σκαμπαζει τον Χριστό του..Εχουμε να μιλήσουμε πάνω από βδομάδα και πιστεύει ότι όταν μου στείλει κ αν εγω θα ειμαι εκεί όπως ήμουν πάντα..Αλλά όχι φιλαράκι..Παρόλο που φταις με έχεις στο περιμένε και δεν μου μιλας αντί να το λύσουμε σαν άνθρωποι προτιμάς εκεί να με σκάσεις..Κούρασες τόσο πολύ μάτια μου..Κανε αυτό που κάνεις τόσες μέρες και μείνε εξαφανισμένος εξάλλου τίποτα καλό δεν μου προσφέρεις..Όταν με διαολοστειλες δεν σου απάντησα καν..Προτίμησα να κλάψω μονη μου πάρα να ασχοληθώ έστω και να σε βρίσω..Εισαι τόσο λιγος τελικά..Τα λέμε μωράκι...

Λπγω καλοκαιριου συνηθισα να κοιμαμαι 8-9 ωρες αλλα κυριως 9. Αν κοιμηθω λιγοτερο δεν λειτουργω. Ομως λογω σχολης και καποιων αλλων υποχρεωσεων μου βγαινουν μαξ 7 ωρες υπνου καθημερινα. Εχω καταφερει να ρυθμισω το προγραμμα υπνου, δηλαδη ξυπναω στις 7-8 το πρωι (οπως περσυ) αντι για 1 το μεσημερι. Ομως δεν μπορω να κοιμηθω κατω απο 8 ωρες. Κουτουλαω και ειμαι ολη την μερα ενα ερειπιο. Τι μπορω να κανω;

Σε ενα χρονο τελειωνω τις σπουδες.Οι γονεις μου μου λενε μετα τι θα κανεις Θεσσαλονικη?Γυρνα πισω.Και λεω που να γυρισω Κερκυρα?Να κανω τι?Με ποια λογικη ενω ειναι τον περισσοτερο καιρο ανεργοι και ξερουν ποσο χαλια ειναι τα πραγματα σε ενα τοσο μικρο νησι σαν την Κερκυρα,να μου ζητανε να γυρισω πισω?Αμ το αλλο που το εχουν σιγουρεψει κιολας οτι εγω δεν θα τα καταφερω στον κλαδο μου και θα την βγαζω με 3 και 60 με ξεπερναει!

Παντα μεμψιμοιρουσα κ με το π γινοταν κατι οχι κ τοσο θετικο..επεφτα κ δυσκολευομουν πολύ να σηκωθω..πλεον προσπαθώ να βλεπω τα πραγματα θετικα..μετα απο εναν χωρισμο π ειχα απο μια δυο χρονων σχεση..εμεινα αρκετα μονη μ..προσπάθησα, κ ακομα κ τωρα προσπαθώ, να τα χω καλα με τον εαυτο μου..κ αρχιζω να νιωθω δυνατή..οσο χαμογελαω κ προσπαθω να βλεπω θετικα τα πράγματα..αυτο φαινεται κ στους γυρω μου κ μ το λενε..ακομα κ τωρα, βέβαια, σκεφτομαι αρκετές φορες τον πρωην μ..ακομα μ ποναει..κ δεν το εχω ξεπερασει τελείως..αλλα κ παλι σκέφτομαι οτι δεν ηταν να γινει..να συνεχιστει ολο αυτο..δεν ημουν καλα για αρκετο διάστημα..κ ισως ερθει κατι καλύτερο στν ζωη μ με τον καιρο..ολα στο μυαλο μας ειναι τελικα..κ μονο με θετικη σκεψη κ με το να μείνει κανεις μονος του κ να τα βρει πραγματικά με τν εαυτο του..προχωραει..θελει δουλεια, δεν ειναι ευκολο..αλλα γίνεται..

Είμαι μόνη πολλά χρόνια και υπάρχουν φορές που το σκέφτομαι που θέλω να γνωρίσω κάποιον αλλά όποτε κάποιος μου στείλει να μου πει να βγούμε παρατηρώ τον εαυτό μου που σκαρφίζεται προφάσεις, το αποφεύγω και δεν ξέρω τι είναι αυτό που με κάνει να αντιδράω έτσι... είμαι μόνο εγώ έτσι?

Αλλά αν δεν της χαϊδέψεις τα δικά της τρελαίνεται όχι δεν καταλάβατε δεν φταίει η ίδια για τίποτε φταίει ο μπαμπάς η μαμά και ο χειμώνας που θα έρθει.