ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ήμουν τέσσερις μήνες με έναν άνθρωπο και τον χώρισα γιατί ήταν παθολογικά ζηλιάρης σε σημείο παράνοιας ότι τον απατούσα. Συνηδητοποίησα ότι είχα δει τα σημάδια και καθόμουν μέχρι να φτάσει στο όριο γιατί ήθελα να προσπαθήσω επιτέλους σε μια σχέση ,ώστας δυο χρόνια μόνη ....ήμουν σωστή και πάλι αδικήθηκα χωρίς να κάνω κάτι, νιώθω ότι θα μείνω μόνη μου και έχω κλείσει τα 26 τη γαντεμιά μου μέσα γιατί....

Ας ξεκινήσω με το γεγονός ότι σε μια βδομάδα (από εκεί που δεν υπήρχε κανένας στην ζωή μου) προέκυψαν δύο άνθρωποι που μου ζήτησαν να βγούμε μαζί.Τον πρώτο τον γνώρισα από παρέα. Είχα βγει με τρεις φίλες μου και η μία από αυτές έφερε στο φίλους της (ο ένας εκ των οποίων μου είχε ζητήσει μεσεντζερ για να μου στείλει και να βγούμε). Περνάει μια βδομάδα και ακόμα δεν μου είχε στείλει οπότε τον ξεγραψα. Και μάλιστα στεναχωρήθηκα επειδή μου είχε αρέσει πολύ.Τον δεύτερο τον γνώρισα σε μια καφετέρια. Καθόταν λίγα τραπέζια πιο πέρα και ήρθε να μου μιλήσει. Εκείνος μου ζήτησε τηλεφωνο και του το έδωσα. (Αυτό έγινε τρεις μέρες αφού γνώρισα τον πρώτο)Και τώρα ερχόμαστε στο σήμερα... Έχω κανονίσει να βγω αυτές τις μέρες και με τους δύο. Γιατί τελικά μου στείλανε και οι δύο (ακόμα και ο πρώτος που δεν το περίμενα). Τώρα τι να κάνω? Έχω αγχωθει λίγο γιατί μένω και σε μικρή πόλη και είναι σχετικά εύκολο να βγω με τον έναν και να με πετύχει ο άλλος. Ξέρω... Λίγες οι πιθανότητες αλλά όσες φορές δεν θέλω κάτι τότε είναι που γίνεται! Και το θέμα είναι ότι δεν ξέρω ποιος από τους δύο θα μου αρέσει τελικά. Και οι δύο με έχουν γοητεύσει με τον δικό τους τρόπο. Οπότε δεν μπορω να διαλέξω από τώρα κάποιον από τους δύο. Και το θέμα είναι ότι αν βγω και με τους δύο για πρώτη φορά και πάλι δεν μπορώ να καταλάβω ποιος μου αρέσει περισσότερο, τι κάνω? Δεν μπορώ να βγαίνω με δύο ταυτόχρονα.. Έχω αγχωθει πολύ... Τι να κάνω σε αυτήν την περίπτωση?Γιατί αν με δει ο ένας (ή έστω φίλος κάποιου και μετά το πει) θα ξενερώσει και θα τον χάσω στα σίγουρα. Ζω σε μικρή πόλη και συχνά πετυχαίνω γνωστούς. Οπότε δεν είναι και επιστημονικής φαντασίας το σενάριο...

Τι να κάνεις αν με το μόνο άνθρωπο που έχεις στη ζωή σου κ ζεις μια καθημερινότητα μαζί του δεν έχεις να πεις μια ουσιαστική κουβέντα, ή μάλλον αντιλαμβάνεσαι ότι εκείνος δεν έχει να σου πει μια ουσιαστική κουβέντα πέρα από τα συνηθισμένα...Φίλοι και κοινωνική ζωή δεν υπάρχουν οπότε απλά δεν έχεις έναν άνθρωπο να κάνεις μια ουσιώδη συζήτηση μαζί του.Αλλά σαφώς κ σε στεναχωρεί τόσο το γεγονός ότι ο άνθρωπος σου δεν συζητάει ποτέ μαζί σου.Εκτός από τα καθημερινά ξαναλέω ή περί ανέμων και υδάτων...Δεν αντέχεται άλλο τέτοια καθημερινότητα...Είναι ψυχοφθόρο.Και πόσες ευκαιρίες να δώσεις πια επειδή όποτε λες θα φύγω σκέφτεσαι τα θετικά του και ότι μπορεί να αλλάξει κάτι..Αλλά μάταια..Μάλλον φεύγεις λοιπόν γιατί με τον τρόπο του και εκείνος θέλει να δείξει κάτι ίσως...

Κλεισμένη στο δωμάτιο παρήγγειλα ντελιβερι. Όταν αντίκρισα βρεγμένη την στολή του ντελιβερα έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου.Του εξήγησα,του ζήτησα συγγνώμη και του έδωσα μπουπουαρ.Να προσπαθούμε να μην παραγγέλνουμε με άσχημες καιρικές συνθήκες.Να έρθουμε στην θέση όσων κάνουν εξωτερικές δουλειές

Ρε παιδιά, πήγα σήμερα στη βιβλιοθήκη της σχολής μου. Εκτός από την αργή εξυπηρέτηση , μου έκανε εντύπωση το εξής : Είχαν ανάψει τόσο πολύ την θέρμανση του χώρου, που έβραζε ο τόπος! Η υπεύθυνος της βιβλιοθήκης είχε ανοίξει τέρμα το παράθυρο παραδίπλα της μπας και δροσιστεί. Σαν να μην έφτανε αυτό, είχε βάλει και τον ανεμιστήρα Γεννάρη μήνα να την χτυπάει χαχαχα. Ακόμη το σκέφτομαι και γελάω !!

Ενώ τον θέλω τόσο πολύ και δεν βρισκόμαστε συχνά λόγω απόστασης,όταν αυτό συμβαίνει μου βγαίνουν ένα σωρό ανασφάλειες και δεν το ευχαριστιεμαιΑλλά τώρα τον νοσταλγώ και τον ζητάω Φφφφφφ

Γαστρεντεριτιδα 2 μέρες πριν την εξεταστική.. Πολύ ωραία...

Τι θα συμπεραινατε από έναν άνθρωπο αν το εύρος των ενδαφεροντων του προς συζήτηση περιορίζονται στα γεγονότα που εκτυλισσονται με την σχέση του , την οποία πληροφοριακά εναλλάσσει σε τακτά χρονικά διαστήματα;Να σταματήσω την παρέα μαζί της που θα με οδηγήσει πάλι στην μοναξιά ή να κάνω αυτή τη υποχώρηση και να δεχθώ την απόλυτη φλυαρια χάριν της "παρέας";

τις τελευταιες μερες φτερνιζομαι και λεω σε φιλους μου να μου πουν εναν μεγαλο αριθμο.το αθροισμα τους παντα καταληγει το ιδιο γραμμα.τυχαιο η σκοπιμο?μην με κραξετε :)

πριν κανα μηνα ξεκαθαρισαμε οτι ειμαστε φιλοι. Δεν ειχαμε ποτε σχεση απλως πολλα μπερδεματα δεν ηξερε τι ηθελε.τον θελω πιο πολυ απο ποτε κλαιω καθε μερα.δεν θελω να παω παρακατω ξερω οτι ειναι αυτος ο μοναδικος και δεν μπορω να τον διεκδικησω ημαστε >ντρεπομαι που απευθυνομαι σε τετοιες ιστοσελιδεσ αντι να κανω κατι με την ζωη μου αλλα ειμαι ερωτευμενη μαζι του.