ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μία συμφοιτήτρια της κοπέλας μου το Σάββατο θα κάνει αποκριάτικο πάρτι,και θέλει όσοι πάμε να είμαστε ντυμένοι αποκριάτικα.Η κοπέλα μου θα ντυθεί στρατιωτίνα αλλά σε αρκετά σέξι εκδοχή,κι εγώ δέν θέλω να ντυθώ.Όσο ήμουν παιδάκι ντυνόμουν τις Απόκριες,αλλά από μιά ηλικία και μετά δέν με ενθουσίαζε πια κάτι τέτοιο.Η κοπέλα μου έχει πολλές ιδέες για να ντυθώ αποκριάτικα ή έστω να δημιουργήσω έναν τύπο,και με ρούχα και αξεσουάρ που ήδη υπάρχουν,χωρίς δηλαδή να χρειαστεί να αγοράσω κάτι,αλλά εμένα δέν μου βγαίνει.Μου είπε ότι φυσικά και θα πάμε μαζί,απλά εγώ θα είμαι σαν τη μύγα μέσα στο γάλα,και ότι αυτές οι μέρες είναι μέρες διασκέδασης και ξεγνοιασιάς και πρέπει κι εγώ να αφεθώ.Κανονικά δέν θα έπρεπε να πάω γιατί μπορεί να φανώ ο σπασίκλας της υπόθεσης και θα νιώθω κι εγώ σαν να ξεχωρίζω αρνητικά.Όταν όμως η κοπέλα μου μου έδειξε τη στολή που θα φορέσει(την αγόρασε χθές)τρελάθηκα.Μου φάνηκε όντως αρκετά προκλητική και μόνο που μου την έδειξε,και δέν μπορώ να φανταστώ να τη φοράει κιόλας.Είναι σοβαρή κοπέλα και καταλαβαίνω ότι θέλει να ξεδώσει όπως οι περισσότεροι τέτοιες μέρες και μετά από δύο χρόνια περιορισμών,αλλά δέν το κρύβω,ζηλεύω λίγο άν θα είναι μόνη της εκεί.Εν τω μεταξύ,οι περισσότεροι θα είναι από τη σχολή της,και επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών στη συγκεκριμένη σχολή είναι άντρες,είναι σαν να την αφήνω στο λάκκο των λεόντων.Τί θα κάνατε στη θέση μου; Παραδέχομαι ότι στον σχεδόν ένα χρόνο που είμαστε μαζί,είναι η πρώτη φορά που ζηλεύω όχι σε υγιές και φυσιολογικό βαθμό.Ζηλεύω ανησυχητικά.

Πλέον δεν μπορείς να κάνεις φίλους αν δεν έχεις social media.Τα social αποτελούν πλέον την απόδειξη ότι υπάρχεις στον κόσμο.Την ταυτότητά σου.Ακόμα και κάποιον να γνωρίσεις έξω και να του κεντρίσεις το ενδιαφέρον και να θέλει να σε γνωρίσει καλύτερα,τότε μαντέψτε τι θα κάνει...θα ζητήσει insta για να δει από κει που συχνάζεις,το στυλάκι σου,τι μουσική ακούς κλπ.Όχι γιατί έχει το chat για να σου στείλει,μην είστε αφελείς.Αυτό είναι το μέσο πλέον που δίνει την εμπιστοσύνη σε κάποιον,να θέλει να σε γνωρίσει και να σε κάνει παρέα.Όπου και να πάω, όποιον και να γνωρίσω,σε όποια ηλικία,το μοτίβο είναι ακριβώς το ίδιο παντού.Και επειδή δεν έχω social ; Μου μιλάνε σπάνια,η κολλητή παρέα γίνεται με αυτούς που θα βγάζουν φωτο και stories και όχι με μένα.Το να μην έχεις social είναι πια σαν να μην έχεις κινητό και σταθερό.Σαν να μιλάς αρχαία και όχι νέα ελληνικά.Απομονώνεσαι,γίνεσαι μειονότητα και παράξενος.Φτάσαμε σε αυτήν την εποχή λοιπόν.

Είμαστε 4 χρόνια μαζί. Είναι μια πολύ όμορφη σχέση. Με χαλάει όμως πολύ, όταν βλέπω like του σε άλλες. Πόσο μαλλον όταν πρόκειται για φωτογραφίες με μαγιό ή εσώρουχα, ή γενικά προκλητικές φωτογραφίες. Κάνει κυρίως like σε διάσημες. Σε αποκαλυπτικές φωτογραφίες. Του έχω εκφράσει πολλες φορές την δυσαρέσκεια μου, αλλά εξακολουθει να το κάνει τόσα χρόνια. Πραγματικά μου φαίνεται πολύ γελοίο. 25 χρόνων άνθρωπος, ο οποίος έχει σοβαρή σχέση, να κάνει με μανία λαικ σε οποία αποκαλυπτική φωτογραφία διάσημης δει,σαν λιγουρης. Και όχι, δεν έχω κάποιο κόμπλεξ με τον εαυτό μου ή με το σώμα μου, απλά δεν μου αρέσει να βλέπω το λαικ του κάτω από τέτοιες φωτογραφίες. Δεν μπορείς απλά να προσπεράσεις μια τέτοια φωτο; Από τη στιγμή που ξέρεις ότι είναι κάτι που ενοχλεί την κοπέλα σου… τι να πω….

Εδω και 2 βδομαδες εχω ξεκινησει καινουργια δουλεια κ εγω παθει πλακα με ενα συναδελφο μου ο οποιος μου συστηθηκε ως μεντορας μου κ μου ειπε οτι θα ειναι υπευθυνος να μου δειξει ο,τι εχει να κανει με τη δουλεια κλπ. Εγω οταν ακουσα οτι θα δουλευουμε απο κοντα ενθουσιαστηκα! Δεν ειναι οτι ειναι ομορφος εξωτερικα (τουλαχιστον οχι με τα δικα μου κριτηρια) αλλα εχει διαφορα καλα στοιχεια που μου τραβηξαν την προσοχη. Ειναι πολυ ευγενικος και φιλικος, εχει πολυ χιουμορ, μου εκανε πλακα για να σπασει ο παγος οταν γνωριστηκαμε κ ειχα σκασει στα γελια. Επισης, ο τροπος που κινειται στο χωρο βγαζει μια αυτοπεποιθηση κ μια σιγουρια, ειναι λες κ σου δειχνει οτι μπορει να πετυχει ο,τι βαλει στο μυαλο του. Ασε που μυριζει κ υπεροχα! Καποια στιγμη ομως εκει που μιλουσαμε κ εκει που χαιρομουν μονη για το ωραιο γκομενακι που βρεθηκε μπροστα μου μου αναφερει κατι για την κορη του. Την ποια??? Σκεφτομαι εγω απο μεσα μου. Δεν το περιμενα, γιατι ειναι μολις 25 χρονων. Οχι οτι ειναι κακο καποιος τοσο νεος να χει παιδια, απλα δεν συνηθιζεται, οποτε αιφνιδιαστηκα. Ξενερωσα τοσο πολυ! Πανω που ειχα ηδη αρχισει να κανω σχεδια για το πως θα τον κατακτησω (μονη μου εγω η τρελη) μου λεει για παιδι κ προσγειωθηκα αποτομα. Δεν ξερω ρε γαμωτο γιατι τρωω τετοια ακυρα κολληματα με ατομα απο τη δουλεια. Μακαρι να μπορουσα να ελεγξω τα συναισθηματα μου κ να μην ενθουσιαζομαι με το παραμικρο. Κακο στον εαυτο μου κανω.

Γνωριστήκαμε πρόσφατα. Και οι άντρες γύρω στα 25. Τον προσέγγισα μετά το γυμναστήριο, του έπιασα κουβέντα, κάναμε μια μικρή βόλτα και μου έδωσε τον αριθμό του. Ανταλλάσσαμε μνμτ στα οποία έδειχνε ξεκάθαρο ενδιαφέρον. Του πρότεινα να βγούμε και συμφώνησε. Πρότεινε και εναλλακτική για μέρος. Αλλά δεν ορίσαμε το πότε. Το πρόβλημα: λόγω υποχρεώσεων μας για διπλωματική (και οι δύο μεταπτυχιακοί στην Ολλανδία) η συνομιλίες μας με μνμτ είχαν μεγάλη χρονική απόσταση και ήμασταν οκ με αυτο. Ακόμα και μιάμιση-δυο μέρες. Ωστόσο, κάθε φορά που κάποιος έστελνε, έστελνε αρκετά μνμτ. Όχι τύπου "τι κάνεις" και "χαχα", αλλά προσωπικές πληροφορίες, εμπειρίες, ντροπαλά emojis, κτλ Ωστόσο, την τελευταία φορά νομίζω το παρακάνα. Γύρω στα 10 μνμτ (αν και τα 5 ήταν απάντηση σε 5 δικά του προηγούμενα μνμτ) και κάποια ήταν μεγάλα. Από τότε πέρασαν 4(!) μέρες και καμιά απάντηση. Οπότε, ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας πως και πότε να τον επαναπροσεγγισω ωστε να γίνει με επιτυχία και να μη φανώ needy. (Btw, δε νομίζω να είμαι needy αλλά φοβόμουν μην "πεθάνει" η συνομιλία από τις αργοπορημενες απαντησεις. Ωστόσο, μπορεί και να είμαι και να μη το συνειδητοποιω. Let me know στα σχόλια.) Σκεφτόμουν να του στείλω ξανά για εκείνο το ρεντεβου που λέγαμε. Επίσης, σκεφτόμουν να στείλω κάτι σαν συγγνώμη (όχι τη λέξη συγγνώμη αυτή καθεαυτή), αλλά φοβάμαι μην φανεί αδυναμία. Κάτι σαν το παρακάτω: "Also, my bad for sending such long messages. I wanted to make sure the convo was not dying from the sparse response rate." Μια άλλη σκέψη ήταν να τον πάρω τηλέφωνο, αλλά κάποιοι (ειδικά της γενιάς μας) φρικαρουν με αυτό. Εμένα πάλι μου αρέσει - πιο ανθρώπινη/άμεση επικοινωνία. Δύο ακόμα σημαντικές πληροφορίες: 1) φαίνεται εσωστρεφής και nerdy (για καλό το λέω) και επίσης - αν παίζει κάποιο ρόλο λόγω διαφορετικής κουλτούρας - είναι από Κίνα. 2) μετά την τελευταια απαντηση μου, άλλαξε τα settings του WhatsApp ώστε να μην φαίνεται ποτέ είναι μέσα και αν διαβάζει τα μνμτ που του στέλνουν. Προσωπικά, μου φαίνεται θετικό αυτό, διότι είναι σαν να θέλει να αποφύγει την παρεξήγηση του "διαβάστηκε" ενώ όντως τα διαβάζει τα μνμτ για να ξέρει τι και πώς να απαντήσει. Αν δεν ενδιαφερόταν δε θα το έκανε αυτό. Ωστόσο, μπορεί να κάνω mental gymnastics και να παραειμαι αισιόδοξος. 😛 Σίγουρα μπορώ να προχωρήσω παρακάτω, αλλά μου αρεσει πολύ ρε γμτ και δε θέλω να χάσω την ευκαιρία. Ίσως γιατί δεν είναι τόσο συχνο και εύκολο να γνωρίσεις πλέον καποιον έτσι τυχαία in real life, να βρεις το θάρρος να τον προσεγγίσεις, να ενδιαφέρεται και αυτός, και να μη φανείς creepy.

Αφού συνεννοήθηκα με την κολλητή μου,είπα στους γονείς μου ότι από την Παρασκευή το απόγευμα μέχρι και την Καθαρά Δευτέρα το βράδυ,θα πάω να μείνω στο σπίτι της.Στην πραγματικότητα,θα πάω να μείνω στο σπίτι του αγοριού μου(είμαστε συμφοιτητές)εκμεταλλευόμενοι την ευκαιρία της απουσίας των δικών του για το 4ήμερο.Οι γονείς μου ξέροντας ότι θα είμαι στο σπίτι της φίλης μου,δέν πρόκειται να τηλεφωνήσουν στο σταθερό για να μήν ενοχλήσουν τους δικούς της,θα πάρουν μόνο στο κινητό μου,οπότε όλα ok.Ο λόγος που αναγκάστηκα να τους πώ ψέματα,είναι πως δέν θέλω να γνωρίζουν ότι έχω σχέση,γιατί γίνονται παρεμβατικοί και υπερβολικοί όσο δέν πάει.Δέν το λέω τυχαία αυτό,το έχω ζήσει στην προηγούμενη σχέση μου που ήταν και η πρώτη μου σχέση,και το ξέρω πολύ καλά το έργο.Άν και σε 4 μήνες θα γίνω 22,σπουδάζω και φέτος τελειώνω,άν και δέν τους έχω δώσει ποτέ δικαίωμα για να ανησυχήσουν για κάτι και είμαι πολύ λογική και μετρημένη,δέν μπορώ να καταλάβω γιατί έχουν αυτή την αντιμετώπιση στο συγκεκριμένο θέμα.Στον αδελφό μου βέβαια,ούτε λόγος να συμπεριφερθούν ανάλογα,γιατί βέβαια...εκείνος είναι 2 χρόνια μεγαλύτερος και αγόρι,και αυτό είναι που με εξοργίζει περισσότερο.Εν τω μεταξύ,ενώ οι γονείς μου διαφωνούν μεταξύ τους σε πολλά θέματα,στο θέμα το δικό μου ακολουθούν την ίδια γραμμή,ο ένας λέει και ο άλλος συμπληρώνει.Μιλάμε για απόλυτη ταύτιση! Δέν έχω δηλαδή ούτε έναν απ'τους δύο να με καταλάβει έστω και λίγο.Και ενώ δέν είναι πολύ μεγάλοι σε ηλικία(53 και 58)και μορφωμένοι άνθρωποι,νιώθω ότι τα μυαλά τους σε αυτό το θέμα είναι κολλημένα στην εποχή των γονιών τους,μήν πώ και των παππούδων τους.Με το αγόρι μου έχουμε μία πολύ όμορφη σχέση,είναι πολύ εντάξει και σωστός σε όλα και νιώθω τυχερή που συμβαίνει αυτό στη ζωή μου,παρ'όλα αυτά,αυτή η όμορφη κατάσταση μου βγαίνει ξινή λόγω των γονιών μου,δηλαδή δέν μπορώ να την ζήσω με άνεση όπως καθετί το φυσιολογικό.Το μόνο που θέλω αυτές τις ημέρες που θα είμαστε οι δυό μας,είναι να το απολαύσω,να περάσουμε καλά,και κυρίως να μήν αφήσω τις σκέψεις μου να με επηρεάσουν.Νιώθω τύψεις για το ψέμα μου,δέν γινόταν όμως διαφορετικά.Άν βρίσκετε ότι κάνω λάθος σε κάτι ή είμαι παράλογη,θα ήθελα να το διαβάσω στα σχόλια σας.

Ειμαι 35 και παντρεμενη 2 χρονια. Πριν ακριβως 10 χρονια χώρισα απο μια σχέση 2μιση ετων που με στιγμάτισε. Πιο πολυ ψυχολογικά. Ηταν ο πρωτος μου. Ειχαμε 10 χρονια διαφορα ηλικιας. Χωρισαμε αλλα μια δυο φορες τον χρονο στελναμε κανα μηνυμα για τα νεα μας. Τυπικα πολυ. Παντρευτηκε και αυτος και τωρα περιμενει το 2ο παιδί του. Σε ένα τυπικο μήνυμα που εστειλα εγω " γεια τι κανεις; Ευχομαι να σαι καλα και με το καλο το παιδακι σου"- σε τελειως ανθρωπινο επιπεδο και μετα απο τυπικη απαντηση και από μεριά του, μου την επεσε χοντρα. Τυπου "με εχεις αναστατωσει, σε θελω πες μου που και ποτε...". Εγω παγωτό. Φυσικά και τον γειωσα μεχρι εκει που δεν πάει γιατί δεν ειχα τετοιο σκοπο! Στο τελος τα μαζεψε λέγοντας πως δεν θα απατουσε ποτε την καταπληκτική γυναικα του και πως ολο αυτο το εκανε για να μαθει τι πραγματικά θελω απο εκεινον και του στειλα να δω το κανει.... Νταξει ειναι να τρελαίνεσαι.... Φιλιώ.

Γειά σας λιφοπαρεα μου!!! Λοιπόν...χθες... Μου ήρθε σαν να λέμε η θεία φώτιση!η φωτηση της Φωτεινής!! Εεεε όχι επιγραφής! Προς θεού!.. Συνεχίζω.. Πριν πολλά πολλά χρόνια είχα γνωρίσει ένα πολύ όμορφο αγόρι. Από την αρχή είχαμε τρομερή χημεία. Εκείνος.. Ψηλός ξανθός σαν Άγγελος. Μου μιλούσε πάντα πολύ τρυφερά και γλυκα μου έπιανε το χερι. Ακόμα και όταν κάποια στιγμή χρειάστηκε να νοσηλευτώ ήρθε γρήγορα να με δει και μας είπαν ότι ταιριάζουμε πολύ και πως μια μέρα θα παντρευτουμε. Τέλος πάντων μας έδωσαν τις ευχές τους.! Όμως μετά από λίγες μέρες τσακώθηκαμε γιατί πήγα για καφέ με έναν κοινό μας φίλο και εκείνος το παρεξήγησε. Έτσι χωρίσαμε. Όμορφα και πολιτισμένα. Μου έδωσε μια υπόσχεση την ημέρα εκείνη και τελικά δεν τον ξαναείδα ποτέ. Πέρασαν 14χρονια..σκεφτόμουν αν είναι καλά και που να είναι. Ήμουν Έρωτας για κεινον. Εγώ τον έβλεπα σαν ένα πολύ γλυκό αγόρι.μετα από 14χρονια νομίζω ότι κάπου τον ξαναείδα αλλά μέσα μου ένιωσα πως γνωριζόμαστε και δεν ήξερα το γιατί. Πέρασε και ακόμα ένας χρόνος μέχρι που χθες μου ήρθε κάτι σαν φωτιση πως είναι εκείνος. Θέλω να πω πως η υπόσχεση που μου είχε δώσει τοτε Πραγματοποιήθηκε την πρώτη φορά που βρεθήκαμε ξαφνικά τυχαία μετά από 14χρονια.Και θέλω Να ξαναβρεθούμε. Ποιος ξέρει! Ίσως και να βρεθήκαμε μόνο και μόνο για την πραγματοποίηση της υπόσχεσης του. Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε! Σας στέλνω τις ευχές μου και τις θετικές μου σκέψεις!

Είμαι 23,και εδώ και 5 μήνες είμαι μόνη από επιλογή.Άν και μου δίνονται συνέχεια ευκαιρίες,μου αρέσει η συναισθηματική ηρεμία που βιώνω,η αφοσίωση μου στη δουλειά και στο μεταπτυχιακό που μόλις ξεκίνησα,και η παρέα που απολαμβάνω με τους φίλους μου.Τελευταία,μου γεννήθηκε η ιδέα να φτιάξω λογαριασμό σε κάποιο dating app,περισσότερο για την πλάκα και για την περιέργεια του πράγματος.Το ψιλοέψαξα,και μία δύο εφαρμογές από αυτές,νομίζω πως μου ταιριάζουν.Γενικά,η άποψη που κυριαρχεί για τον συγκεκριμένο τρόπο γνωριμίας δέν είναι η καλύτερη και εγώ δέν διατίθεμαι ούτε θα επιδιώξω κάτι τέτοιο,θέλω όμως να δώ απλά τί παίζει εκεί μέσα.Έτσι κι αλλιώς,μία άγνωστη μεταξύ αγνώστων θα είμαι,η επιλογή θα είναι δική μου,και δέν θα υποστώ εξαναγκασμό.Το σκέφτομαι,και δέν το αποφασίζω.Ήθελα κάπου να το πώ.

Φροντίζω σχεδόν δύο χρόνια έναν αδέσποτο γατούλη και τον βάζω μέσα στο σπίτι για κάποιες ώρες το πρωί. Κάθεται ήσυχα στο χωλ και κοιμάται στο πανάκι του. Είναι πολύ ήσυχος και φιλικος με τους ανθρώπους. Δεν τον έχω υιοθετήσει αλλά τον ταϊζω μόνο και του δίνω αγάπη. Ενώ έχει τόσο ασφαλή χώρο να τρέχει και να παίζει έξω από το σπίτι, εκείνος περνά το δρόμο και κατεβαίνει σε ένα χωράφι. Ο δρόμος είναι επικίνδυνος και δεν ξέρω τι να κάνω. Φοβάμαι μη πάθει κάτι. Του δίνω λιχουδιές να μη φεύγει, αλλά τίποτα. Δεν μπορώ να τον έχω συνέχεια μέσα, γιατί δεν θέλω να έχω ζωάκια μέσα στο σπίτι συνεχώς. Για λίγο δεν με πειράζει. Εξάλλου μόνος του νιαουρίζει για να βγει έξω. Δεν ξέρω να πιάνω γάτες για να τον στειρώσω, δεν οδηγώ για να τον πάω στο κτηνίατρο. Κάθε φορά που κατεβαίνω το δρόμο, φοβάμαι μη δω τίποτα κακό και μετά κλαίω. :'(