Λίγα βιβλία μ' έχουν συγκλονίσει κι επηρεάσει τόσο όσο «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» της Μαργαρίτας Καραπάνου. Απ' την πρώτη παγερή σελίδα μέχρι την τελευταία, η καλειδοσκοπική της κατάδυση στην αγριότητα της παιδικής ηλικίας, της μνήμης και των αισθήσεων, συνθέτει κατ' εμέ έναν απ' τους σπουδαιότερους θησαυρούς της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας. Και, καθώς το ζήτημα της ψυχικής νόσου και η μετάπλασή της μέσα απ' την τέχνη της γραφής, είναι στοιχεία αλληλένδετα με τον βίο και τα βιβλία της Καραπάνου, όταν η μητέρα μου αυτοκτόνησε στα τέλη του 2002 - έπειτα από τριάντα χρόνια πάλης με τη διπολική διαταραχή - ο πόνος της απώλειάς της δέθηκε αυθόρμητα κι ανεξήγητα με την Κασσάνδρα, γεννώντας έναν μονόλογο που συνδύαζε πραγματικότητα και μύθο. Ελπίζω μονάχα να στάθηκα αντάξιος των περιστάσεων και των αισθημάτων.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Αλλάζει ο καιρός: Έρχεται αστάθεια που επηρεάζει και την Αττική
Κέιτ Μίντλετον - Πρίγκιπας Ουίλιαμ: Αποκαλύφθηκε το ενοίκιο που πληρώνουν για το «παντοτινό τους σπίτι»
Κωνσταντοπούλου για Τσίπρα: «Του είπα αυτό είναι τρίτο μνημόνιο και μου είπε "μη λες τέτοιες λέξεις"»
Άραχθος: Δύο 13χρονα αγόρια εγκλωβίστηκαν στο ποτάμι
Πανελλήνιες: «Θυμίστε τους πως "είμαι εδώ ό,τι κι αν γίνει"» - Το μήνυμα του Ερυθρού Σταυρού σε μαθητές και γονείς
σχόλια