Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού Facebook Twitter
Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δηλώνει ότι αναζητά «γενναίους και ηρωικούς Αμερικανούς», αλλά είναι προφανές ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσληψη νεαρών ανδρών που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί και των οποίων οι απόψεις και οι ηθικές αρχές συνάδουν με αυτές του Τραμπ. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image
0


ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της θητείας της Κρίστι Νόεμ, υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, έχουν εμφανιστεί διάφορα βίντεο στρατολόγησης νέων ομοσπονδιακών πρακτόρων, στα οποία κυριαρχούν αποσπάσματα από τις Γραφές. Το εντυπωσιακό δεν είναι τόσο το γεγονός ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρησιμοποιεί εδάφια από τη Βίβλο στα διαφημιστικά της βίντεο όσο το ότι τη στρατολόγηση κάνει η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής, γνωστή ως ICE.

Τα βίντεο, ενισχυμένα με μουσική υπόκρουση, περιλαμβάνουν μιλιταριστικές εικόνες, εμφανίζοντας πράκτορες με πλήρη και βαρύ εξοπλισμό (όπλα στο χέρι, μάσκες, γυαλιά νυχτερινής όρασης) να κατεβαίνουν με σχοινί από ελικόπτερα, να σπάνε πόρτες και να διεξάγουν νυχτερινές επιδρομές. Το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι διακριτικό: η ICE κάνει το έργο του Θεού. Οι βίαιες και μερικές φορές θανατηφόρες τακτικές που χρησιμοποιεί ένας αυξανόμενος αριθμός πρακτόρων της ICE είναι θεϊκά επιβεβλημένες.

Τα βίντεο που χρησιμοποιεί η ICE έχουν μια συγκεκριμένη λογική. Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δηλώνει ότι αναζητά «γενναίους και ηρωικούς Αμερικανούς», αλλά είναι προφανές ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσληψη νεαρών ανδρών που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί, των οποίων οι απόψεις και οι ηθικές αρχές συνάδουν με αυτές του Τραμπ, ειδικά σε θέματα μετανάστευσης. Σύμφωνα με σχετικές δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των λευκών ευαγγελιστών τάσσεται υπέρ της απέλασης των μεταναστών σε ξένες φυλακές στο Ελ Σαλβαδόρ, στη Ρουάντα ή στη Λιβύη, χωρίς να τους επιτρέπεται να προσπαθήσουν να αναστρέψουν την απόφαση αυτή στο δικαστήριο (57%), και εγκρίνει τον εγκλεισμό των μεταναστών που έχουν εισέλθει παράνομα στη χώρα σε στρατόπεδα κράτησης (53%).

Το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι διακριτικό: η ICE κάνει το έργο του Θεού. Οι βίαιες και μερικές φορές θανατηφόρες τακτικές που χρησιμοποιεί ένας αυξανόμενος αριθμός πρακτόρων της ICE είναι θεϊκά επιβεβλημένες.

Ο Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης Τομπίας Κρέμερ είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο βιβλίο του με τίτλο «The godless crusade» («Η άθεη σταυροφορία») υποστηρίζει ότι η άνοδος του δεξιού λαϊκισμού στη Δύση και οι αναφορές του στη θρησκεία οφείλονται λιγότερο στην αναβίωση του θρησκευτικού ζήλου και περισσότερο στην εμφάνιση μιας νέας κοσμικής πολιτικής ταυτότητας. Οι δεξιοί λαϊκιστές δεν θεωρούν το χριστιανισμό ως θρησκεία. Αντίθετα, όπως υποστηρίζει ο Κρέμερ, ton χρησιμοποιούν ως δείκτη πολιτισμικής ταυτότητας του «καθαρού λαού» έναντι των «άλλων», ενώ σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν αποσυνδεδεμένοι από χριστιανικές αξίες, πεποιθήσεις και θεσμούς.

Πολλοί δεξιοί λαϊκιστές, παρά το γεγονός ότι δεν είναι καν θρήσκοι, καταφέρνουν να «προσηλυτίζουν» πολλούς χριστιανούς. Όμως οι χριστιανοί δεν επηρεάζουν τα κινήματα αυτά, αντίθετα, εξαιτίας της δράσης τους, ο χριστιανισμός απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την ηθική και τη διδασκαλία του Ιησού. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, ανατρέποντας την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους τη σκληρότητα και τη βούληση για εξουσία στο όνομα του Ιησού, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος, όπου γίνεται επίκληση στον λόγο του Θεού χάριν ενός πολιτικού κινήματος με αυταρχικές τάσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Στη δεκαετία του 1920, εμφανίστηκε στους κόλπους της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας το κίνημα των Deutsche Christen ή «Γερμανών Χριστιανών», το οποίο συγκροτήθηκε ως ένα «εκκλησιαστικό κόμμα» που υποστήριζε ενεργά τον Αδόλφο Χίτλερ που αυτοπροσδιοριζόταν δημοσίως ως χριστιανός, ακόμη κι αν κατ’ ιδίαν περιφρονούσε τον χριστιανισμό ως μια «αδύναμη» θρησκεία. Πολλοί Γερμανοί πίστευαν ότι ο Χίτλερ είχε επιλεγεί από τον Θεό τον ίδιο για να ηγηθεί του γερμανικού κράτους.

cover
Tobias Cremer, «The godless crusade: Religion, populism and right-wing identity politics in the West»

Οι Deutsche Christen, ενθαρρυμένοι από τα αντισημιτικά γραπτά του Μαρτίνου Λούθηρου, προώθησαν την ιδέα ενός «ηρωικού» Ιησού, ακόμη και ενός Άριου Ιησού, ο οποίος αγωνιζόταν ενάντια στην εβραϊκή επιρροή στη γερμανική ζωή. Στην εκκλησία που φέρει το όνομα του Λούθηρου στο Μάριεντορφ και χτίστηκε το 1935, ένα ξυλόγλυπτο στον άμβωνα απεικονίζει τον Χριστό να κηρύττει σε μια μικρή ομάδα που περιλαμβάνει έναν στρατιώτη της Βέρμαχτ με κράνος. Η εκκλησία έχει κι άλλα στοιχεία ναζιστικής εικονογραφίας, όπως ένας Σιδηρούς Σταυρός στον πολυέλαιο της εκκλησίας και μια κολυμπήθρα διακοσμημένη με τη μορφή ενός μέλους των ναζιστικών παραστρατιωτικών ταγμάτων εφόδου (SA) που προσεύχεται με το κεφάλι σκυμμένο. Ο ναός αντανακλούσε την επιθυμία να δημιουργηθεί μια Volkskirche, μια εκκλησία στην υπηρεσία του έθνους.

Η Αμερική του 2026 δεν είναι η Γερμανία του 1936. Αλλά θα ήταν λάθος να προσποιούμαστε ότι πολιτικά κινήματα που δεν είναι τόσο κακόβουλα όσο ο ναζισμός δεν μπορούν να προωθήσουν αντίστοιχους σκοτεινούς σκοπούς. Πρέπει, επίσης, να αναγνωρίσουμε ότι κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο χριστιανισμός, που είχε λαμπρές στιγμές, έχει επίσης διαβεί κάποια πολύ σκοτεινά μονοπάτια.

Ένας τεράστιος αριθμός Αμερικανών χριστιανών φαίνεται να προτιμούν τον Ιησού του κινήματος MAGA από τον πραγματικό. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπεις δεκάδες εκατομμύρια χριστιανούς να επικυρώνουν, τόσο στον εαυτό τους όσο και ο ένας στον άλλο, ένα πολιτικό κίνημα του οποίου ηγείται ένας κακοήθης ναρκισσιστής που καθοδηγείται από το μίσος, είναι προσηλωμένος στην εκδίκηση, χλευάζει τους νεκρούς και απολαμβάνει να προκαλεί πόνο στους αδύναμους. Η διάβρωση που υφίσταται η χριστιανική πίστη είναι ανυπολόγιστη, αλλά οι περισσότεροι ευαγγελιστές δεν θα τον εγκαταλείψουν ποτέ. Έχουν επενδύσει προσωπικά, και σε μεγάλο βαθμό, στον Τραμπ και σε αυτό που πρεσβεύει.

Με στοιχεία από το «Atlantic» 

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: O ασπρόμαυρος κόσμος του Πάμπστ

The Review / Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: Η άνοδος και η πτώση ενός σπουδαίου σκηνοθέτη

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάει με τον κορυφαίο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη για το μυθιστόρημα «Ασπρόμαυρο» του Ντάνιελ Κέλμαν. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Αυστριακός σκηνοθέτης Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και θέμα του οι καλλιτέχνες που συνθηκολόγησαν με το Κακό στις ποικίλες σατραπείες του κόσμου. Εν προκειμένω, στη ναζιστική Γερμανία.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Γκαμπριέλ Ζουκμάν / «Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Γκαμπριέλ Ζουκμάν, που έγινε διάσημος με την πρότασή του για άπαξ φορολόγηση 2% σε κάθε μεγιστάνα επιμένει ότι η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πολλά εχόντων δεν είναι φυσικός νόμος αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που επιβάλλεται να αλλάξουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Radio Lifo / Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης κουβεντιάζει με τον Τάσο Μπρεκουλάκη και τη Μαρία Δρουκοπούλου με αφορμή το νέο του βιβλίο «Μέσα από τις λέξεις» και λύνει όλες τους τις απορίες.
THE LIFO TEAM
Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος, ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες και δικά μας παιδιά.

Βιβλίο / Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος κι ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες- δικά μας παιδιά

Σύμφωνα με την έκδοση «Ο Βουρκόλακας και άλλα μορμολύκεια», η μορφή του ενυπήρχε στις ελληνικές αφηγήσεις, διαπερνώντας αρχαίες δοξασίες και προφορική παράδοση - έτσι εξηγείται το πρόσφατο ενδιαφέρον για τις ιστορίες λαογραφικού τρόμου.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Βιβλίο / Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Η πρόσφατη έκδοση του «Πιο πέρα από τη θάλασσα» στα ελληνικά αποδεικνύει με τον πιο παραστατικό τρόπο ότι ο Ιρλανδός συγγραφέας δεν είναι μόνο ο πιο ουσιαστικός αναθεωρητής του μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, αλλά ίσως και ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της λογοτεχνίας της χώρας του.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

Πολυμεταφρασμένη και πολυβραβευμένη, με παρουσία σχεδόν πέντε δεκαετιών στο λογοτεχνικό προσκήνιο, η γνωστή συγγραφέας ανατρέχει στα νεανικά της χρόνια, μιλά για την έλξη που της ασκούσε ανέκαθεν το διαφορετικό και σχολιάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Βιβλίο / «Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Στο βιβλίο του «Καλλιστεία» ο Μανώλης Μελισσάρης περιγράφει πώς μια παρέα queer ανδρών έκανε στη συμπρωτεύουσα το 1929 τον δικό της διαγωνισμό ομορφιάς, παράλληλα με τον πρώτο «επίσημο», αναβιώνοντας ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απώλειας»

Βιβλίο / Νίκος Βέλμος: Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απωλείας»

Εκατό χρόνια κλείνουν φέτος από την κυκλοφορία του περιοδικού «Φραγκέλιο» που ίδρυσε ο λογοτέχνης, ηθοποιός, ζωγράφος, εκδότης, γκαλερίστας και κοινωνικός επαναστάτης Νίκος Βέλμος, μια παραγνωρισμένη πλην όμως πολυσχιδής, μποέμικη και άκρως επιδραστική προσωπικότητα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας τολμηρό προσωπικό αντίο

Το πίσω ράφι / Ένα τολμηρό προσωπικό αντίο

Ο Ντέιβιντ Πλαντ γράφει τον «Αγνό εραστή» για να αποχαιρετήσει τον επί τέσσερις δεκαετίες σύντροφό του Νίκο Στάγκο, συστήνοντάς μας ταυτόχρονα με έναν συγκινητικό και αποκαλυπτικό τρόπο αυτόν τον διακεκριμένο ποιητή και επιμελητή εκδόσεων.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Όλα φαίνεται να στοχεύουν στον εκβαρβαρισμό των ανθρώπων»

Βιβλίο / «Όλα φαίνεται να στοχεύουν στον εκβαρβαρισμό των ανθρώπων»

Η κορυφαία συγγραφέας της Αργεντινής, Σέλβα Αλμάδα, μιλάει στη LiFO λίγο πριν από την άφιξή της στη χώρα μας με αφορμή το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας για τα πολυβραβευμένα βιβλία της, την έμφυλη βία και τη γυναικεία ταυτότητα.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Απόστολος Δοξιάδης: «Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι σε παρακμή αλλά σε σήψη»

Βιβλίο / Απόστολος Δοξιάδης: «Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι σε παρακμή αλλά σε σήψη»

Με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα «Γαλανόσκυλος», ο καταξιωμένος συγγραφέας μιλά για όλα: τους πολιτικούς «που είναι ανίκανοι αλλά ξέρουν να μαζεύουν ψήφους», τον πολιτισμό που έχει μετατραπεί σε «σοβαροφανή παρωδία» και μια Ελλάδα που «δεν έχει ξεφύγει ποτέ από τον ναρκισσισμό της».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Revenge porn που ρίχνουν κυβερνήσεις

Βιβλίο / Revenge porn που ρίχνουν κυβερνήσεις

Στο μυθιστόρημά του «Αθέατος βίος», ο Νικολό Αμανίτι ερευνά την ιδιωτική ζωή της συζύγου ενός πρωθυπουργού, υπενθυμίζοντας ότι σήμερα οι social media managers κινούν τα νήματα και η θεωρία του χάους είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Ο Ντίλαν Τόμας αυτοβιογραφούμενος

Βιβλίο / Ο Ντίλαν Τόμας αυτοβιογραφούμενος

Η έκδοση του «Πορτρέτου του καλλιτέχνη ως νεαρού σκύλου» επιβεβαιώνει τη σπουδαία κληρονομιά του Ουαλού ποιητή και τον σημαντικό ρόλο του τόπου του στις ιστορίες του, αναθεωρώντας πολλές λάθος εκτιμήσεις για τη ζωή και τον θάνατό του.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ