Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού Facebook Twitter
Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δηλώνει ότι αναζητά «γενναίους και ηρωικούς Αμερικανούς», αλλά είναι προφανές ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσληψη νεαρών ανδρών που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί και των οποίων οι απόψεις και οι ηθικές αρχές συνάδουν με αυτές του Τραμπ. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image
0


ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της θητείας της Κρίστι Νόεμ, υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, έχουν εμφανιστεί διάφορα βίντεο στρατολόγησης νέων ομοσπονδιακών πρακτόρων, στα οποία κυριαρχούν αποσπάσματα από τις Γραφές. Το εντυπωσιακό δεν είναι τόσο το γεγονός ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρησιμοποιεί εδάφια από τη Βίβλο στα διαφημιστικά της βίντεο όσο το ότι τη στρατολόγηση κάνει η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής, γνωστή ως ICE.

Τα βίντεο, ενισχυμένα με μουσική υπόκρουση, περιλαμβάνουν μιλιταριστικές εικόνες, εμφανίζοντας πράκτορες με πλήρη και βαρύ εξοπλισμό (όπλα στο χέρι, μάσκες, γυαλιά νυχτερινής όρασης) να κατεβαίνουν με σχοινί από ελικόπτερα, να σπάνε πόρτες και να διεξάγουν νυχτερινές επιδρομές. Το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι διακριτικό: η ICE κάνει το έργο του Θεού. Οι βίαιες και μερικές φορές θανατηφόρες τακτικές που χρησιμοποιεί ένας αυξανόμενος αριθμός πρακτόρων της ICE είναι θεϊκά επιβεβλημένες.

Τα βίντεο που χρησιμοποιεί η ICE έχουν μια συγκεκριμένη λογική. Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δηλώνει ότι αναζητά «γενναίους και ηρωικούς Αμερικανούς», αλλά είναι προφανές ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσληψη νεαρών ανδρών που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί, των οποίων οι απόψεις και οι ηθικές αρχές συνάδουν με αυτές του Τραμπ, ειδικά σε θέματα μετανάστευσης. Σύμφωνα με σχετικές δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των λευκών ευαγγελιστών τάσσεται υπέρ της απέλασης των μεταναστών σε ξένες φυλακές στο Ελ Σαλβαδόρ, στη Ρουάντα ή στη Λιβύη, χωρίς να τους επιτρέπεται να προσπαθήσουν να αναστρέψουν την απόφαση αυτή στο δικαστήριο (57%), και εγκρίνει τον εγκλεισμό των μεταναστών που έχουν εισέλθει παράνομα στη χώρα σε στρατόπεδα κράτησης (53%).

Το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι διακριτικό: η ICE κάνει το έργο του Θεού. Οι βίαιες και μερικές φορές θανατηφόρες τακτικές που χρησιμοποιεί ένας αυξανόμενος αριθμός πρακτόρων της ICE είναι θεϊκά επιβεβλημένες.

Ο Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης Τομπίας Κρέμερ είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο βιβλίο του με τίτλο «The godless crusade» («Η άθεη σταυροφορία») υποστηρίζει ότι η άνοδος του δεξιού λαϊκισμού στη Δύση και οι αναφορές του στη θρησκεία οφείλονται λιγότερο στην αναβίωση του θρησκευτικού ζήλου και περισσότερο στην εμφάνιση μιας νέας κοσμικής πολιτικής ταυτότητας. Οι δεξιοί λαϊκιστές δεν θεωρούν το χριστιανισμό ως θρησκεία. Αντίθετα, όπως υποστηρίζει ο Κρέμερ, ton χρησιμοποιούν ως δείκτη πολιτισμικής ταυτότητας του «καθαρού λαού» έναντι των «άλλων», ενώ σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν αποσυνδεδεμένοι από χριστιανικές αξίες, πεποιθήσεις και θεσμούς.

Πολλοί δεξιοί λαϊκιστές, παρά το γεγονός ότι δεν είναι καν θρήσκοι, καταφέρνουν να «προσηλυτίζουν» πολλούς χριστιανούς. Όμως οι χριστιανοί δεν επηρεάζουν τα κινήματα αυτά, αντίθετα, εξαιτίας της δράσης τους, ο χριστιανισμός απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την ηθική και τη διδασκαλία του Ιησού. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, ανατρέποντας την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους τη σκληρότητα και τη βούληση για εξουσία στο όνομα του Ιησού, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος, όπου γίνεται επίκληση στον λόγο του Θεού χάριν ενός πολιτικού κινήματος με αυταρχικές τάσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Στη δεκαετία του 1920, εμφανίστηκε στους κόλπους της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας το κίνημα των Deutsche Christen ή «Γερμανών Χριστιανών», το οποίο συγκροτήθηκε ως ένα «εκκλησιαστικό κόμμα» που υποστήριζε ενεργά τον Αδόλφο Χίτλερ που αυτοπροσδιοριζόταν δημοσίως ως χριστιανός, ακόμη κι αν κατ’ ιδίαν περιφρονούσε τον χριστιανισμό ως μια «αδύναμη» θρησκεία. Πολλοί Γερμανοί πίστευαν ότι ο Χίτλερ είχε επιλεγεί από τον Θεό τον ίδιο για να ηγηθεί του γερμανικού κράτους.

cover
Tobias Cremer, «The godless crusade: Religion, populism and right-wing identity politics in the West»

Οι Deutsche Christen, ενθαρρυμένοι από τα αντισημιτικά γραπτά του Μαρτίνου Λούθηρου, προώθησαν την ιδέα ενός «ηρωικού» Ιησού, ακόμη και ενός Άριου Ιησού, ο οποίος αγωνιζόταν ενάντια στην εβραϊκή επιρροή στη γερμανική ζωή. Στην εκκλησία που φέρει το όνομα του Λούθηρου στο Μάριεντορφ και χτίστηκε το 1935, ένα ξυλόγλυπτο στον άμβωνα απεικονίζει τον Χριστό να κηρύττει σε μια μικρή ομάδα που περιλαμβάνει έναν στρατιώτη της Βέρμαχτ με κράνος. Η εκκλησία έχει κι άλλα στοιχεία ναζιστικής εικονογραφίας, όπως ένας Σιδηρούς Σταυρός στον πολυέλαιο της εκκλησίας και μια κολυμπήθρα διακοσμημένη με τη μορφή ενός μέλους των ναζιστικών παραστρατιωτικών ταγμάτων εφόδου (SA) που προσεύχεται με το κεφάλι σκυμμένο. Ο ναός αντανακλούσε την επιθυμία να δημιουργηθεί μια Volkskirche, μια εκκλησία στην υπηρεσία του έθνους.

Η Αμερική του 2026 δεν είναι η Γερμανία του 1936. Αλλά θα ήταν λάθος να προσποιούμαστε ότι πολιτικά κινήματα που δεν είναι τόσο κακόβουλα όσο ο ναζισμός δεν μπορούν να προωθήσουν αντίστοιχους σκοτεινούς σκοπούς. Πρέπει, επίσης, να αναγνωρίσουμε ότι κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο χριστιανισμός, που είχε λαμπρές στιγμές, έχει επίσης διαβεί κάποια πολύ σκοτεινά μονοπάτια.

Ένας τεράστιος αριθμός Αμερικανών χριστιανών φαίνεται να προτιμούν τον Ιησού του κινήματος MAGA από τον πραγματικό. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπεις δεκάδες εκατομμύρια χριστιανούς να επικυρώνουν, τόσο στον εαυτό τους όσο και ο ένας στον άλλο, ένα πολιτικό κίνημα του οποίου ηγείται ένας κακοήθης ναρκισσιστής που καθοδηγείται από το μίσος, είναι προσηλωμένος στην εκδίκηση, χλευάζει τους νεκρούς και απολαμβάνει να προκαλεί πόνο στους αδύναμους. Η διάβρωση που υφίσταται η χριστιανική πίστη είναι ανυπολόγιστη, αλλά οι περισσότεροι ευαγγελιστές δεν θα τον εγκαταλείψουν ποτέ. Έχουν επενδύσει προσωπικά, και σε μεγάλο βαθμό, στον Τραμπ και σε αυτό που πρεσβεύει.

Με στοιχεία από το «Atlantic» 

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιάννης Παλαβός

Οι Αθηναίοι / Γιάννης Παλαβός: «Τα βιβλιοπωλεία είναι γεμάτα μέτρια ή κακά βιβλία»

Μεγάλωσε σ’ ένα γυναικείο περιβάλλον και βρήκε καταφύγιο στην παιδική βιβλιοθήκη του χωριού του. Δεν ένιωσε ποτέ πραγματικά Αθηναίος και τον ενοχλεί ο διάχυτος εγωισμός των social media. Aκόμη και σήμερα αρκετοί πιστεύουν πως το «Παλαβός» είναι ψευδώνυμο. Ο βραβευμένος συγγραφέας αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Έχουν, αλήθεια, νόημα οι επανεκδόσεις βιβλίων;

Βιβλίο / Έχουν νόημα οι επανεκδόσεις;

Η εκ νέου κυκλοφορία ξένων τίτλων φέρνει στο προσκήνιο κλασικά έργα, αλλά θέτει και το εξής ερώτημα: χρειαζόμαστε επετειακές εκδόσεις βιβλίων όπως η «Λίγη Ζωή» της Γιαναγκιχάρα, που μοιάζει να αφορά την εποχή που γράφτηκε;
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Το πίσω ράφι/ Άρια Σαϊονμάα: «Μια νέα γυναίκα αποκαλύπτεται»

Το πίσω ράφι / «Μίκη, ήσουν και είσαι ο πιο σημαντικός μέντορας»

Το αυτοβιογραφικό αφήγημα της Άρια Σαγιονμάα «Μια νέα γυναίκα αποκαλύπτεται» σφραγίζει η πληθωρική προσωπικότητα του Θεοδωράκη, καθώς ανασυστήνεται η πολιτικοποιημένη ατμόσφαιρα των ’70s.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Άλαν Χόλινγκχερστ: «Στην queer λογοτεχνία, κάτι από εκείνη την παλιά οργή θα επιστρέψει»

Βιβλίο / Άλαν Χόλινγκχερστ: «Η παλιά οργή θα επιστρέψει στην queer λογοτεχνία»

Με αφορμή την ελληνική έκδοση της «Υπόθεσης Σπάρσολτ» ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Βρετανούς συγγραφείς μιλάει στη LiFO για την εξέλιξη της queer λογοτεχνίας, τη μετατόπιση του δημόσιου λόγου γύρω από την ταυτότητα και τα δικαιώματα, αλλά και για τον τρόπο γραφής του σήμερα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πουλάει ο κομμουνισμός σήμερα;

The Review / Πουλάει ο κομμουνισμός σήμερα;

Ο Βασίλης Γκουρογιάννης γράφει το μυθιστόρημα «Τα κιάλια του Βασίλι Τσουικόφ» που δίνει τον λόγο σε έναν δογματικό και βαθιά τραυματισμένο κομμουνιστή δικηγόρο, ο οποίος πολιορκεί τα γραφεία του ΚΚΕ απαιτώντας δικαίωση. Η Βένα Γεωργακοπούλου μιλά με τη μεταφράστρια και συγγραφέα Κατερίνα Σχινά για το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Βασίλης Χατζηιακώβου: «Ευθύνονται και οι εκδότες για τη σαβούρα»

Βιβλίο / Βασίλης Χατζηιακώβου: «Ευθύνονται και οι εκδότες για τη σαβούρα»

Μια εκ βαθέων κουβέντα με τον συγγραφέα του αφηγήματος «Η δική μου Σόλωνος… και τρία σύννεφα στον ουρανό», ο οποίος υπήρξε και παραμένει σημείο αναφοράς στον χώρο του βιβλίου στην Ελλάδα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Βιβλίο / Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Η απίστευτη ιστορία της νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ που πρόλαβε να πρωταγωνιστήσει σε ντοκιμαντέρ και να τραβήξει την προσοχή με τις φωτογραφίες της προτού πέσει νεκρή από τους ισραηλινούς πυραύλους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική άγνοια στην Ελλάδα φαίνεται από την επιτυχία της ταινίας του Σμαραγδή»

Οι Αθηναίοι / Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική μας άγνοια φαίνεται από την επιτυχία του "Καποδίστρια"»

Μεγαλωμένος στη φτώχεια, με αρβανίτικη καταγωγή, στα υπόγεια των τυπογραφείων και στα βραδινά σχολεία, έμαθε από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Από τα δημοτικά αρχεία της Ερμούπολης έως το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο έγκριτος ιστορικός και βιογράφος του Καποδίστρια αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Το πίσω ράφι / «Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Μια έκδοση που δεν αποτελεί απλή μεταγραφή της ομώνυμης λογοτεχνικής εκπομπής αλλά, χάρη στην ικανότητα του Χρυσοστομίδη, αναδεικνύει το μέγεθος των σημαντικών συγγραφέων που συμμετείχαν σε αυτήν.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ