Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού Facebook Twitter
Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δηλώνει ότι αναζητά «γενναίους και ηρωικούς Αμερικανούς», αλλά είναι προφανές ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσληψη νεαρών ανδρών που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί και των οποίων οι απόψεις και οι ηθικές αρχές συνάδουν με αυτές του Τραμπ. Φωτ.: Getty Images/ Ideal Image
0


ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της θητείας της Κρίστι Νόεμ, υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, έχουν εμφανιστεί διάφορα βίντεο στρατολόγησης νέων ομοσπονδιακών πρακτόρων, στα οποία κυριαρχούν αποσπάσματα από τις Γραφές. Το εντυπωσιακό δεν είναι τόσο το γεγονός ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρησιμοποιεί εδάφια από τη Βίβλο στα διαφημιστικά της βίντεο όσο το ότι τη στρατολόγηση κάνει η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής, γνωστή ως ICE.

Τα βίντεο, ενισχυμένα με μουσική υπόκρουση, περιλαμβάνουν μιλιταριστικές εικόνες, εμφανίζοντας πράκτορες με πλήρη και βαρύ εξοπλισμό (όπλα στο χέρι, μάσκες, γυαλιά νυχτερινής όρασης) να κατεβαίνουν με σχοινί από ελικόπτερα, να σπάνε πόρτες και να διεξάγουν νυχτερινές επιδρομές. Το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι διακριτικό: η ICE κάνει το έργο του Θεού. Οι βίαιες και μερικές φορές θανατηφόρες τακτικές που χρησιμοποιεί ένας αυξανόμενος αριθμός πρακτόρων της ICE είναι θεϊκά επιβεβλημένες.

Τα βίντεο που χρησιμοποιεί η ICE έχουν μια συγκεκριμένη λογική. Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δηλώνει ότι αναζητά «γενναίους και ηρωικούς Αμερικανούς», αλλά είναι προφανές ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσληψη νεαρών ανδρών που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί, των οποίων οι απόψεις και οι ηθικές αρχές συνάδουν με αυτές του Τραμπ, ειδικά σε θέματα μετανάστευσης. Σύμφωνα με σχετικές δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των λευκών ευαγγελιστών τάσσεται υπέρ της απέλασης των μεταναστών σε ξένες φυλακές στο Ελ Σαλβαδόρ, στη Ρουάντα ή στη Λιβύη, χωρίς να τους επιτρέπεται να προσπαθήσουν να αναστρέψουν την απόφαση αυτή στο δικαστήριο (57%), και εγκρίνει τον εγκλεισμό των μεταναστών που έχουν εισέλθει παράνομα στη χώρα σε στρατόπεδα κράτησης (53%).

Το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι διακριτικό: η ICE κάνει το έργο του Θεού. Οι βίαιες και μερικές φορές θανατηφόρες τακτικές που χρησιμοποιεί ένας αυξανόμενος αριθμός πρακτόρων της ICE είναι θεϊκά επιβεβλημένες.

Ο Γερμανός Σοσιαλδημοκράτης Τομπίας Κρέμερ είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο βιβλίο του με τίτλο «The godless crusade» («Η άθεη σταυροφορία») υποστηρίζει ότι η άνοδος του δεξιού λαϊκισμού στη Δύση και οι αναφορές του στη θρησκεία οφείλονται λιγότερο στην αναβίωση του θρησκευτικού ζήλου και περισσότερο στην εμφάνιση μιας νέας κοσμικής πολιτικής ταυτότητας. Οι δεξιοί λαϊκιστές δεν θεωρούν το χριστιανισμό ως θρησκεία. Αντίθετα, όπως υποστηρίζει ο Κρέμερ, ton χρησιμοποιούν ως δείκτη πολιτισμικής ταυτότητας του «καθαρού λαού» έναντι των «άλλων», ενώ σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν αποσυνδεδεμένοι από χριστιανικές αξίες, πεποιθήσεις και θεσμούς.

Πολλοί δεξιοί λαϊκιστές, παρά το γεγονός ότι δεν είναι καν θρήσκοι, καταφέρνουν να «προσηλυτίζουν» πολλούς χριστιανούς. Όμως οι χριστιανοί δεν επηρεάζουν τα κινήματα αυτά, αντίθετα, εξαιτίας της δράσης τους, ο χριστιανισμός απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την ηθική και τη διδασκαλία του Ιησού. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, ανατρέποντας την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους τη σκληρότητα και τη βούληση για εξουσία στο όνομα του Ιησού, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος, όπου γίνεται επίκληση στον λόγο του Θεού χάριν ενός πολιτικού κινήματος με αυταρχικές τάσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Στη δεκαετία του 1920, εμφανίστηκε στους κόλπους της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας το κίνημα των Deutsche Christen ή «Γερμανών Χριστιανών», το οποίο συγκροτήθηκε ως ένα «εκκλησιαστικό κόμμα» που υποστήριζε ενεργά τον Αδόλφο Χίτλερ που αυτοπροσδιοριζόταν δημοσίως ως χριστιανός, ακόμη κι αν κατ’ ιδίαν περιφρονούσε τον χριστιανισμό ως μια «αδύναμη» θρησκεία. Πολλοί Γερμανοί πίστευαν ότι ο Χίτλερ είχε επιλεγεί από τον Θεό τον ίδιο για να ηγηθεί του γερμανικού κράτους.

cover
Tobias Cremer, «The godless crusade: Religion, populism and right-wing identity politics in the West»

Οι Deutsche Christen, ενθαρρυμένοι από τα αντισημιτικά γραπτά του Μαρτίνου Λούθηρου, προώθησαν την ιδέα ενός «ηρωικού» Ιησού, ακόμη και ενός Άριου Ιησού, ο οποίος αγωνιζόταν ενάντια στην εβραϊκή επιρροή στη γερμανική ζωή. Στην εκκλησία που φέρει το όνομα του Λούθηρου στο Μάριεντορφ και χτίστηκε το 1935, ένα ξυλόγλυπτο στον άμβωνα απεικονίζει τον Χριστό να κηρύττει σε μια μικρή ομάδα που περιλαμβάνει έναν στρατιώτη της Βέρμαχτ με κράνος. Η εκκλησία έχει κι άλλα στοιχεία ναζιστικής εικονογραφίας, όπως ένας Σιδηρούς Σταυρός στον πολυέλαιο της εκκλησίας και μια κολυμπήθρα διακοσμημένη με τη μορφή ενός μέλους των ναζιστικών παραστρατιωτικών ταγμάτων εφόδου (SA) που προσεύχεται με το κεφάλι σκυμμένο. Ο ναός αντανακλούσε την επιθυμία να δημιουργηθεί μια Volkskirche, μια εκκλησία στην υπηρεσία του έθνους.

Η Αμερική του 2026 δεν είναι η Γερμανία του 1936. Αλλά θα ήταν λάθος να προσποιούμαστε ότι πολιτικά κινήματα που δεν είναι τόσο κακόβουλα όσο ο ναζισμός δεν μπορούν να προωθήσουν αντίστοιχους σκοτεινούς σκοπούς. Πρέπει, επίσης, να αναγνωρίσουμε ότι κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο χριστιανισμός, που είχε λαμπρές στιγμές, έχει επίσης διαβεί κάποια πολύ σκοτεινά μονοπάτια.

Ένας τεράστιος αριθμός Αμερικανών χριστιανών φαίνεται να προτιμούν τον Ιησού του κινήματος MAGA από τον πραγματικό. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπεις δεκάδες εκατομμύρια χριστιανούς να επικυρώνουν, τόσο στον εαυτό τους όσο και ο ένας στον άλλο, ένα πολιτικό κίνημα του οποίου ηγείται ένας κακοήθης ναρκισσιστής που καθοδηγείται από το μίσος, είναι προσηλωμένος στην εκδίκηση, χλευάζει τους νεκρούς και απολαμβάνει να προκαλεί πόνο στους αδύναμους. Η διάβρωση που υφίσταται η χριστιανική πίστη είναι ανυπολόγιστη, αλλά οι περισσότεροι ευαγγελιστές δεν θα τον εγκαταλείψουν ποτέ. Έχουν επενδύσει προσωπικά, και σε μεγάλο βαθμό, στον Τραμπ και σε αυτό που πρεσβεύει.

Με στοιχεία από το «Atlantic» 

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική, τραγική ζωή της όπως ξεδιπλώνεται στη νέα αυτοβιογραφία της

Βιβλίο / Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική, τραγική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Προτού πεθάνει μόνη της σε ένα μπάνιο ξενοδοχείου σε ηλικία 47 ετών, η Τζούντι Γκάρλαντ κληροδότησε στην κόρη μια διά βίου εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά και μια τάση να ερωτεύεται γκέι άνδρες.
THE LIFO TEAM
Ο μόνος τρόπος αντίστασης είναι με τη σάρκα

Βιβλίο / Ο μόνος τρόπος αντίστασης είναι με τη σάρκα

Στο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Σολόι, «Σάρκα» (Μπούκερ 2025), ένας άνδρας αγωνίζεται να βρει την ταυτότητά του σε έναν πολύπλοκο κόσμο. Όσα συμβαίνουν γύρω του μοιάζουν με αρχαία τραγωδία. Τα αντιμετωπίζει εκφράζοντας ελάχιστα. Πιο συγκεκριμένα, με 500 περίπου ΟΚ σε όλο το βιβλίο.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Σοφία Αυγερινού: «Όλα ξεκίνησαν από το Έγκλημα και Τιμωρία του Ντοστογιέφσκι»

Βιβλίο / Η Σοφία Αυγερινού έκανε κάτι σημαντικό. Μετέφρασε Μπροχ στα ελληνικά

Έχει αναμετρηθεί με τα μνημειώδη έργα του Χέρμαν Μπροχ –«Οι υπνοβάτες», «Τα μάγια», «Ο θάνατος του Βιργιλίου» και έχει κατορθώσει να τα παραδώσει σε ένα νέο κοινό. Η συγγραφέας και μεταφράστρια μιλάει για τη σχέση της με τη λογοτεχνία και τον τρόπο με τον οποίο έχει επηρεάσει τη δουλειά της.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
ΕΠΕΞ Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Βιβλίο / Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Μια επιλογή τίτλων που καλύπτει από την Κατοχή και τους δωσίλογους, μέχρι τη συναίνεση, το «1984», ένα «αρχέγονο queer», τα Τέμπη, τη hyperpop, έναν αυτοκράτορα-φιλόσοφο και τους συνειρμούς ενός Αθηναίου «ευπατρίδη».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
90’ με τη συντακτική ομάδα της «βλάβης»

Βιβλίο / Αυτή η παρέα φτιάχνει τη «βλάβη», το πιο φρέσκο έντυπο για το βιβλίο

Είναι millennials, πιστεύουν ακόμα στην αξία του τυπωμένου χαρτιού, δεν δέχονται διαφημίσεις, ξέρουν πολύ καλά το βιβλίο, δεν αναρτούν τίποτα στο internet γιατί θέλουν να σε δουν να ξεφυλλίζεις το περιοδικό τους. Και πολύ καλά κάνουν γιατί η «βλάβη» τους είναι ένας νέος τρόπος να μιλάς για το βιβλίο και για τον πολιτισμό.
M. HULOT
«Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Το πίσω ράφι / «Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Η Μαρία Μπέικου αφηγείται με τρόπο λιτό τη ζωή της στο «Αφού με ρωτάτε, θα θυμηθώ», τη συμμετοχή της στην Αντίσταση, τον Εμφύλιο, τα χρόνια της στην ΕΣΣΔ και τη σχέση της με μεγάλους Ρώσους καλλιτέχνες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Ζιζέλ Πελικό: «Έχω ξαναβρεί τη χαρά της ζωής»

Βιβλίο / Ζιζέλ Πελικό: «Οι βιαστές μου να σκύψουν το κεφάλι• όχι εγώ»

Πέρα από κάθε προσδοκία και παρά τη φρίκη που κρύβουν οι σελίδες της, η αυτοβιογραφία της Πελικό, «Ύμνος στη ζωή», είναι ένα απαράμιλλο παράδειγμα γενναιότητας κι ένα μήνυμα αισιοδοξίας, δικαιώνοντας απόλυτα τον τίτλο του. Κυκλοφόρησε μόλις και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Βιβλίο / Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Η ταινία της Έμεραλντ Φένελ μας θύμισε την αξεπέραστη αξία του κλασικού έργου της Έμιλι Μπροντέ και τους άπειρους λόγους για τους οποίους παραμένει ανάμεσα στα αγαπημένα αναγνωστών και κριτικών.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Lifo Videos / Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Ο νεαρός συγγραφέας που έκανε αίσθηση με το πρώτο του μυθιστόρημα «Πέρα από τη συναίνεση» (εκδ. Πόλις) μιλά για την queer κουλτούρα στα χρόνια του Tραμπ και για το πώς συμφιλιώνεται κανείς με τον ομοερωτικό σεξουαλικό του προσανατολισμό σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Εξομολόγηση και μαθητεία»

Long Stories / «Εξομολόγηση και μαθητεία»

Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος υπήρξε στενός φίλος του Μένη Κουμανταρέα από το 1978 μέχρι το 2014, που ο σημαντικός Έλληνας συγγραφέας δολοφονήθηκε. Σε αυτό το διάστημα αντάλλαξαν επιστολές, «ένα δούναι και λαβείν ανάμεσα σε δυο ψυχές, ένα γραμμένο από την ίδια τη ζωή επιστολογραφικό μυθιστόρημα», που ετοιμάστηκαν για να κυκλοφορήσουν, η έκδοσή τους όμως έχει «παγώσει». Δημοσιεύουμε τον πρόλογο που ο Β. Ραπτόπουλος ετοίμασε για αυτόν τον τόμο, υπό μορφή μιας τελευταίας άτυπης επιστολής, όπως λέει ο ίδιος.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ